dinsdag 9 april 2019

Inzake het LBD-40 onderzoek in Frankrijk


Voor de eerste keer zijn er nu officiële cijfers bekendgemaakt door het ministerie van binnenlandse zaken m.b.t. het aantal afgeschoten rubberkogels m.b.v. de LBD-40 sinds het begin van de protestbeweging van de 'Gilets Jaunes' op 17 november vorig jaar. In een mededeling aan de Raad van State dd. 30 januari jl. wordt gewag gemaakt van in totaal 9228 afgevuurde stuks munitie m.b.v. de LBD-40 in het tijdvak 17 nov. 2018 – 26 jan. 2019. De gendarmerie nam hiervan slechts 1065 voor haar rekening, terwijl de eskaders van de Gendarmerie Mobile, gespecialiseerd in oproerbestrijding, méér dan alle andere eenheden geïnvolveerd waren in de confrontaties met de manifestanten. Tijdens de confrontaties op 2 februari jl. vuurde de gendarmerie slechts vier schoten af. Dit betekent dat de gendarmerie slechts één keer schoot, daar waar de politie dat acht keer deed.


De cijfers inzake de inmiddels lopende onderzoeken m.b.t. het LBD-gebruik onderstrepen nogmaals het grote verschil. Terwijl de algemene inspectie van de nationale politie, de IGPN, inmiddels al honderden aangiftes heeft opgenomen en 116 onderzoeken is gestart inzake problematisch LBD-gebruik, hebben de collega’s bij de gendarmerie, de IGGN, tot nu toe slechts twee onderzoeken geopend.


De gendarmerie is niet de enige die wordt geacht niet direct geïnvolveerd te zijn. Ook de CSR pleit niet schuldig. De in totaal zestig compagnieën, gespecialiseerd in oproerbestrijding, hebben alles bij elkaar slechts zo'n 2500 stuks munitie afgevuurd op het totaal van 8163 wat aan de politie wordt toegeschreven. Bovendien houdt geen enkel onderzoek van de IGPN direct verband met een van de door hen afgeschoten patronen.


Flics die een LBD-40 richten op demonstranten gedurende acte V v.d. 'Gele Hesjes’, 15 december vorig jaar



Precies zoals de mobiele gendarmerie heeft ook de CRS strikte orders inzake het gebruik van de LBD. Het schot dient te gebeuren op bevel van een directe superieur na een duidelijke identificatie van het doelwit. Zogeheten ,,op initiatief” afgegeven schoten, baserend op een simpele beslissing van de gendarme dan wel de politieman die het wapen hanteert, zijn in theorie beperkt tot enkel situaties van legitieme verdediging. In het kort: De LBD dient niet te worden gebruikt om een menigte op afstand te houden of om een samenscholing te verspreiden, maar om een strafbaar feit, wat bezig is om plaats te vinden, te onderbreken, zoals het inslaan van een ruit of het gooien van een gevaarlijk projectiel.


De resterende afgegeven schoten, zo'n 5600 stuks munitie, zijn hoofdzakelijk het werk van de interventiecompagnieën (CI, Compagnie d'Intervention) en de beveiligings- en interventiecompagnieën (CSI, Compagnie de Securisation et d'Intervention), van de BAC (Brigades anticriminalité, in het jargon 'anti-gang' genoemd) en van de BRI (Brigades de Recherche et d'Intervention) – gespecialiseerde eenheden voor oproerbestrijding, grootschalige stedelijke gewelddadigheden (banlieue) dan wel het verrichten van arrestaties.


Het directoraat-generaal van de nationale politie weigert elke mededeling inzake de exacte opdeling van deze 5600 afgegeven schoten over de specifieke eenheden. Een ding staat in elk geval vast, het overgrote deel van de lopende onderzoeken concentreert zich op hen. Binnen het flikkenapparaat wijzen er meer en meer naar de onlangs gevormde nieuwe eenheden (na de plunderingen en het extreme straatgeweld op 1 december jl.): De snelle interventieploegen (DAR, Détachements d'Action Rapide), die buitensporig gebruik maken van de LBD.



