Frankrijk: Gilets Jaunes Acte XIII

De flics in actie tegen manifestanten tijdens Acte IX, 12 januari jl.

Acte XIII (9 februari jl.): Mobilisering daalt licht – Militanz neemt toe

De manifestaties van de 'Gele Hesjes' kenmerkten zich door heftige botsingen voor de Assemblée Nationale

De zaterdag (9 februari) zorgde opnieuw voor de nodige gewelddadige beelden. Acte 13 van de beweging van de 'Gele Hesjes' kenmerkte zich door militante confrontaties tussen de flics en manifestanten, maar ook tussen linkse en rechtse groeperingen. Terwijl de mobilisatie van week tot week teruggaat – 51.400* deelnemers tegenover 58.600 tijdens acte XII en 69.000 tijdens acte XI – verdubbelt zich het niveau van de op het terrein waar te nemen Militanz qua intensiteit.


In Parijs, waar zich zo'n 4.000 manifestanten hadden verzameld, was de sfeer gedurende de gehele tijd en vooral voor het gebouw van de Assemblée Nationale (het Franse parlement) extreem gespannen, waar manifestanten een poging ondernamen om door de barrières te breken. Een amateurfotograaf (31) werd de hand afgerukt door een granaat, gegooid door een lid van de gendarmerie. ,,Er vond een aanval plaats tegen de voorgevel van het parlementsgebouw, manifestanten probeerden naar binnen te dringen, de gendarmerie zag zich omsingeld door een erg vijandige menigte en probeerde vervolgens deze te verspreiden”, heette het dan van de kant van de flics.

Een 'Geel Hesje' brengt de 'Quenelle'

Een verkennend onderzoek naar de gebeurtenissen is inmiddels gestart en toevertrouwd aan de algehele inspectie van de nationale gendarmerie, welke de precieze omstandigheden van de verwonding en met name het type van de gebruikte munitie zal vaststellen. Na de polemiek m.b.t. het gebruik van de LBD-40 concentreert de kritiek zich nu op de granaten gericht ter verspreiding van menigtes ('stungrenades' of shockgranaten) en de traangasgranaten van het type GLI-F4, die een TNT-lading bevatten.

De erg heftige beelden gingen snel rond op de sociale media en droegen er het nodige toe bij dat de spanning naar een hoogtepunt steeg. Talrijke bankfilialen en het straatmeubilair werden geplunderd en vernield. Een tiental auto’s langs het parcours ging in vlammen op. Hieronder ook een voertuig met militairen van de 'antiterreur'operatie Sentinelle. In het gewoel werd één persoon aangehouden. Een ander officieel voertuig, een busje van het gevangeniswezen, werd getroffen door een steen, waarna een andere manifestant een mollie door de verbrijzelde ruit naar binnen gooide. Niemand raakte gewond, aldus het parket van Nanterre. 

Geel Hesje verliest zijn hand door een 'Stungrenade' van de flics

De flics hebben het er maar druk mee: Alleen al in de hoofdstad werden die zaterdag 45 personen gearresteerd. In Lyon waren het andere beelden die voor een polemiek zorgden, namelijk die van een wild gevecht tussen twee groepen van enkele tientallen personen in het stadscentrum, allen gekleed in gele hesjes, maar de enen waren van 'links’ en de anderen van 'rechts’. Dergelijke confrontaties hadden reeds eerder plaatsgevonden, met name in de straten van Parijs, maar niet in zo’n omvang. Met een sterke verankering van extreemrechtse groeperingen lijkt Lyon een nieuw fixeringspunt van verzet te worden.

In Toulouse zijn het niet de beelden, maar de fotografen zelf die voor actualiteit zorgen. Drie van hen stellen door de flics met opzet te zijn beschoten (met granaten), ondanks het feit dat allen een helm droegen met daarop duidelijk ,,pers", terwijl er zich geen enkele manifestant in de onmiddellijke nabijheid bevond. Er is door de drie fotografen aangifte gedaan.

