donderdag 22 mei 2014

No borders, no nations? Hoe Afrikaanse vagebonden door het imperialisme misbruikt worden

Sinds het Italiaanse voornemen om als gevolg van de gigantische toestroom van bootvluchtelingen hen niet langer te registreren, lijkt het asiel- en immigratie debat weer uiterst actueel geworden. De harde realiteit is echter dat in de imperialistische institutie Europese Unie, géén echt politiek asiel bestaat. Dit werd recent nog eens bevestigd toen de Europese Unie de klokkenluider, mensenrechtenactivist en voormalig medewerker van de Amerikaanse militaire geheime dienst NSA; Edward Snowden, op de vlucht voor het Amerikaanse regime, een politiek asiel in de Europese Unie geweigerd werd. Toch wordt in de massa media de Europese en Nederlandse gastvrijheid nog steeds dagelijks verheerlijkt. 


De Europese Unie verwacht miljoenen nieuwe immigranten de komende jaren. Politici opperen dat dit een positieve ontwikkeling is, die de economie ten goede zou komen en de negatieve gevolgen van de vergrijzing, die bv ons pensioenstelsel zou bedreigen, tegen zou kunnen gaan. Dat door de massale (jeugd)werkloosheid en ellende in de Europese Unie al meer dan genoeg eigen arbeidskracht in Europa aanwezig is lijkt ons zeer vanzelfsprekend. Het gaat het internationaal georganiseerde kapitaal dan ook geenszins om sociale politiek voor de eigen bevolking, noch om het welzijn van de immigranten uit Oost-Europa, Azië en Afrika, wiens sociale nood als een "humanitaire" causa geïnstrumentaliseerd wordt.


De massa immigratie en de vervreemding van de Europese naties en de Europese cultuurgebieden dienen het imperialisme op meerdere niveaus. Op de korte termijn wordt het arbeidspotentieel uit lage loon landen direct voor de deur van de grote kapitalistische ondernemingen afgeleverd en worden de loonkosten voor de kapitalisten gedrukt door een verzadiging van de arbeidsmarkt. Op lange termijn verzekert het een culturele, sociale en statelijke desintegratie, die de verworvenheden van de burgerlijke democratie open breken. Het internationaal georganiseerde kapitalisme met haar globalistische agenda erkent immers niet de territoriale grenzen van het internationale volkerenrecht, noch die van het nationale zelfbeschikkingsrecht.

Natuurlijk heeft dit onderliggende politiek-strategisch doeleinde van het imperialisme enige mediale bemiddeling nodig om de Europese volkeren en culturen mee te laten werken aan hun eigen ondergang. Om mee te werken met de imperialistische agenda worden zij emotioneel geconditioneerd. "Kijk eens", zo luidt het, "deze mensen, waaronder zwangere vrouwen en kinderen, zijn verdronken op zee omdat jullie hen niet hebben geholpen". Wie kent de tranentrekkende reportages niet over asielzoekers zoals Mauro Manuel, die uiteindelijk tot het kinderpardon voor asielzoekers geleid hebben. 

Helaas hebben diegenen die voor deze goedgelovige desinformatie gevallen zijn, niet begrepen dat we ons midden in een imperialistische oorlog bevinden. "No borders, no nations" is de nieuwe marketing slagzin van het imperialisme geworden. Ook kosmopolitisch links heeft zich deze slagzin eigen gemaakt. Deze agenten van het imperialisme doen echter geen enkele inspanning om in hun protesten en betogen te verwijzen naar de oorzaak van dit alles en bieden bovendien geen enkele oplossing aan. 

Het is inmiddels drie jaar geleden dat de NAVO bommen, betaald van ons belastinggeld, meer dan tienduizend mensen in Libië ter dood veroordeelden. "No borders, no nations" werd voor de mensen daar een bloedige imperialistische realiteit. "No borders, no nations" is de slagzin die gepaard gaat met oorlog, massamoord, terreur, folteringen, honger en sociale ellende wereldwijd. Van Afghanistan tot Irak, van Libië, Syrië naar Oekraïne, met Iran in het vizier. "No borders, no nations" is synoniem geworden aan de oorlog van het imperialisme tegen het internationale volkerenrecht en het nationale zelfbeschikkingsrecht.