Het establishment zocht toen naar een krachtig antwoord om er zorg voor te dragen dat gebeurtenissen zoals op de Place de l' Etoile (extreem straatgeweld op 1 december jl.) zich niet zouden herhalen. De beslissing werd toen genomen om een nieuwe, meer mobiele, eenheid in het leven te roepen, waarvan de beruchte DAR een van de belangrijkste onderdelen zou vormen. Deze snelle interventieploegen zijn gespecialiseerd in het verrichten van aanhoudingen en snelle verplaatsingen over het terrein en samengesteld uit 20-25 manschappen afkomstig van de BAC, de BRI of de territoriale brigades van de gendarmerie. Ze kunnen worden geïntegreerd in de compagnieën van de CRS, van de eskaders van de mobiele gendarmerie of opereren autonoom.


Smeris lanceert rubberkogels naar 'Gele Hesjes'-betogers op de Champs-Elysées op 12 januari jl


Het geregeld gebruik van motoren om zich met hoge snelheid te verplaatsen door deze snelle interventieploegen (DAR) heeft ertoe geleid dat er in de publieke opinie vergelijkingen worden getrokken met de 'voltigeurs' (acrobaten), het flikkenpeloton dat werd ontbonden na de dood van Malik Oussekine in 1986, vermoord onder de matrakslagen van de flics, tijdens de massamobilisering tegen het wetsontwerp-Devaquet. Iets wat door de Préfecture de police de Paris (PPP) heftig wordt betwist (uiteraard!).


De DAR realiseerden 80% van alle aanhoudingen sinds 8 december, waarvan er 83% resulteerden in voorarrest. Een balans, waarvoor ze de felicitaties van de gevestigde orde in ontvangst mochten nemen. De menselijke prijs ervan was hoog: Het gebruik van de LBD in hun gelederen is aan geen enkele regel onderhevig noch gebonden aan directe orders van de eigen hiërarchie.


,,Dit zijn flics, die afkomstig zijn uit gelegenheidseenheden, die gewend zijn aan het neerslaan van oproer in de banlieue, niet aan situaties van 'normale' ordehandhaving. Hun probleem is gelegen in het feit, dat, indien zij in de banlieue erop los schieten, dit niet vanuit alle perspectieven wordt gefilmd, en dat door hen beschoten personen nièt voor alle camera’s komen te janken".


De bevelsketen is ook van belang. Het essentiële deel van de betrokken troepen valt onder het directoraat belast met de veiligheid in de Parijse agglomeratie (DSPAP) en niet onder die van openbare orde en verkeer (DOPC), welke belast is met ordehandhaving in de Franse hoofdstad. De eerste staat erom bekend een 'minder strikte' controle op de acties van 'hun' troepen uit te oefenen. Van de kant van de politieprefectuur heet het dat alle troepen gehoorzamen aan de orders van de prefect, die het hem ter beschikking staande dispositief coördineert en dat het vallen onder de ene dan wel andere leiding (directoraat-generaal) daaraan niets verandert.


Ter afsluiting nog dit:


Volgens een op 6 februari jl. bekend geworden mededeling, en bevestigd door Le Monde, overweegt het Ministerie van Binnenlandse Zaken om het gehele dispositief ter handhaving van de openbare orde in Parijs onder het gecentraliseerd gezag van de DOPC te plaatsen teneinde de verschillen in de praktijk gelijk te trekken.



Een afgevuurde rubberkogel, d.m.v. LBD-40 met een kort dubbelloopsgeweer, op een betoging v.d. 'Gilets Jaunes'




woensdag 3 april 2019

Frankrijk: Gilets Jaunes Acte XIII


De flics in actie tegen manifestanten tijdens Acte IX, 12 januari jl.