_________

*Let wel: Deze cijfers zijn gebaseerd op de officiële mededelingen van het ministerie van binnenlandse zaken, die in de regel aan de (te) lage kant zijn.

Verslag: Internationale manifestatie van de Gilets Jaunes in Brussel

Zondag 30 maart kleurde de Europese hoofdstad Brussel Geel

GEEN DUIDELIJKE POLITIEKE STOOTRICHTING 

RUIMTE VOOR VEEL MOGELIJKHEDEN IN BRUSSEL

Afgelopen zondag (31 maart jl.) werden er verschillende manifestaties georganiseerd in de 'Europese' hoofdstad Brussel. Naast de internationale manifestatie van de 'Gele Hesjes', stond er een derde Belgische klimaatmars en nog wat kleinere betogingen op de agenda. Eén ding hadden ze allemaal gemeen: het verzamelpunt, namelijk station Brussel-Noord. Hoewel het aanvankelijk om verschillende manifestaties ging met ieders hun eigen thema, besloot de politie de betogingen samen te voegen tot één gezamenlijke manifestatie van 'Gele Hesjes' en klimaatactivisten (bij eerdere klimaatmarsen in Brussel waren er overigens ook al 'Gele Hesjes' bij de deelnemers). Iets na 13:00 uur gingen de ongeveer 8000 deelnemers lopen.

De leus >>Tous ensemble<< werd veelvuldig gebruikt door de 'Gele Hesjes', om uiting te geven aan de convergentie van verschillende vormen van strijd [sociale rechtvaardigheid en ecologisch bewustzijn]. Desondanks bleef er een duidelijke scheiding bestaan tussen klimaatactivisten enerzijds en 'Gele Hesjes' anderzijds. Deze laatsten manifesteerden zich als een Geel blok, met daarbinnen en daar rondom verscheidene autonome activisten (die later een ´Zwart Blok´ zouden gaan vormen). Onderweg werden de nodige Pyro's afgestoken, terwijl er langs de route de nodige politieke graffiti werd achtergelaten. Hoewel beide betogingen door de autoriteiten samengevoegd werden, waren er duidelijk verschillende belangen en inzichten onder de verschillende blokken demonstranten. De klimaatactivisten wilden vreedzaam demonstreren om hun groene eisen kracht bij te zetten, terwijl de Gele Hesjes vooral een sociale strijd voeren en juist het kind van de rekening lijken te worden van de aangekondigde klimaatwetten en -maatregelen vanuit de overheid. 

De manifestatie in Brussel: een erg divers gezelschap

Bij de Wetstraat sloeg de sfeer om en werd het grimmig toen het Zwart Blok [enkele tientallen autonomen sterk] zich naar de voorzijde van de manifestatie bewoog om toe te slaan. Hier werd een symbolisch object van het kapitalisme - in dit geval een EU instelling voor externe samenwerking tussen internationale bedrijven - professioneel onder handen genomen met klauwhamers en XL-stoeptegels. Een groep van zes stillen sloeg dit gade vanaf de zijlijn en registreerden ondertussen wat er gebeurde. Na enige tijd passief wachten werd er op bevel van hun overste een poging gedaan om arrestaties te verrichten. Weinig succesvol, want bij de schermutseling die daarop volgde moest één van de stillen het zwaar ontgelden. Hij werd op hardhandige wijze van zijn wapen ontdaan, alvorens hij ontzet kon worden door zijn collega´s, die daarna met zijn allen moesten vluchten.