Vagebonden uit Afrika kampeerden en protesteerden in Den Haag, in Amsterdam en verder. Deze vluchtelingen, die naar eigen zeggen uit het Italiaanse Lampedusa komen en geen woord Nederlands spreken, zitten achter professioneel gemaakte spandoeken in perfect geschreven Nederlands. Wie heeft hen naar Nederland gebracht? Wie organiseert hen, wie formuleert hun eisen, wie bezorgt hen duur PR materiaal en lanceert hun media campagnes? Vele duizenden dollars hebben deze vagebonden per persoon moeten betalen aan mensensmokkelaars om naar de Europese Unie te komen. Wie betaalt al deze geldbedragen? 

Het antwoord op deze vraag kunnen we vinden in de reacties van de functionarissen van het imperialisme. Al sinds de oprichting van de Europese Unie pleiten EU-politici voor een soepeler vreemdelingenbeleid en meer immigratie. Nu de multiculturele retoriek verouderd lijkt te zijn is het nieuwe credo de "open samenleving". Dit alsof Europa nog niet "open" genoeg is geweest. In de havenstad Rotterdam is de inheemse bevolking al ruimschoots in de minderheid. In ons buurland Duitsland wonen volgens de statistieken al ongeveer 20 miljoen immigranten op een bevolking van iets meer dan 80 miljoen mensen (dus bijna een kwart van de Duitse populatie). 


Eenieder die het zelfbeschikkingsrecht der volkeren verdedigt, wordt door de imperialistische hegemonie als racist neergezet. Maar waar zijn deze antiracisten wanneer het gaat om het internationale volkerenrecht en het nationale zelfbeschikkingsrecht? Zij spelen een smerig spel en niet als laatste over de ruggen van hun buitenlandse figuranten.

Als Nationale Socialisten gaat onze internationale solidariteit uit naar de strijdende arbeidersklasse en hun volkeren. De imperialistische farce is onze zaak niet!







maandag 19 mei 2014

Boycot FIFA! Boycot het WK 2014!

We herinneren ons allemaal de kritiek in de westerse massamedia nog wel over de mensenrechten in Rusland rond de Olympische winterspelen in Sochi. De meeste ophef ontstond rond Poetin zijn "anti-homo wet" waarin een verbod op de propaganda van homofilie richting minderjarigen is opgenomen. De wet gebruikt nergens de woorden homo, lesbienne, homoseksueel of enig andere LGBT aanduiding, maar promoot de familiewaarden gebaseerd op de succesvolle anti-homohuwelijk strijd in de VS. Sinds 1993 is homoseksualiteit, in tegenstelling tot in menig staat in de VS, overigens legaal in het land. Rusland heeft recent nog wetgeving voor bescherming van de LGBT-gemeenschap tegen geweld zelfs uitgebreid. En hoewel volgens de statistieken een homo meer kans op geweld vanwege zijn geaardheid heeft in de VS dan in Rusland, werd dit door de westerse media steevast gepresenteerd als een losgeslagen campagne tegen homo’s en lesbiennes.

Uiteraard valt er genoeg aan te merken op de mensenrechten situatie in Rusland, maar dat geldt overigens net zo goed voor de mensenrechten situatie in menig westers land. We kunnen ons echter de vraag stellen waarom er een oorverdovende stilte in de westerse massamedia heerst rond de mensenrechten situatie in Brazilië op de vooravond van het Wereld Kampioenschap voetbal? Een maand voor het WK heeft de Braziliaanse regering een "anti-terrorisme wet" doorgevoerd waarmee vreedzame protesten gecriminaliseerd en verboden kunnen worden. Doordat er een vage definitie van "ordeverstoring" in de wet is opgenomen kan iedere burger die een vreedzame demonstratie bijwoont als crimineel aangemerkt worden, zelfs als deze persoon niets strafbaars doet.

"Relschopper" opgepakt door Braziliaanse politie

Het wetsvoorstel is een reactie op de wijdverspreide protesten die losbarsten in Brazilië nadat de corrupte regering van het door armoede geteisterde land besloot miljarden Real in het FIFA WK 2014 te stoppen als een prestige project. Bijna een derde van dit geld verdween door corruptie. Voor dit project en de bouw van de voetbalstadions voor het WK zijn maar liefst 250.000 mensen met dwang uit hun huizen geplaatst door de overheid. In de favela's (krottenwijken) houdt de politie grote "opruim acties". Honderdduizenden mensen gingen hierop de straat op om tegen de corrupte regering en de FIFA te protesteren. Arbeiders en studenten gingen staken en overal in het land ontstonden protestmarsen. De reactie van de Braziliaanse politie op deze protesten was uiterst gewelddadig. Honderden demonstranten raakten gewond en/of werden opgepakt nadat de oproerpolitie rubberkogels en traangas had ingezet. Vele tientallen mensen zijn door het politiegeweld om het leven gekomen. 