Acte XIII (9 februari jl.): Mobilisering daalt licht – Militanz neemt toe

De manifestaties van de 'Gele Hesjes' kenmerkten zich door heftige botsingen voor de Assemblée Nationale


De zaterdag (9 februari) zorgde opnieuw voor de nodige gewelddadige beelden. Acte 13 van de beweging van de 'Gele Hesjes' kenmerkte zich door militante confrontaties tussen de flics en manifestanten, maar ook tussen linkse en rechtse groeperingen. Terwijl de mobilisatie van week tot week teruggaat – 51.400* deelnemers tegenover 58.600 tijdens acte XII en 69.000 tijdens acte XI – verdubbelt zich het niveau van de op het terrein waar te nemen Militanz qua intensiteit.


In Parijs, waar zich zo'n 4.000 manifestanten hadden verzameld, was de sfeer gedurende de gehele tijd en vooral voor het gebouw van de Assemblée Nationale (het Franse parlement) extreem gespannen, waar manifestanten een poging ondernamen om door de barrières te breken. Een amateurfotograaf (31) werd de hand afgerukt door een granaat, gegooid door een lid van de gendarmerie. ,,Er vond een aanval plaats tegen de voorgevel van het parlementsgebouw, manifestanten probeerden naar binnen te dringen, de gendarmerie zag zich omsingeld door een erg vijandige menigte en probeerde vervolgens deze te verspreiden”, heette het dan van de kant van de flics.


Een 'Geel Hesje' brengt de 'Quenelle'


Een verkennend onderzoek naar de gebeurtenissen is inmiddels gestart en toevertrouwd aan de algehele inspectie van de nationale gendarmerie, welke de precieze omstandigheden van de verwonding en met name het type van de gebruikte munitie zal vaststellen. Na de polemiek m.b.t. het gebruik van de LBD-40 concentreert de kritiek zich nu op de granaten gericht ter verspreiding van menigtes ('stungrenades' of shockgranaten) en de traangasgranaten van het type GLI-F4, die een TNT-lading bevatten.


De erg heftige beelden gingen snel rond op de sociale media en droegen er het nodige toe bij dat de spanning naar een hoogtepunt steeg. Talrijke bankfilialen en het straatmeubilair werden geplunderd en vernield. Een tiental auto’s langs het parcours ging in vlammen op. Hieronder ook een voertuig met militairen van de 'antiterreur'operatie Sentinelle. In het gewoel werd één persoon aangehouden. Een ander officieel voertuig, een busje van het gevangeniswezen, werd getroffen door een steen, waarna een andere manifestant een mollie door de verbrijzelde ruit naar binnen gooide. Niemand raakte gewond, aldus het parket van Nanterre. 


Geel Hesje verliest zijn hand door een 'Stungrenade' van de flics


De flics hebben het er maar druk mee: Alleen al in de hoofdstad werden die zaterdag 45 personen gearresteerd. In Lyon waren het andere beelden die voor een polemiek zorgden, namelijk die van een wild gevecht tussen twee groepen van enkele tientallen personen in het stadscentrum, allen gekleed in gele hesjes, maar de enen waren van 'links’ en de anderen van 'rechts’. Dergelijke confrontaties hadden reeds eerder plaatsgevonden, met name in de straten van Parijs, maar niet in zo’n omvang. Met een sterke verankering van extreemrechtse groeperingen lijkt Lyon een nieuw fixeringspunt van verzet te worden.

In Toulouse zijn het niet de beelden, maar de fotografen zelf die voor actualiteit zorgen. Drie van hen stellen door de flics met opzet te zijn beschoten (met granaten), ondanks het feit dat allen een helm droegen met daarop duidelijk ,,pers", terwijl er zich geen enkele manifestant in de onmiddellijke nabijheid bevond. Er is door de drie fotografen aangifte gedaan.