Symbool van het EU imperialisme moest het ontgelden in de Wetstraat

Met behulp van een overkill aan toegesnelde ordetroepen en een politiehelikopter werden alle manifestanten van de mars vervolgens bij elkaar gedreven en ingesloten. Een deel van de autonomen wist echter nog op tijd via een zijstraat weg te komen. Er waren verderop nog wel wat arrestaties bij een achtervolging door de oproerpolitie. De politie probeerde ondertussen de klimaatactivisten en ´Gele Hesjes´ van elkaar te scheiden. Dit leidde tot een bizarre situatie waar lukraak 78 (!) ´Gele Hesjes´ bestuurlijk werden aangehouden en naar cellen werden getransporteerd - het is onduidelijk hoeveel er momenteel nog gedetineerd zijn, maar het lijkt er op dat het overgrote deel ondertussen alweer vrijgelaten is. Een overbodige actie aangezien het merendeel van de ´Gele Hesjes´ wel degelijk vreedzaam demonstreerden en geen enkel aandeel hadden in de ongeregeldheden die er plaatsvonden. Het wapen zou later ergens terug gevonden worden.

Gele Hesjes worden geïsoleerd en afgevoerd door de Ordetroepen

Des te wranger was de reactie van een groot deel van de klimaatactivisten (sommigen waren overigens wel behulpzaam). Deze namen direct afstand van de militante acties en schoven deze met alle gemak (maar volkomen onterecht) in de schoenen van de 'Gele Hesjes'. Toen de oproerpolitie 'Gele Hesjes' begon te isoleren, konden ze daarbij zelfs rekenen op gejuich van sommige klimaatactivisten. Voor zover de onderlinge solidariteit. In de media lieten ze hun ware aard zien: "De politie heeft zijn werk gedaan en heeft hen kunnen wegdrijven. Gelukkig zijn er geen gewonden gevallen bij onze betogers. Dat is positief”, aldus Rise for Climate woordvoerster Anuna De Wever (de Belgische Greta Thunberg). Met "hen" word er steeds de 'Gele Hesjes' bedoeld, hoewel er weinig in een Geel Hesje aanwezig waren bij de eerder genoemde schermutselingen. Uit latere berichten in de media werd echter duidelijk dat er eerder al wrijvingen waren tussen de politieke opvattingen van de 'Gele Hesjes' en de klimaatactivisten: Namelijk die voor een fatsoenlijk inkomen om het eind van de maand te kunnen halen versus een 'duurzaam milieu' ten koste van de overgrote meerderheid van het volk dat onderaan de maatschappelijke ladder staat!

Anuna De Wever (Links) - Postergirl van de Groenen

Wat in de media neergezet werd als een klimaatmars, was in werkelijkheid dus een zeer gemengde en diverse manifestatie met zeer uiteenlopende thema's - thema's die overlappingen hadden, maar zeker ook botsten. Het leek niet tot een duidelijke convergentie (samenkomst) van politieke krachten te komen. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld de recente ontwikkeling in Frankrijk, waar de autonome scene en het militante spectrum van de 'Gele Hesjes' actief toenadering tot elkaar zoeken, om gezamenlijk op te kunnen treden. Echter ondanks (of wellicht juist dankzij) dit onuitgesproken politieke karakter, bood deze manifestatie voor verschillende politieke krachten een uitstekende kans om mee te lopen en het nodige te ondernemen! 

Gele Hesjes en Autonomen breken uit: Schermutselingen in de Wetstraat

Stillen houden de manifestanten in de gaten

Gilets Jaunes vallen Brussel binnen!

In Brussel brachten verschillende manifestaties met uiteenlopende thema's gisteren circa 8000 deelnemers op de been. Een delegatie van het ACN/AKN sloot zich aan bij de internationale manifestatie van de Gele Hesjes. Een uitgebreid verslag van deze dag volgt binnenkort.

De betekenis van de Natie voor het Communitair-Anarchisme

Vandaag de dag wordt de term ‘natie’ meestal gelijk gesteld aan de ‘natiestaat’ van de (Franse) bourgeois revolutie van 1789. Deze misleidende definiëring gaat echter compleet voorbij aan de oorspronkelijke betekenis van de term. De term ‘Natie’ is aan het Latijns ontleend en betekent in de meest letterlijke zin ‘volk’. Het is dan ook in deze context dat de natie binnen het communitaire anarchistische denken gezien moet worden.

