Anti-Imperialistisch Protest in Antwerpen

Zaterdagavond 29 Maart verzamelden zo'n 30 kameraden in het hart van Antwerpen (BE) om te manifesteren tegen imperialisme. Een delegatie van de Vrije Nationalisten Noord-Brabant en het NSA collectief was hierbij aanwezig om een statement te maken tegen de oorlogstokerij van de VS, EU en haar NAVO bondgenoten. Enkele honderden flyers werden namens de Vrije Nationalisten en het NSA/ANS uitgedeeld aan het aanwezige publiek.

STOP NAVO-US-EU IMPERIALISME!

Na de bloederige agressie oorlogen in Afghanistan, Irak en Libië dreigt wederom een imperialistische interventie door de Verenigde Staten, de Europese Unie en hun NAVO bondgenoten, dit keer in Syrië. Wederom wordt de zogenaamde "Arabische lente" gekaapt door Westerse imperialisten om hun Trans-Atlantische belangen in de regio veilig te stellen. Door lokale bevolkingsgroepen op te stoken tot sektarisch geweld proberen ze het anti imperialistisch verzet van het Ba'athistische regime te breken.

De imperialisten hebben van hun ervaringen in Libië geleerd om hun bloederige oorlogstokerij te rechtvaardigen:

- Onderhandelingen met het Syrische regime worden gemarginaliseerd en de oppositie wordt met alle middelen gesteund door het imperialisme.

- Assad wordt stelselmatig gedemoniseerd met behulp van de massa media.

- Sancties tegen het Syrische volk worden opgevoerd en verzwakken de steun aan het regime.

Inmiddels is met behulp van Westerse bondgenoten de "Syrian National Council" opgericht dat vijandig staat tegenover Iran. Hiermee probeert men de as Iran-Syrië-Hezbollah - het Oostelijk anti imperialistisch front en het laatste fort tegen de Amerikaans-Zionistische bezetter - te breken. Door het regime van Assad te vervangen door een anti Iranees en pro Westers regime zien de imperialisten de mogelijkheid om hun geopolitieke belangen in de Perzische golf en daarmee 40% van de wereldwijde olieproductie veilig te stellen. Met de val van Syrië zal Iran verder geïsoleerd worden. Ook wordt het belang van Israel gediend. Doordat met de val van Syrië de corridor naar Palestina verdwijnt, die de Iranese aanvoer van geld, wapens en humanitaire hulp aan het Palestijns verzet tegen de Zionistische bezettingpolitiek garandeert.

Mainstream Links en burgerlijke Nationalisten zien de oppositie tegen het Syrische regime door de roze bril van het Westers spektakel en nemen het onsocialistische standpunt in dat de "massa's op straat" automatisch een revolutionaire vooruitgang betekenen. Hiermee kiezen zij de kant van het imperialisme en steunen zij de bloederige belangenpolitiek van het internationaal kapitalisme. Met de interventie in Syrië probeert het imperialisme niet enkel om wederom een militaire overwinning te boeken, maar ook haar politieke oppositie nog verder te verdelen.

De Vrije Nationalisten Noord-Brabant en het NSA collectief steunen de Arabische nationale bevrijdingsstrijd tegen het imperialisme en het internationaal kapitalisme. Wij nemen consequent een positie in tegen iedere vorm van imperialisme. Onze solidariteit gaat uit naar diegenen die strijden voor nationale zelfbeschikking en die militant verzet bieden tegen het imperialisme van buitenlandse mogendheden. Daarom vrede voor Syrië en Iran en vrijheid voor Palestina!

"Er zal een dag komen dat Nationalisten nog de enige verdedigers van de Islam zijn. Zij moeten hier een speciale betekenis aan geven als zij willen dat de Arabische Natie een goede reden heeft om te overleven."

Michel Aflaq

VOOR DE NATIONALE BEVRIJDINGSSTRIJD TEGEN HET IMPERIALISME!

RECHT OP VOLKSSOUVEREINITEIT EN EIGENHEID!

