dinsdag 3 maart 2015

Pegida: Vijandige overname


In oktober 2014 vond in Dresden een anti-Islamitisch protest plaats onder de naam 'Patriotische Europäer gegen Islamisierung des Abendlandes' (Pegida). Voor Pegida geldt wat voor de rest van nieuw-rechts in geheel Europa geld: Islamhaat is de primaire drijfveer en daarmee stelt zij zichzelf op één lijn met het zionisme.


Jürgen Elsässer: “Israel hat wie jeder Staat das Recht zur Selbstverteidigung.”

Hoewel Pegida met regelmaat afgeeft op de door hen zo verfoeide "lügenpresse” (leugen pers), hebben de stichters van deze organisatie opvallend genoeg allen zelf een achtergrond in de mediabranche. Pegida oprichter Lutz Bachmann is CEO bij een PR bureau, dat nauw samenwerkt met het Axel-Springer Verlag; een sterk pro-zionistisch Duits media netwerk. Hij steunt Israël omdat dit land de vermeende "weltweiten heiligen Krieg der Mohammedaner entgegentritt." Een ander belangrijk kopstuk, Jürgen Elsässer, heeft zijn linkse achtergrond ingeruild voor een lucratieve baan als hoofdredacteur bij het rechts-populistische blad Compact Magazine. Hij heeft bij verschillende gelegenheden het zionistische regime en haar nederzettingenpolitiek verdedigd en wordt beschouwt als een van de grondleggers van de 'Antideutsche' antifa-stroming.

Ondertussen worden in navolging van het Duitse Pegida in tal van andere landen eveneens demonstraties georganiseerd met precies diezelfde islamofobe en filosemitische insteek. Zo werd recent nog een Pegida-beweging in België opgericht, in eerste instantie bestuurd door Wim van Rooy, vader van uitgesproken zionist en VB medewerker Sam van Rooy. Natuurlijk kon Pegida ook daar op de warme steun van andere Islamhaters rekenen, zoals de Vlaamse Defensie Liga, die zich op hun beurt laten inspireren door de zionistische English Defence League. Filosemitische haatbloggers zoals E.J. Bron en Joost Niemöller verzorgen de promotie voor de Pegida haatcampagnes.

De Pegida-beweging staat niet op zichzelf. In heel Europa zijn islamofobe nieuw-rechtse bewegingen in opmars. 


Hoewel de aanvallen op de Islam niet begonnen op 9/11, kreeg vanaf die dag de Islamhaat onder het vaandel van de 'War on Terror' een nieuw gezicht. Waar radicaal-rechts in het verleden nog door anti-zionisme werd gekenmerkt, kunnen nieuw-rechtse bewegingen zoals Pegida op de directe ondersteuning van het zionisme rekenen. Recent nog is er een delegatie van de 'Freiheitliche Partei Österreichs' (Oostenrijk), 'Sverigedemokraterna' (Zweden), 'Die Freiheit' (Duitsland) en het 'Vlaams Belang' (België) naar Israël afgereisd, om daar de 'Verklaring van Jeruzalem' te ondertekenen. Hiermee hebben enkele van de meest invloedrijke partijen in het radicaal-rechtse spectrum het zionisme gehuldigd en hun oorlogsverklaring aan de Islam ondertekend. Het mag inmiddels dan ook duidelijk zijn dat nieuw-rechts een systeem-agenda vervult. 


Wij veroordelen deze zionistische hetze tegen de Islam!


Voor een verenigd anti-zionistisch front van de Islamitische wereld tot het Avondland!





Anti-Zionistische Aktie



donderdag 26 februari 2015

Het verraad van Syriza


Kort na de overtuigende verkiezingsoverwinning afgelopen januari van Syriza in Griekenland, leek deze nieuwe politieke partij voor sommigen daadwerkelijk de mogelijkheid te representeren om een sociale revolutie via de stembus door te voeren. Deze mensen waren ervan overtuigd dat Syriza het kapitalisme op democratische wijze van binnenuit zou kunnen socialiseren door hervormingen door te voeren.

Echter na enkele weken van onderhandelingen heeft Syriza het vertrouwen van haar achterban al verraden. Yanis Varoufakis heeft al zijn mooie verkiezingsbeloften alweer opzij gezet en hamert nu op een continuatie van de bezuinigingspolitiek, de voortzetting van de relatie van Griekenland met de Europese Unie en zet de onderhandelingen met haar schuldeisers vrolijk voort. De volledige capitulatie van Syriza ten opzichte van de Troika afgelopen week, herinnert ons er eens te meer aan dat dit soort reformistische thesen niets meer dan misleidende illusies zijn. Het kapitalisme kan niet van binnenuit hervormd worden.