Michael Bakoenin


Het nationale vraagstuk liet ook Michael Bakoenin (1814-1876), vader van het hedendaagse anarchisme, niet ongemoeid. Hoewel Bakoenin een sterke afkeer had van het bourgeois-nationalisme, verwierp hij niet alle vormen van nationalisme. Bakoenin maakte een duidelijk onderscheid tussen de staat en het vaderland (de natie). Hij definieerde het vaderland als “het onbetwistbare en heilige recht van elk mens, elke menselijke groep, associatie, commune, regio en natie om te leven, voelen, denken, willen en handelen op de manier die zij wenst.”


Tegenover het bourgeois-nationalisme van de autoritaire staat, plaatste hij het bevrijdende nationalisme van het volk. Het volk kende volgens hem “een natuurlijke, echte liefde” voor hun vaderland. Dit nationalisme was volgens hem geen valse abstractie opgelegd door de bourgeois-staat, maar een sociale realiteit. In zijn laatste werk, ‘Statisme en anarchie’ (1873), schreef Bakoenin: “Iedere natie, hoe klein deze ook is, bezit zijn eigen karakter, zijn eigen manier van leven, spreken, voelen, denken en handelen op de manier dat men dat wenst. Het is dit karakter, hun specifieke manier van bestaan, dat de basis van hun identiteit vormt. Het is het resultaat van het geheel van het historische leven en alle condities van dat volk en hun leefomgeving, een puur natuurlijk en spontaan fenomeen. ”



Het vaderland was datgene dat een gemeenschap van individuen gezamenlijk besloten had dat het was. Voor Bakoenin stond het principe van zelfbeschikking hierbij centraal: “Net als ieder individu, is iedere natie noodgedwongen wat deze is en geniet deze het onbetwistbare recht om zichzelf te zijn.” Het communitaire anarchisme van Bakoenin riep op tot een broederschap van vrije naties; anti-autoritaire organische gemeenschappen die groeiden vanuit het volk en samenwerkten op basis van autonomie en wederzijds respect.

Gustav Landauer

Een andere belangrijke denker voor het communitaire anarchisme was de Duitse anarchist Gustav Landauer (1870-1919). Landauer was een van de voortrekkers binnen de Münchener Radenrepubliek, daardoor werd hij in 1919 door de Freikorps vermoord.

Het anarchisme van Landauer was sterk tegen het Marxisme gekant en bouwde veelal op het mutualisme van Proudhon. Net als Bakoenin zag hij het volk als een natuurlijk fenomeen. Voor Landauer representeerden “de familie, de gemeenschap en het volk de enige echte natuurlijke sociale eenheden, van waaruit een waarlijk solidaire, harmonieuze en organische samenleving zonder dwang kan groeien.” Hij geloofde dat de natie de bijzondere manier is waarop de menselijke natuur en de unieke eigenschappen van het individu, zichzelf uitdrukken binnen de gemeenschap.

Landauer maakte eveneens een duidelijk onderscheid tussen de natie en de staat. In zijn visie was de natie in haar essentie anarchistisch. Tijdens de Middeleeuwen, toen de staat langzaam maar zeker de samenleving begon te domineren, werd de natuurlijke sociale solidariteit van de natie vervangen door dwang en onderdrukking. Het verving vrijwilligheid door autoritaire systemen en wetten.

Voor Landauer representeerde het anarchisme allereerst een terugkeer naar de natuur, een hereniging met de volksgeest en het herwinnen van de sociale relaties van weleer. In tegenstelling tot Bakoenin, zag Landauer de revolutionaire vernietiging van de staat daarbij niet als een absolute noodzaak. Voor hem was het belangrijker dat individuen van zichzelf bewust werden en de geest in zichzelf hervonden. Dan konden deze individuen alternatieve 'volksgemeenschappen' oprichten, die in de gelegenheid waren om de staatsmacht te weerstaan.