De oorlogs- en bezettingsdrang van de Verenigde Staten en de verdere NAVO

bondgenoten, waaronder o.a. de niet-NAVO leden Turkije en Saoedi-Arabië ook

vallen, kent geen grenzen. De 'Arabische Lente' wordt gekaapt door de Westerse

mogendheden om hun belangenpolitiek door te kunnen voeren in het Midden-Oosten.

Momenteel hebben de imperialistische krachten een nieuw slachtoffer gevonden voor

hun agressie oorlogen – Syrië.

Door hun hoofdstad Damascus te veroveren hopen de imperialistische machtsblokken

de bewapening van de Hezbollah te beperken om zo later gemakkelijker de Iranese

hoofdstad Teheran in te kunnen nemen. Verwacht word dan dat de Hezbollah zo

minder doeltreffende tegenacties kan uitoefenen tegenover het Israëlische zionisme.

De sektarische strijd tussen verschillende bevolkingsgroepen wordt opgestookt en

uitgebuit door de Amerikaanse en Israëlische oorlogshitsers. Deze sektarische

belangenstrijd dient dan ook een gebied te zijn waar buitenlandse machten zich niet

mee moeten bemoeien. De vermeende dictatoriale en repressieve elementen in de

regio waren nooit eerder een probleem voor de Westerse mogendheden, maar dienen

nu ineens als rechtvaardiging om het volk klaar te stomen voor oorlog en de

invoering van de Westerse democratie.

Wij staan hier dan ook om een statement te maken tegen imperialisme! Wij staan op

de grondslag van de nationale bevrijdingsstrijd en erkennen het zelfbeschikkingsrecht

van ieder volk op aarde! Vele wreedheden en menselijk leed zijn het directe

gevolg van de imperialistische bezettingspolitiek door de Westerse mogendheden en

hun zionistische bondgenoten.

Wij roepen op tot solidariteit met alle vrijheidsstrijders van ieder volk die

strijden tegen imperialisme voor hun fundamentele recht op soevereiniteit en

zelfbeschikking!

Wij eisen: géén interventie van andere landen!

DE AS HEZBOLLAH, ASSAD EN TEHERAN ALS HET LAATSTE FORT –

LAAT HUN VRIJHEIDSSTRIJD ZEGEVIEREN!

29 Maart Actie tegen Imperialisme

Na de bloederige agressie oorlogen in Afghanistan, Irak en Libië dreigt er een nieuwe imperialistische interventie van de Verenigde Staten, Europese Unie en hun NAVO bondgenoten, dit keer in Syrië. Wederom wordt de zogenaamde "Arabische lente" gekaapt door Westerse imperialisten om hun transatlantische belangen in de regio veilig te stellen. Met behulp van lokale huurlingen en terroristen proberen ze om zo het antikapitalistisch verzet van het Ba'athistische regime te breken. Terwijl via de massa media ons Volk wordt klaargestoomd voor een nieuwe oorlog, is het notabene reactionair links dat in ons land massaal oproept om de contra-revolutionairen tegen de pan-Arabische revolutie te steunen, hiermee steunen zij feitelijk het imperialisme van de Westerse oligarchie. Wij pleiten dan ook consequent voor het recht op zelfbeschikking voor alle volkeren wereldwijd en maken een vuist tegen IEDERE vorm van imperialisme! Daarom roepen wij iedereen op om donderdag 29 maart naar het Astridplein in Antwerpen (België) te komen om te betogen tegen imperialisme.

Nieuwe Nationaal Verzet is uit: Jaargang 3 - Uitgave 5

De nieuwste editie van ons periodiek blad "Nationaal Verzet" is uit. Deze zal gratis verspreid worden op bijeenkomsten, activiteiten, demonstraties en via de gebruikelijke kanalen. In deze 40 pagina's dikke editie:

- De Modernistische uitvinding van het Judeo-Christendom

- God is Dood

- Het "Fascisme" van de Falange, Rex en de IJzeren Garde

- Antiracisme en het Kapitaal

- Nationalisme en Klasse: Verzet tegen het Internationalisme

- Staat WO III voor de deur?