Het is onmogelijk om via de politieke kanalen van de bourgeoisie aan de macht te komen, om vervolgens binnen deze bourgeois dictatuur een einde aan de bezuinigingen te maken. Syriza heeft geen enkele macht buiten de constitutionele rechtsgeldigheid van de bourgeoisie. Nu de Troika de duimschroeven verder aandraait kan Syriza dan ook niets anders meer doen dan het pad inslaan dat door haar voorganger PASOK al gebaand was. De onwil om definitief te breken met het reformisme van de bourgeois ideologie zorgt ervoor dat Syriza geenszins in staat is om het kapitalisme serieus uit te dagen.

Ondanks het verraad genieten reformistische politieke partijen zoals Syriza nog steeds veel steun onder grote segmenten van de linkse beweging. Het kosmopolitisch dogma dat het socialisme in één land verwerpt, biedt immers geen andere mogelijkheid dan reformisme: een revolutionaire breuk van Griekenland met het EU imperialisme zal immers onvermijdelijk leiden tot "het socialisme in één land". Het enige wat de kosmopolieten dan ook te bieden hebben is het reformistische pad bewandelen, in de ijdele hoop dat er in de toekomst wereldwijd wellicht vergelijkbare kleine stappen richting het socialisme genomen zullen worden in andere landen, die ooit op wonderbaarlijke wijze in een wereldwijde opstand zullen uitmonden. Het mag duidelijk zijn dat dit soort irrationele kosmopolitische dogma's het Griekse volk niet uit de crisis gaan helpen. Het Griekse volk is dan ook gebaat bij een revolutionair nationalisme, dat als enige in staat is om hen uit de ijzeren greep van het EU imperialisme te bevrijden.
 
Syriza is nu de uitvoerende macht van het beleid dat door de Troika aan het Griekse volk wordt opgelegd en vervult dan ook een contra-revolutionaire rol. Het lijkt er sterk op dat de reformistische ideologen achter de linkse façade toch vooral een neoliberaal beleid nastreven. Echter niet alles is verloren. De verkiezingsoverwinning van Syriza laat zien dat antikapitalistische thematiek een ongekend breed draagvlak onder het Griekse volk heeft. Hopelijk leidt de volledige capitulatie van Syriza aan de Troika dan ook tot een hernieuwd besef onder de werkende massa's dat een daadwerkelijke revolutionaire omwenteling onmogelijk via democratische hervormingen binnen een bourgeois dictatuur tot stand kan komen. Het kapitalisme kan niet van binnen uit hervormd worden, enkel de algehele vernietiging van het kapitalistisch systeem kan de revolutie brengen.




dinsdag 24 februari 2015

8 maart Frankfurt: Let's take over the Party!

Op 18 maart 2015 zal de Europese Centrale Bank (ECB) haar nieuwe hoofdkwartier openen in het financiële centrum van Europa: Frankfurt am Main.

Meer dan 1,3 miljard euro werd uitgegeven aan deze nieuwe 185m hoge wolkenkrabber voorzien van een hek en slotgracht. Dit intimiderende symbool van macht benadrukt de afstand tussen de politieke en economische elites en het volk. Dit gebouw zal op woensdag 18 maart officieel geopend worden, waarbij verschillende EU-leiders en Europese oligarchen aanwezig zullen zijn.

Er valt niets te vieren in deze crisistijd van bezuinigingen en grote armoede! Daarom zijn duizenden kwade en vastberaden activisten vanuit heel Europa vastbesloten om de wegen rond de ECB te blokkeren, dit in de vorm van de steeds terugkerende Blockupy acties, en een eind te maken aan deze viering van macht en kapitaal en van Frankfurt een bolwerk te maken van antikapitalistisch verzet*.

Het Anti-Kapitalistisch Netwerk (ACN) roept iedereen op om zich aan te sluiten bij deze manifestatie en een vuist te maken tegen de kapitalistische elites!


Weg met de ECB!

Weg met de Europese Unie!

Weg met de Trioka!



___
* Tevens moet er benadrukt worden, dat er deze dag niet alleen tegen het financierskapitaal van de ECB en concerns in het bijzonder opgetreden moet worden, maar dat ook het industriekapitaal in ons vizier moet blijven, het kapitalisme in al zijn algemeenheid dus!