Conclusie:

Anarchisme verzet zich tegen iedere vorm van totalitarisme; het representeert een beweging die begint bij de basis en geen vertegenwoordigers, bureaucraten of leiders nodig heeft. Anarchisme verzet zich tegen iedere vorm van dominantie en dwang, het baseert zich op een organisatie van onderop. Eigen verantwoordelijkheid en zelfdiscipline vervangen afhankelijkheid en autoriteit. Zelfbestuur op alle delen van het leven neemt de plaats in van de hiërarchische indeling. 

Voor anarchisten is de natie iets natuurlijks en organisch. Het representeert een vrije gemeenschap op basis van een gedeelde linguïstische, culturele en historische achtergrond. Het zijn de collectieve gevoelens en gedachten van de gemeenschap die de natie vorm geven. Nationalisme in de anarchistische zin is dus niet een illusie gecreëerd door de staat, maar komt voort uit de vrije keus van de individuen die er een deel van uit maken.

Directe actie: Wat is het en hoe werkt het?

VOORBEREIDING


Brainstormen: Kies een project en werk een plan uit.

Bespreek plannen voor clandestiene acties met betrouwbare kameraden op een veilige locatie. Hou deze ideeën voor jullie zelf, zodat deze niet in een vroegtijdig stadium uit kunnen lekken. Bespreek niets via internet of over de telefoon.

Brainstormen begint vaak met een probleem dat je op wilt lossen of een bijdrage die je wilt leveren aan de sociale strijd. Het kan ondersteund worden door de middelen die je tot je beschikking hebt en kan de vorm aannemen van een enkele actie of een langdurige campagne.

Zelfs als je deelneemt aan een massa evenement van anderen, zorg dan dat je als groep altijd een plan hebt zodat je op je eigen manier er aan kunt bijdragen.


Doelen: Stel doelen en prioriteiten voor je actie.

Op wie is je actie gericht? Is het bedoeld voor publiek ter plaatse, de kijkers van de mainstream media, hun aandeelhouders, de smeris en autoriteiten, andere leden van de radicale gemeenschap of de deelnemers zelf.

Wat wil je bereiken? Is het de bedoeling dat je ideeën over brengt, om de aandacht te vestigen op een bepaald onrecht, mensen te inspireren, om de toon te zetten, om sabotage te plegen, om iets af te weren, om een model te demonstreren dat anderen kunnen toepassen of om een leervolle ervaring voor de betrokkenen te zijn?

Door deze doelen uit te werken voorkom je later veel problemen (indien de plannen veranderen en/of er potentiële conflicten de kop op steken).



STRUCTUUR


Affiniteitsgroepen: Werk nauw samen met bekenden.

Het meest veilige model voor directe acties is de affiniteitsgroep. Dat is feitelijk een groep goede kameraden die elkaar sterk vertrouwen en die dezelfde doelen nastreven; door lange tijd samen te werken worden zij efficiënter en effectiever.

Bij kleine acties kunnen de leden van een affiniteitsgroep verschillende rollen hebben. Bij grotere acties kunnen verschillende affiniteitsgroepen in 'clusters' samen werken. Dit maakt het besluitvormingsproces gemakkelijker dan binnen een grote massa mensen.


Rekruteren: Breng voorzichtig nieuwe individuen en groepen onder.

Als je een uitgewerkt plan hebt, zoek dan uit hoeveel mensen je nodig hebt om het te realiseren. Nodig enkel mensen uit die je kunt vertrouwen en die een geheim kunnen bewaren. Zorg er voor dat iedereen mee doet aan de actie - iedereen die je uitnodigt maar niet mee doet is een potentieel veiligheidsrisico.

Beperk het uitnodigen van persoon tot persoon, van groep tot groep, zodat diegenen die niet willen meedoen de andere deelnemers niet kennen. Hou het algemeen en laat in deze fase nog geen cruciale details weten. Als meer mensen bij het project betrokken zijn, zorg er dan voor dat iedereen weet wat en hoeveel er van hen verwacht wordt.



DE BASIS


Veiligheidscultuur: Denk er over na hoe je informatie verspreid.