_________

*Let wel: Deze cijfers zijn gebaseerd op de officiële mededelingen van het ministerie van binnenlandse zaken, die in de regel aan de (te) lage kant zijn.




dinsdag 2 april 2019

Verslag: Internationale manifestatie van de Gilets Jaunes in Brussel


Zondag 30 maart kleurde de Europese hoofdstad Brussel Geel


GEEN DUIDELIJKE POLITIEKE STOOTRICHTING 
RUIMTE VOOR VEEL MOGELIJKHEDEN IN BRUSSEL


Afgelopen zondag (31 maart jl.) werden er verschillende manifestaties georganiseerd in de 'Europese' hoofdstad Brussel. Naast de internationale manifestatie van de 'Gele Hesjes', stond er een derde Belgische klimaatmars en nog wat kleinere betogingen op de agenda. Eén ding hadden ze allemaal gemeen: het verzamelpunt, namelijk station Brussel-Noord. Hoewel het aanvankelijk om verschillende manifestaties ging met ieders hun eigen thema, besloot de politie de betogingen samen te voegen tot één gezamenlijke manifestatie van 'Gele Hesjes' en klimaatactivisten (bij eerdere klimaatmarsen in Brussel waren er overigens ook al 'Gele Hesjes' bij de deelnemers). Iets na 13:00 uur gingen de ongeveer 8000 deelnemers lopen.

De leus >>Tous ensemble<< werd veelvuldig gebruikt door de 'Gele Hesjes', om uiting te geven aan de convergentie van verschillende vormen van strijd [sociale rechtvaardigheid en ecologisch bewustzijn]. Desondanks bleef er een duidelijke scheiding bestaan tussen klimaatactivisten enerzijds en 'Gele Hesjes' anderzijds. Deze laatsten manifesteerden zich als een Geel blok, met daarbinnen en daar rondom verscheidene autonome activisten (die later een ´Zwart Blok´ zouden gaan vormen). Onderweg werden de nodige Pyro's afgestoken, terwijl er langs de route de nodige politieke graffiti werd achtergelaten. Hoewel beide betogingen door de autoriteiten samengevoegd werden, waren er duidelijk verschillende belangen en inzichten onder de verschillende blokken demonstranten. De klimaatactivisten wilden vreedzaam demonstreren om hun groene eisen kracht bij te zetten, terwijl de Gele Hesjes vooral een sociale strijd voeren en juist het kind van de rekening lijken te worden van de aangekondigde klimaatwetten en -maatregelen vanuit de overheid. 


De manifestatie in Brussel: een erg divers gezelschap


Bij de Wetstraat sloeg de sfeer om en werd het grimmig toen het Zwart Blok [enkele tientallen autonomen sterk] zich naar de voorzijde van de manifestatie bewoog om toe te slaan. Hier werd een symbolisch object van het kapitalisme - in dit geval een EU instelling voor externe samenwerking tussen internationale bedrijven - professioneel onder handen genomen met klauwhamers en XL-stoeptegels. Een groep van zes stillen sloeg dit gade vanaf de zijlijn en registreerden ondertussen wat er gebeurde. Na enige tijd passief wachten werd er op bevel van hun overste een poging gedaan om arrestaties te verrichten. Weinig succesvol, want bij de schermutseling die daarop volgde moest één van de stillen het zwaar ontgelden. Hij werd op hardhandige wijze van zijn wapen ontdaan, alvorens hij ontzet kon worden door zijn collega´s, die daarna met zijn allen moesten vluchten.


Symbool van het EU imperialisme moest het ontgelden in de Wetstraat


Met behulp van een overkill aan toegesnelde ordetroepen en een politiehelikopter werden alle manifestanten van de mars vervolgens bij elkaar gedreven en ingesloten. Een deel van de autonomen wist echter nog op tijd via een zijstraat weg te komen. Er waren verderop nog wel wat arrestaties bij een achtervolging door de oproerpolitie. De politie probeerde ondertussen de klimaatactivisten en ´Gele Hesjes´ van elkaar te scheiden. Dit leidde tot een bizarre situatie waar lukraak 78 (!) ´Gele Hesjes´ bestuurlijk werden aangehouden en naar cellen werden getransporteerd - het is onduidelijk hoeveel er momenteel nog gedetineerd zijn, maar het lijkt er op dat het overgrote deel ondertussen alweer vrijgelaten is. Een overbodige actie aangezien het merendeel van de ´Gele Hesjes´ wel degelijk vreedzaam demonstreerden en geen enkel aandeel hadden in de ongeregeldheden die er plaatsvonden. Het wapen zou later ergens terug gevonden worden.