- De Nationaal-Revolutionaire beweging in de Weimar republiek

- Ethisch Socialisme: Van Revisionisme tot Fascisme

Anarcho-Nationalisme

Het fascisme zou volgens één bepaalde thesis geen ideologie van rechts zijn, maar een ketterij van links, ontstaan uit de synthese van nationalisme en anarcho-syndicalisme. Fascisme was aanvankelijk een potentiële dynamische revolutionaire theorie, maar z`n autonoom radicale element werd al snel ingepikt door reactionaire conservatieve krachten en uiteindelijk ingekapseld door het kapitalisme. Het fascisme dat we uit de geschiedenis kennen, werd een ideologie van verdrukking en van gecentraliseerd staatsdenken: autoritair en militaristisch. De ultieme visie van het historische fascisme was die van de totalitaire maatschappij verpersoonlijkt in de cultus van hetzij de charismatische leider, hetzij de onmeedogenloze dictator. Fascisme is essentieel zowel een specifieke stijl van regeren als een politieke en sociale theorie. Het staat volledig in tegenstelling met wat in dit artikel besproken wordt. De fascistische ideologie veronderstelt altijd een vorm van "nationalisme". Daaruit volgt niet automatisch dat alle nationalisten "protofascisten" zouden zijn, want nationalisme kan fundamenteel geïnterpreteerd worden als een anti-staatse wereldbeschouwing , een volksbewustzijn dat iemands organische identiteit en etnische autonomie bepaalt ten opzichte van en tegengesteld aan de natiestaat.

Proudhon en Tolkien

Het nationalisme manifesteert zich historisch gezien op twee wijzen: als een cultureel en een staats nationalisme. Het kan ook worden vertaald als volksautonomie. Volledig in de anarchistische traditie had de Duits-Joodse bevrijdingssocialist, Gustav Landauer dan ook alle recht te beweren dat "nationale verscheidenheid van het allergrootste belang is voor de realisatie van de opperste vorm van menselijkheid voor wie het mooie, bloeiende en vreedzame feit van de natie scheidt van de lelijkheid van het staatsgeweld."

We hebben hier dus een visie op anarchisme die gebaseerd is op een volksisme (`folkism`, W. J. Sturgeon) en op een verworteld radicalisme, tegengesteld aan het cosmopolitisme en abstracte internationalisme van traditioneel `links`. Alle naties hebben recht op soevereiniteit en zelfbeschikking. Wat niet wil zeggen dat de bevrijdingsstrijd automatisch in handen moet vallen van "fascistoïde" organisaties en individuen die een reactionair prakje opdienen van chauvinistisch nationalisme en "rechts" autoritarisme. Dit anarcho-nationalisme is de derde weg, die van het bevrijdingssocialisme: anti-staats, volks, groen en decentralistisch.

Het is de hoogste tijd dat de brede anarchistische beweging het zgn. `leftism` en `workerism` achter zich laat en terugkeert naar de vader van het anarchisme, Pierre-Joseph Proudhon, die in zijn politieke en sociale leer een poging deed een creatieve synthese te maken tussen links en rechts. Proudhon legde grote nadruk op de regionale en etnische realiteit, en niet zozeer op de kunstmatige grenzen van de grote natiestaten. Zijn economische leer poogde de competitieve en cooperatieve verzuchtingen van de mensheid te verzoenen in een natuurlijke samenleving gebaseerd op vrijwilligheid (free association) van en door het volk (popularism). Hij verwierp volledig het liberale concept van parlementaire democratie als een schijnvertoning en universeel stemrecht als contrarevolutionair.

In filosofische termen heeft het anarchisme een sterke anti-democratische traditie en staat het dichter bij de idee van een universele aristocratie, dan bij de idee van een democratie zo als wij die nu kennen.

In feite zou zelfs het concept van de monarchie dienstbaar kunnen gemaakt worden aan anarchistische doeleinden, wanneer je de monarch ziet als het symbool van soevereiniteit, als afspiegeling van de absolute soevereiniteit van het vrije individu. J.R. Tolkien, auteur van "In de Ban van de Ring", heeft zijn politieke visie ooit omschreven als een synthese van anarchisme en "ongrondwettelijke monarchie". Dit anarcho-monarchisme komt tevens tot uitdrukking in de typisch Britse traditie van de "Albion myths" en de terugkeer van Koning Arthur, zoals dat ook wordt uitgebeeld in het brilliante boek "Camelot and the vision of Albion" van de hand van de Britse mythologist, Goeffry Ashe.