Een veiligheidscultuur is een manier om ongezonde paranoia weg te nemen door gevaren te minimaliseren. De essentie ervan is dat alle informatie op een need-to-know basis wordt gedeeld. In sommige gevallen moet de hele stad van je actie weten, bij andere acties is het cruciaal dat deze nooit de interne cirkel mogen verlaten. Iedere deelnemer moet dus weten welke mate van veiligheid wenselijk is en zich daar aan houden!

Houd er altijd rekening mee dat je acties kunnen worden gevolgd of gemonitord; van veiligheidscamera's, de inkoop van benodigdheden, vingerafdrukken en DNA, de mensen die je zien tot de sociale media activiteiten en telefoongesprekken die je voert. Hier moeten dus duidelijke afspraken over gemaakt worden.


Ondersteuning: Zorg voor een infrastructuur ter ondersteuning voor tijdens en na de actie.

Iedereen die aan de actie deelneemt, moet zich bewust zijn van de risico's en de evt. aanklachten die eruit kunnen volgen. Als acties in een arrestatie kunnen eindigen, zorg dan voor juridische ondersteuning (advocaat, boetefonds enz.).


Media: Kijk welke media berichtgeving je wilt en zorg ervoor dat je die krijgt.

Zorg er voor dat je voor de acties bepaalt hoeveel media aandacht wenselijk is. Dit kan betekenen dat je een persbericht of communiqué verstuurd, een woordvoerder aan stelt, interviews geeft of een persconferentie organiseert.

Als je met de pers spreekt zorg dan dat je sound bites klaar hebt die de woordvoerder kan herhalen, om zo de boodschap duidelijk over te brengen. Geef de media zo min mogelijk materiaal om mee te werken, zodat jij de controle houdt over wat ze kunnen gebruiken. Zet een website op of gebruik een bestaande website als eigen media ter ondersteuning van de actie. Blijf je er van bewust dat gedeelde informatie en beelden een potentieel veiligheidsrisico kunnen zijn.



ONDERZOEK


Planning: Bestudeer de context, maak een strategie en houd rekening met verschillende scenario's.

Goede planning is de basis van veilige en effectieve directe acties. Houdt je doelen en prioriteiten en de middelen die je hebt om ze te bereiken voor ogen. Zet risico's en voordelen tegenover elkaar uiteen.

Er zijn ontelbare factoren om rekening mee te houden. Kies de meest effectieve tactieken in de context van de politieke en sociale situatie. Kies de beste locatie voor een actie en neem alle eigenschappen ervan hierin mee; kies ook de beste dag en datum. Houd rekening met anderen in het gebied; zijn omstanders sympathiek ten opzichte van je actie of zijn het politieke tegenstanders? Verwachten ze je actie of moet het een verassing zijn? Als je het voordeel van verassing hebt, hoe lang duurt deze dan? Je moet de timing van verschillende onderdelen van de actie goed plannen. Onderschat de logistieke uitdagingen zoals transport niet bij een actie. Vergeet vooral geen strategie om weg te komen. Houd rekening met het beste en het slechtste scenario.


Voorbereiding: Zorg voor het juiste materiaal en de juiste kleding.

Als je jouw plannen hebt gemaakt, kijk dan wat voor financiën, materiaal en andere middelen je nodig hebt om dit te bereiken. Als veiligheid belangrijk is zorg dan dat je dit aanschaft zonder dat dit traceerbaar is naar jou (bv door het ver van de actielocatie aan te schaffen).

Zorg dat iedereen de juiste kleding voor de actie draagt. Denk aan meerdere lagen kleding tegen kou of om van kleding te wisselen. Als iedereen zich in het zwart kleed voor anonimiteit, zorg er dan voor dat die kleren geen unieke details hebben waaraan je geïdentificeerd kan worden. Als je jezelf voor wilt doen als toevallige voorbijganger is het beter om je casual te kleden.


Verkenning: Onderzoek de locatie waar de actie plaats vindt en houd veranderingen bij.