Gele Hesjes worden geïsoleerd en afgevoerd door de Ordetroepen


Des te wranger was de reactie van een groot deel van de klimaatactivisten (sommigen waren overigens wel behulpzaam). Deze namen direct afstand van de militante acties en schoven deze met alle gemak (maar volkomen onterecht) in de schoenen van de 'Gele Hesjes'. Toen de oproerpolitie 'Gele Hesjes' begon te isoleren, konden ze daarbij zelfs rekenen op gejuich van sommige klimaatactivisten. Voor zover de onderlinge solidariteit. In de media lieten ze hun ware aard zien: "De politie heeft zijn werk gedaan en heeft hen kunnen wegdrijven. Gelukkig zijn er geen gewonden gevallen bij onze betogers. Dat is positief”, aldus Rise for Climate woordvoerster Anuna De Wever (de Belgische Greta Thunberg). Met "hen" word er steeds de 'Gele Hesjes' bedoeld, hoewel er weinig in een Geel Hesje aanwezig waren bij de eerder genoemde schermutselingen. Uit latere berichten in de media werd echter duidelijk dat er eerder al wrijvingen waren tussen de politieke opvattingen van de 'Gele Hesjes' en de klimaatactivisten: Namelijk die voor een fatsoenlijk inkomen om het eind van de maand te kunnen halen versus een 'duurzaam milieu' ten koste van de overgrote meerderheid van het volk dat onderaan de maatschappelijke ladder staat!


Anuna De Wever (Links) - Postergirl van de Groenen


Wat in de media neergezet werd als een klimaatmars, was in werkelijkheid dus een zeer gemengde en diverse manifestatie met zeer uiteenlopende thema's - thema's die overlappingen hadden, maar zeker ook botsten. Het leek niet tot een duidelijke convergentie (samenkomst) van politieke krachten te komen. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld de recente ontwikkeling in Frankrijk, waar de autonome scene en het militante spectrum van de 'Gele Hesjes' actief toenadering tot elkaar zoeken, om gezamenlijk op te kunnen treden. Echter ondanks (of wellicht juist dankzij) dit onuitgesproken politieke karakter, bood deze manifestatie voor verschillende politieke krachten een uitstekende kans om mee te lopen en het nodige te ondernemen! 


Gele Hesjes en Autonomen breken uit: Schermutselingen in de Wetstraat


Stillen houden de manifestanten in de gaten

maandag 1 april 2019

Gilets Jaunes vallen Brussel binnen!


In Brussel brachten verschillende manifestaties met uiteenlopende thema's gisteren circa 8000 deelnemers op de been. Een delegatie van het ACN/AKN sloot zich aan bij de internationale manifestatie van de Gele Hesjes. Een uitgebreid verslag van deze dag volgt binnenkort.







maandag 25 maart 2019

De betekenis van de Natie voor het Communitair-Anarchisme


Vandaag de dag wordt de term ‘natie’ meestal gelijk gesteld aan de ‘natiestaat’ van de (Franse) bourgeois revolutie van 1789. Deze misleidende definiëring gaat echter compleet voorbij aan de oorspronkelijke betekenis van de term. De term ‘Natie’ is aan het Latijns ontleend en betekent in de meest letterlijke zin ‘volk’. Het is dan ook in deze context dat de natie binnen het communitaire anarchistische denken gezien moet worden.





Michael Bakoenin


Het nationale vraagstuk liet ook Michael Bakoenin (1814-1876), vader van het hedendaagse anarchisme, niet ongemoeid. Hoewel Bakoenin een sterke afkeer had van het bourgeois-nationalisme, verwierp hij niet alle vormen van nationalisme. Bakoenin maakte een duidelijk onderscheid tussen de staat en het vaderland (de natie). Hij definieerde het vaderland als “het onbetwistbare en heilige recht van elk mens, elke menselijke groep, associatie, commune, regio en natie om te leven, voelen, denken, willen en handelen op de manier die zij wenst.”