Opstand tegen de mono-cultuur

Een wereld die het nieuwe millenium lijkt te omarmen als het einde van de geschiedenis, heeft een nieuwe stem nodig, een tegenstem die anti-ideologisch is - begrepen als het verwerpen van politiek fundamentalisme en partij-dogmatisme -, maar die geworteld is in een etnische geest, een historische identiteit, die in opstand komt tegen de mono-cultuur van One World, globalisering en de liberaal-kapitalistische vrije-markt-economie.

In een wereld zonder grenzen, beheerst door een anarcho-monetair systeem, waar alleen het geld vrij beweegt (terwijl geld enkel een uitwisselingssysteem zou mogen zijn en geen middel tot speculatie en woeker) is zelfs de conservatieve natiestaat overbodig voor de transnationale corporaties en de zich aan geen regels storende schema`s van het internationale bankwereldje. De Nieuwe Wereldorde kan niet aangevochten worden door traditioneel links, echter wel door een decentralistisch nationalisme dat een identiteit verschaft en op kan komen tegen de collectieve identiteit die de massa-consumptiemaatschappij biedt: de consumentenstammen en merkvoorkeuren die zich uiten in de identiteiten die voetbalploegen, rockgroepen, mode en media ons voorkauwen.

In deze context is het tragisch dat de Duitse Jeugdbeweging Wandervogel (gegroeid uit de idee van de zich verwonderende vrije geest) al snel werd gegijzeld en geperverteerd door de Hitlerjugend. Omdat de Wandervogel poogde uitdrukking te geven aan de onlosmakelijke band tussen gemeenschap en individualiteit, als wapen tegen de de sociale vervreemding van een extreem individualisme én collectivisme.

Ook het bewustzijn van eigen bloed en bodem hoeft niet per sé geassocieerd te worden met fascistoïde racistische, separatistische of superieure trekjes omdat cultuur en identiteit in deze context geen statische gegevens zijn, maar dynamische krachten binnen sociale verhoudingen, die open staan voor en verrijkt kunnen worden door daarvan te onderscheiden culturen en identiteiten. Wat massa-immigratie en multicultuur betreft, dat zijn bijprodukten van een internationalistisch kapitalistisch economisch systeem dat een arme periferie heeft gecreëerd die de welvaart van het rijke centrum najaagt. Die vaststelling hoeft geen oproep te zijn tot repatriering of een puristische bekentenis tot de eigen identiteit en cultuur. Het is in de eerste plaats een noodzakelijke kritiek op de liberale smeltkroes-theorie.

Misschien wordt het tijd dat de zwarte anarchistische vlag samen opmarcheert met de vlaggen van de Europese volkeren om de Europese federale superstaat te bevechten. Misschien wordt het tijd het poëtische beeld van het gedecentraliseerd Europa van de honderd vlaggen te poneren tegenover de globalisering en het streven naar één wereldregering. Misschien is het moment gekomen om "Brittannië"(sic) te zien als een familie van vrije naties: Engeland, Schotland, Wales, Ierland, Het Eiland Man, "Ulster" (resic!), Cornwall, enzovoort. Een Brittannië van onafhankelijke regio`s in tegenstelling tot het gecentraliseerde unionisme van Westminster dat z`n oorsprong vindt bij het Normandische juk.

Het wordt tijd het vuur van de eigen Britse traditie van radicale sociale bevrijding terug aan te steken: John Ball, Kapitein Swing, de Diggers, de Levellers, de Luddites, William Blake, William Morris, G.K. Chesterton, Robert Blatchford, George Orwell, om mythologische figuren als Robin Hood niet te noemen!