Bestudeer het terrein waar de actie plaats vindt grondig. Kijk naar vluchtroutes, obstakels, mogelijke doelen en surveillance camera's. Hoe dichtbij zijn de autoriteiten en hoe lang duurt het ongeveer voor ze er kunnen zijn? Kunnen ze vertraagd worden? Wie is er verder aanwezig in het gebied?

Zorg dat je tijdens het verkennen niet teveel de aandacht trekt. Zorg dat er indien mogelijk op de dag van de actie zelf nog een keer verkend wordt om eventuele veranderingen in kaart te brengen.


Rollen: Verdeel de verantwoordelijkheden en zorg voor een structuur van besluitvorming.

Verdeel alle benodigde rollen om je actie tot een succes te maken. Hierbij kun je denken aan verkenners, pers- en politiewoordvoerders, eigen media, eerste hulp, afleiders, vluchtwagens, spierbundels, informanten en mensen die tactische besluiten nemen en de actie tot uitvoer brengen.



TIJDENS EN NA DE ACTIE


Alertheid: Hou je hoofd erbij gedurende de gehele actie.

Alertheid is vaak de sleutel tot succes bij een actie. Vaak kunnen de atmosfeer en condities snel veranderen. Het is dan ook van belang constant de situatie in de gaten te houden en te anticiperen op veranderingen. Bijvoorbeeld is de komst van een politieauto een probleem? Of als het er tien zijn?

Hoewel je nooit alles kunt voorzien, probeer toch om op voorhand zoveel mogelijk scenario's uit te werken. Dit geeft iedereen een idee van wat er kan gebeuren en hoe daarop te reageren.


Communicatie: Hou elkaar op de hoogte.

Tijdens de actie kunnen verkenners rekening houden met veranderingen op het terrein zoals de komst van autoriteiten, politieke tegenstanders, andere activiteiten of massa-bewegingen. Daarbij kunnen ze allerhande communicatie gebruiken zoals telefoons, walkie talkies of handsignalen. Met een eventuele politiescanner kan men tot op zekere hoogte de communicatie van de smeris in de gaten houden.

Houd er wel rekening mee dat hoewel communicatiemiddelen efficiënt en effectief zijn, ze ook een risico van monitoren met zich mee brengen. Je kunt losse simkaarten, codes of codenamen gebruiken. Maar wees voorzichtig: codes zijn gemakkelijk te vergeten en te verdraaien door de autoriteiten waardoor ze iets drastischer lijken te zijn dan ze in werkelijkheid waren. Zelfs als er geen andere communicatie systemen worden gebruikt, is het goed een signaal af te spreken om de actie af te blazen in geval van nood.


Verspreiding: Stop zolang je nog in het voordeel bent.

Een veilig heenkomen is de meest over het hoofd geziene factor bij acties. Zorg dat er op voorhand een vluchtroute wordt uitgewerkt, zodat iedereen weg kan komen. Weet wanneer je moet stoppen, wanneer je moet rennen en wanneer je nonchalant moet lopen. Vernietig en gooi alles wat belastend kan zijn weg. Wacht met omkleden tot je er absoluut zeker van bent dat je niet meer in de gaten gehouden wordt.

Indien nodig zorg er dan voor dat je naderhand op een veilige plek samen komt en controleer of iedereen er is. Verzamel terwijl iedereen er nog is informatie over gearresteerde of verdwenen kameraden om hen zo goed mogelijk te kunnen helpen.


Nabespreking: Hergroepeer om de actie te bediscussiëren en trek hier lessen uit.

Zorg dat na de actie al mogelijk bewijsmateriaal wordt vernietigd. Kom samen in een veilige omgeving en bespreek alles dat er gebeurd is. Kijk naar de gevolgen, zoals media berichtgeving en rechtszaken, en in hoeverre de gestelde doelen bereikt zijn. Vier je overwinningen, maar blijf op een constructieve manier kritisch over je fouten en leer er van. Gebruik deze ervaringen bij het plannen van de volgende actie.

TOT OP DE BARRICADES!