Tegenover het bourgeois-nationalisme van de autoritaire staat, plaatste hij het bevrijdende nationalisme van het volk. Het volk kende volgens hem “een natuurlijke, echte liefde” voor hun vaderland. Dit nationalisme was volgens hem geen valse abstractie opgelegd door de bourgeois-staat, maar een sociale realiteit. In zijn laatste werk, ‘Statisme en anarchie’ (1873), schreef Bakoenin: “Iedere natie, hoe klein deze ook is, bezit zijn eigen karakter, zijn eigen manier van leven, spreken, voelen, denken en handelen op de manier dat men dat wenst. Het is dit karakter, hun specifieke manier van bestaan, dat de basis van hun identiteit vormt. Het is het resultaat van het geheel van het historische leven en alle condities van dat volk en hun leefomgeving, een puur natuurlijk en spontaan fenomeen. ”



Het vaderland was datgene dat een gemeenschap van individuen gezamenlijk besloten had dat het was. Voor Bakoenin stond het principe van zelfbeschikking hierbij centraal: “Net als ieder individu, is iedere natie noodgedwongen wat deze is en geniet deze het onbetwistbare recht om zichzelf te zijn.” Het communitaire anarchisme van Bakoenin riep op tot een broederschap van vrije naties; anti-autoritaire organische gemeenschappen die groeiden vanuit het volk en samenwerkten op basis van autonomie en wederzijds respect.




Gustav Landauer


Een andere belangrijke denker voor het communitaire anarchisme was de Duitse anarchist Gustav Landauer (1870-1919). Landauer was een van de voortrekkers binnen de Münchener Radenrepubliek, daardoor werd hij in 1919 door de Freikorps vermoord.


Het anarchisme van Landauer was sterk tegen het Marxisme gekant en bouwde veelal op het mutualisme van Proudhon. Net als Bakoenin zag hij het volk als een natuurlijk fenomeen. Voor Landauer representeerden “de familie, de gemeenschap en het volk de enige echte natuurlijke sociale eenheden, van waaruit een waarlijk solidaire, harmonieuze en organische samenleving zonder dwang kan groeien.” Hij geloofde dat de natie de bijzondere manier is waarop de menselijke natuur en de unieke eigenschappen van het individu, zichzelf uitdrukken binnen de gemeenschap.


Landauer maakte eveneens een duidelijk onderscheid tussen de natie en de staat. In zijn visie was de natie in haar essentie anarchistisch. Tijdens de Middeleeuwen, toen de staat langzaam maar zeker de samenleving begon te domineren, werd de natuurlijke sociale solidariteit van de natie vervangen door dwang en onderdrukking. Het verving vrijwilligheid door autoritaire systemen en wetten.


Voor Landauer representeerde het anarchisme allereerst een terugkeer naar de natuur, een hereniging met de volksgeest en het herwinnen van de sociale relaties van weleer. In tegenstelling tot Bakoenin, zag Landauer de revolutionaire vernietiging van de staat daarbij niet als een absolute noodzaak. Voor hem was het belangrijker dat individuen van zichzelf bewust werden en de geest in zichzelf hervonden. Dan konden deze individuen alternatieve 'volksgemeenschappen' oprichten, die in de gelegenheid waren om de staatsmacht te weerstaan.



Conclusie:


Anarchisme verzet zich tegen iedere vorm van totalitarisme; het representeert een beweging die begint bij de basis en geen vertegenwoordigers, bureaucraten of leiders nodig heeft. Anarchisme verzet zich tegen iedere vorm van dominantie en dwang, het baseert zich op een organisatie van onderop. Eigen verantwoordelijkheid en zelfdiscipline vervangen afhankelijkheid en autoriteit. Zelfbestuur op alle delen van het leven neemt de plaats in van de hiërarchische indeling. 


Voor anarchisten is de natie iets natuurlijks en organisch. Het representeert een vrije gemeenschap op basis van een gedeelde linguïstische, culturele en historische achtergrond. Het zijn de collectieve gevoelens en gedachten van de gemeenschap die de natie vorm geven. Nationalisme in de anarchistische zin is dus niet een illusie gecreëerd door de staat, maar komt voort uit de vrije keus van de individuen die er een deel van uit maken.