Nood tot verworteling

Dit anarcho-nationalisme kan niet geassocieerd worden met gewelddadigheid. Zowel de Poolse anti-communistische beweging Solidarnosc, als de Indische onafhankelijkheidsbeweging van Gandhi paarden een nationalistische visie aan een radicaal geloof in geweldloosheid en vreedzame direkte actie.

De wereldbeschouwing van zo`n anarcho-nationalistische vreedzame bevrijding kan het best worden opgeroepen in een andere uitspraak van Gustav Landauer: "De staat kan niet vernietigd worden door haar omver te werpen. Het is een toestand, het is een specifieke verhouding tussen mensen, een gedragswijze. Hij kan enkel worden ondergraven door andere verhoudingen aan te gaan, een ander gedrag aan te nemen."

Simone Weil, anarchistisch oudgediende van de Spaanse Burgeroorlog, sprak tot haar Franse landgenoten over "de nood tot verworteling". Enkel door zich zorgvuldig en trouw te voeden aan de eigen wortels, kan je jezelf een organische sociale identiteit vormen, die de basis kan zijn voor zulke nieuwe verhoudingen tussen mensen.

Menselijke identiteit overstijgt uiteindelijk de veeleer reductionistische beschouwingen over "natie" en ras". Elke identiteit, afzonderlijk onderdeel en omvattend geheel - van individu over familie, tot gemeenschap, regio, natie, ras en het geheel van de mensheid en de aarde - moet als een integraal en noodzakelijk element worden behandeld om een volwaardig menselijke en gezonde samenleving tot stand te kunnen brengen. Dat is nationale vrijheid. Dat is pas sociale rechtvaardig heid. Dat is wereldvrede. Dat is anarcho-nationalisme!

Wayne John Sturgeon, 1/7/1999

Oproep tot actie: 31 Maart Europese actiedag tegen Kapitalisme 2012

Europa staat voortdurend op zijn kop. Gedurende maanden verergert de crisis rond krediet en staatsschulden. Een serie hectische EU-conferenties heeft noodmaatregelen opgeleverd die het kapitalisme moeten redden. Als deze maatregelen zouden mislukken, verzekeren regeringen en media ons, dan is het resultaat ineenstorting, recessie en massale armoede. Deze apocalyptische retoriek plaveit de weg voor zelf meer neoliberale hervormingen waarvan de sociale effecten nog maanden gevoeld zullen worden – als wij ons daar niet tegen verzetten. Gedurende de hele crisis werd ons voorgehouden dat het kapitalisme beteugeld zou moeten worden, en dat banken en bedrijven ook een deel van de lasten zou moeten dragen die ze zelf veroorzaakt hebben. Wat nu gebeurt is precies het tegenovergestelde: de EU, haar lidstaten en andere Europese landen versterken de concurrentie en voeren verwoestende publieke bezuinigingsprogramma’s door om private winsten veilig te stellen. Daarmee reproduceren ze echter ook de destructieve logica van het kapitalisme. Het bestaan van crises, alomvattende machteloosheid en armoede, wat afsteekt tegen private, dat wil zeggen exclusieve rijkdom, zijn inherente elementen van kapitalisme. Laten we ons organiseren voor een betere samenleving!

Het is het systeem!

De afgelopen jaren heeft de kapitalistische globalisering de concurrentie tussen private bedrijven alsook tussen nationale economieën verscherpt. Alle leidende industriële natiestaten hebben hun markten diepgravend gedereguleerd, en hebben dat model ook opgelegd aan anderen. Ze hebben uitkeringen verlaagd, publieke diensten geprivatiseerd, arbeidsrechten verlaagd en sociale controle vergroot – alles in het belang van onbelemmerde kapitalistische groei. In Europa, kennelijk de zonnige zijde van het mondiale kapitalisme, worden onze levens in toenemende mate onzeker (precair) en neemt de sociale ongelijkheid toe. De zogenaamde ‘opkomende markten’ vinden zich in een staat van voortdurende sociale crisis, met rigide onteigeningen en brute uitbuiting, gesteund door regeringen ten dienste van een nationale groei die alleen een geprivilegieerde bovenlaag ten goede komt. In een obsessieve jacht naar competitieve voorsprongen, heeft neoliberaal beleid financiële markten op een kookpunt gebracht. Of het nu de dotcom boom was, of de goudkoorts van onroerend goed-fondsen en derivaten – die bellen zijn de ene na de andere gebarsten. Dit komt niet door individuele ‘graaizucht’ of ‘corruptie’ van een kleine elite, zoals veel beweerd wordt, maar door de simpele systematische geboden van het kapitalisme als sociale orde. Dat is de reden dat het systeem veranderd moet worden.