Meer informatie vind u hier.

maandag 9 februari 2015

Stakingen en Protest in Opper-Silezië - Zabrze (Polen)

Afgelopen januari was Polen het toneel van protesten door mijnwerkers tegen de regering van Ewa Kopacz en hun besluit om vier kolenmijnen te sluiten. In veel steden in Opper-Silezië (Oberschlesien) werden spontane demonstraties, marsen en pickets gehouden. Veel mensen - nationalisten, voetbalfans en lokale inwoners - betuigden solidariteit en sloten zich bij de demonstranten aan.

De grootste demonstratie vond plaats in Bytom op 14 januari, waar tienduizend mensen de straat op gingen. Een andere belangrijke demonstratie vond plaats in Zabrze, waar ongeveer twee- tot drieduizend demonstranten protesteerden. In de media werd veel ophef gemaakt door het beeld van een slagveld te schetsen. In realiteit verliep de mars die van het Górnik Zabrze stadion richting het 'Huis van Muziek en Dans' bewoog vreedzaam. Bij het 'Huis van Muziek en Dans' werd een ceremonie gehouden waar de Poolse President Komorowski aanwezig was. Schijnbaar wilde hij zijn potentiele stemmers niet ontmoeten. Terwijl in Katowice de vakbonden een overeenkomst met de regering tekende, begon de politie de demonstranten uit het 'Huis van Muziek en Dans' te verdrijven. De politie probeerde de demonstratie, waarin vrouwen en kinderen aanwezig waren, te breken en te pacificeren. Voetbalfans, nationalisten en andere demonstranten verzette zich tegen deze politie agressie.

De protesten hebben in geringe mate succes gehad. Er werd een overeenkomst gesloten met de vakbonden, die garandeerde massale ontslagen te voorkomen. Het probleem is echter niet de onrendabele mijnen in Polen of teveel arbeidskrachten, maar het systeem dat eerst de scheepsbouw de nek omdraaide en nu hetzelfde met de Kolenmijnen probeert te doen. Zolang het systeem niet veranderd, gaat er niets positiefs binnen de mijnindustrie gebeuren. De vakbonden bijten echter niet de hand die hen voed, er zullen geen grote protesten of verzet tegen de regering zijn. De massastaking in de geest van Georges Sorel blijft helaas uit. Ondanks dat Polen de tradities heeft die hen volgens de grote theoreticus van het revolutionaire syndicalisme vatbaar maakt voor radicale protesten en stakingen, is Polen tot op heden verdoemd tot internet revoluties en kleine protesten. 

Met dank aan de Autonome Nationalisten Opper-Silezië  


zaterdag 7 februari 2015

ACN/AKN: 'War on Terror' á la Daimler

Gootkapitaal zuivert de bedrijven van 'radicale elementen'


De aanslagen in Parijs hebben de, destijds door Bush uitgeroepen: 'War on Terror' weer tot het allesbeheersende thema doen worden: Niet alleen de staat en haar veiligheidsapparaat trekken thans alle registers om onder de slagzin "strijd tegen de terreur" elke uiting van fundamentele oppositie tegen het systeem in de kiem te smoren, ook de kapitalisten maken nu gebruik van de gelegenheid om de bedrijven te zuiveren van 'radicalen' en 'extremisten'.

Een goed voorbeeld hiervan is het autoconcern Daimler, dat recentelijk een convenant met Gesamtbetriebsrat en IG Metall sloot met als uitdrukkelijk doel de "bestrijding van de terreur". Dit convenant (overeenkomst) heeft concreet betrekking op de wijze waarop en in welke omvang de Daimler-kapitalisten de gegevens van de bij de Daimler-vestigingen werkzame arbeiders verifiëren met de zogeheten "terreurlijsten", samengesteld door de Verenigde Staten en de EU. Zoals in de krant de Spiegel (#2/2015) werd meegedeeld, worden alle 280.000 bij Daimler werkzame arbeiders voortaan elke drie maanden onder de loep genomen en hun naam, adres en geboortedatum vergeleken met de gegevens van de door de EU dan wel de Verenigde Staten samengestelde lijsten van personen veroordeeld wegens resp. verdenking van 'terrorisme' cq. 'terroristische sympathieën'. Hetzelfde geldt tevens voor personen, die op een baan bij Daimler solliciteren. In het geval dat een bij Daimler werkzame arbeider voorkomt op één van de 'terreurlijsten', dan dient de betrokkene "per direct te worden ontslagen" en worden alle loonbetalingen stopgezet (inclusief achterstallig loon!). Tot zover dus het convenant.