Het EU-regime te boven komen

In 2011 is de Europese monetaire en schuldencrisis geëscaleerd. Een aantal EU-lidstaten dreigt het bankroet, hetgeen de Euro als gemeenschappelijke munt in gevaar brengt. Volgens oppervlakkige en populistische beschouwingen, hebben deze staten ‘boven hun stand geleefd’. In werkelijkheid hebben ze alleen maar geprobeerd om economische groei te verkrijgen via leningen. Ze hebben dezelfde praktijk aangenomen als alle andere landen, alleen met minder succes. Als voorwaarde voor de financiële ruggesteun die geleverd wordt door de Europese Centrale Bank (ECB) en het nieuw opgerichte Euro borgfonds, moeten deze regeringen nu een nieuwe lading bezuinigingen doorvoeren. Een Europees schuldenlimiet wordt geacht het ‘vertrouwen in de markten’ te herstellen, natuurlijk ten koste van arbeiders, studenten en werklozen. Tegelijkertijd worden private winsten niet aangetast. Op veelal vergelijkbare wijze zetten het Internationale Monetaire Fonds (IMF), de EU en andere internationale instellingen opkomenden en overschakelende economieën onder druk om allerlei bezuinigingen door te voeren en de publieke sector grotendeels te privatiseren. Dit is allemaal gericht op het restaureren van het door crises geplaagde en uitbuitende regime van de EU, ten dienste van de daarin dominante economieën. Ondanks zekere verschillen van mening onderling, zijn Frankrijk en Duitsland er zonder veel weerstand in geslaagd hun beleid door te zetten. Natuurlijk is er wel wijdverspreid protest geweest. Initiatieven van onderop zijn op het hele continent ontsproten en die proberen de burgerlijke machteloosheid te boven te komen. Maar tot nu toe hebben zelfs massademonstraties en algemene stakingen weinig weten te bereiken. Nationale vakbonden buigen over het algemeen voor de eisen en beperkingen van het lokale kapitalisme. Er bestaat geen effectieve transnationale solidariteit tussen bonden. Als we willen dat dit verandert, zullen we het zelf moeten doen.

We kunnen beter

Huidig beleid in de EU en in Europa als geheel is even speculatief als kapitalisme ooit is geweest. Dat is omdat de bezuinigingsmaatregelen de economische stabiliteit op de waagschaal zet, evenzeer als door schulden opgeblazen groei. Er kan binnen het kapitalisme nooit een redding zijn, slechts eeuwig terugkerende crises. Waarom zouden we dan voortgaan met onze levens hiervoor te verkwisten? Laten we de neoliberale ideologie bestrijden, laten we op Europees niveau georganiseerd raken. Onze Actiedag op 31 Maart 2012 zal een eerste stap zijn. Gelijktijdige demonstraties in vele Europese landen zijn meer dan een signaal van solidariteit. Ze veroorzaken nu al transnationale discussie en samenwerking. Wij nodigen alle emancipatoire initiatieven uit om aan dit proces mee te doen. Wij beogen te groeien onafhankelijk van officiële instellingen, en zijn bereid tot een hardnekkige strijd. De crisis mag zich misschien in verschillende gedaantes voordoen in verschillende landen, maar we delen een gemeenschappelijk doel: Wij willen het kapitalisme niet redden, we willen dat te boven komen. Het is van doorslaggevend belang om strijd te voeren tegen de voortdurende erosie van sociale voorzieningen, maar we moeten hoger mikken. Wij willen af van de fatale dwangbuizen van het kapitalisme en zijn politieke instellingen. Dat is de enige manier waarop de wijdverspreide eis voor ‘echte democratie’ kan worden vervuld.