Interessant detail: Het hogere kader heeft geen last van het gespioneer van de Daimler-directie: voor hen wordt uitdrukkelijk een uitzondering gemaakt. Kennelijk staat deze categorie, in tegenstelling tot het overige Daimler- personeel, niet onder algehele verdenking.

En wat zegt de Gesamtbetriebsrat (ondernemingsraad)? Met het bespioneringsprogramma heeft de voorzitter van de Gesamtbetriebsrat Jörg Spies naar eigen zeggen "geen enkel probleem". Een en ander zou ook ‘in het belang van de werknemers zijn’, aldus Gesamtbetriebsratvorsitzender Spies. (Zo kennen we ze weer, onze ja-knikkers!)

Overigens is ook bij Ford een dergelijke overeenkomst van kracht, zoals een perswoordvoerder van het concern tegenover het blad ‘Automobilwoche’ vorige week nog bevestigde. Hier worden de arbeiders één keer per paar op 'terrorisme' gescreend. (Bronnen: Der Spiegel 2/2015, Frankfurter Rundschau 20 jan. jl.)



Aanvullingen:


"Fuck Charlie Hebdo": Ontslag dreigt voor OR-lid

Tegen een lid van de Ondernemingsraad (Betriebsrat) in de Daimler fabriek in Bastatt (Baden-Würhemberg) is een procedure gestart om hem van zijn functie te ontheffen. De reden; zijn uitlatingen inzake de aanslagen in Parijs. In eendrachtige samenwerking zijn Daimler-directie, OR en vakbondsleiding (IG Metall) een procedure begonnen teneinde het betreffende OR-lid van zijn functie te ontheffen. Betrokken persoon zou op zijn eigen Facebook-pagina hebben verklaard: "Ieder mens moet voor zijn daden rekenschap afleggen! De een eerder, de ander later… Fuck Charlie Hebdo!"

(Bron: Frankfurter Rundschau 24 jan. jl.)

De zuivering van de bedrijven van strijdbare collega’s is duidelijk in volle gang! De kapitalisten kunnen hierbij, zoals altijd, ten volle rekenen op de daadwerkelijke steun van de reactionaire vakbondsbureaucratie.


Bremen: Ontslagen in de haven

Losarbeiders, die per dag worden ingehuurd door de Gesamthafenbetriebsverein (GHBV) in Bremen, dienen sinds kort een Führungszeugnis (VOG: Verklaring omtrent gedrag) te kunnen overleggen. Degene die een vermelding in zijn Führungszeugnis heeft (van de kant van politie en/of justitie), krijgt géén werk meer. Dit geldt ook voor collega’s, die al langer dan tien jaar werkzaam zijn voor de 'Personaldienstleister für Hafen & Logistik'. Tot nu toe hebben al meer dan honderd collega’s op deze manier hun baan verloren. Alle collega’s worden opgeroepen om te weigeren hun Führungszeugnis te overleggen en zich daarbij te beroepen op een vonnis van het Bundesarbeitsgericht dd. 13 november 2012.

Onder AZ: 6 AZR 339/11 is daar vastgesteld, dat de ondernemer "geen legitiem belang" heeft bij het algemeen opvragen van informatie m.b.t. afgeronde strafzaken van werknemers, die niet direct betrekking hebben op hun functie.

Ook de havenbaronnen willen niet achterblijven als het gaat om de grote schoonmaak: Het zuiveren van de – vooral strategisch belangrijke! – (haven-)bedrijven van 'radicale' en 'extremistische' elementen. (Bron: ‘Klare Kanten’, Betriebszeitung für die Nord- und Ostseehäfen, Initiative Bremen macht Feierabend, ak dd.16 dec. jl.)


Sabotage: Arbeiders mogen Kerncentrale niet meer in 

Verschillende collega’s die tot voor kort onderhoudswerkzaamheden uitvoerden in de kerncentrale van Doel (België) mogen de centrale niet langer binnen. Het gaat niet om personeel van Elektrabel. De betrokken zijn werkzaam voor onderaannemers van Elektrabel. Volgens onze informatie betreft het collega’s van wie hun politieke achtergrond vragen oproept omtrent hun 'betrouwbaarheid' (ten opzichte van de bazen) evenals collega’s die geen honderd percent sluitend alibi konden overleggen voor de dag dat er afgelopen zomer sabotage werd gepleegd. In totaal is tot nog toe aan ongeveer dertig collega’s op deze gronden de toegang tot de centrale in Doel 4 ontzegd. (Bron: VTM-Nieuws 5 jan. jl.)