Momenteel trainen de huurlingen van het omstreden Amerikaanse beveiligingsbedrijf Blackwater (nu Academi) de Braziliaanse politiemacht om de protesten en sociale bewegingen tijdens het FIFA WK neer te slaan. Brazilië zal de grootste politiemacht ooit inzetten voor het FIFA WK; van de 170.000 gewapende uniformen, zal een derde bestaan uit militairen van de Braziliaanse strijdmacht. Ook de strafmaten zijn verhoogd; op het vernietigen van privé eigendom staan gevangenisstraffen voor de duur van 12 jaar. Deze wetten zijn natuurlijk niet van toepassing op de politieagenten en de staat zelf, die duizenden huizen hebben vernietigd voor hun sportevent en de FIFA haar stadiums. Er is geen geld voor de arme bevolking van Brazilië, maar genoeg voor de legers, de militaire politie en natuurlijk de stillen die de demonstranten moeten bespioneren. 

Zwaarbewapende oproerpolitie staat paraat voor het WK

De nieuwe wetten van de Braziliaanse regering geven de politiemacht een vrijbrief om dodelijke wapens in te zetten wanneer zij dat willen. Met deze wetten probeert de staat haar misdaden te verbergen. Het WK is het perfecte excuus voor de invoering van een permanente noodtoestand en betekent een terugkeer naar de totalitaire staat van 1964-1984. De gigantische gewapende macht die tijdens de FIFA wordt ingezet is de expressie van de haat van de rijke Braziliaanse elites naar het Braziliaanse volk toe. Dit wordt bovendien nog eens aangemoedigd door de bonzen van de FIFA die stellen dat "te veel democratie" in Brazilië een gevaar voor het WK vormt. Het enorme leger van de FIFA loopt evenredig met de astronomische hoogte van de kapitalistische accumulatie die in Brazilië gaande is, waar de sociale ongelijkheid ongeëvenaard is. 

Protest voor de door politie vermoorde kinderen bij "schoonmaak actie" in de favela's voor het WK

Echter waar blijft de massale verontwaardiging in het westen nu? Waar zijn de massaprotesten, de nieuwsberichten, de talkshows en verontwaardigde BN'ers en politici nu? Waar zijn de massale oproepen om het WK en de FIFA boycotten? Het lijkt erop dat we hier in het westen met twee maten meten!

Dus:

Boycot FIFA!

Boycot het WK!








donderdag 15 mei 2014

Al-Nakba: 66 jaar onderdrukking

Het is vandaag 66 jaar geleden dat meer dan 750.000 Palestijnen door de zionisten van hun geboortegrond werden verdreven om er de staat Israël te kunnen stichten. Deze humanitaire catastrofe kwam bekend te staan als de "Al-Nakba", een gebeurtenis die tot op de dag van vandaag grote gevolgen heeft.



"Palestina, bloem van het Midden-Oosten, wij, diegenen die verbannen zijn dromen van uw velden, de zoete bloemen van de lente, uw olijfgaarden, de regen in de winter. Oh om de schone lucht van uw bergen in te ademen.

Onze vijanden mogen proberen om ons te onderdrukken en te beheersen, maar zij zullen nooit hun kwaadaardige doelen bereiken! De ziel van Palestina vliegt zo vrij als de Arend. Door de eeuwen heen zijn velen onze kust binnen gevallen. Diezelfden zijn een bloedig einde tegen gekomen, op hun eigen zwaarden gevallen, alleen kronkelend van de pijn.

Laat me u weer zien, laat mij als een kind met wilde ongedwongenheid door de klaprozen op de helling rennen. Dan zal ik eindelijk weer vrede kennen, oh Palestina. Moge uw zonen en dochters wederkeren om u te claimen!" - Sahar


De zionistische beweging ontstond in de 19de eeuw als een politieke beweging die de oprichting van een Joodse staat voor stond. Tijdens het eerste zionistische congres in 1897 werd besloten dat deze nieuwe Joodse staat in Palestina gevestigd moest worden, toen nog onderdeel van het Ottomaanse rijk. De Sultan Abdülhamid II van het Ottomaanse rijk ging hiermee niet akkoord. Dit veranderde echter na de eerste wereldoorlog toen het Britse rijk Palestina op de Ottomanen veroverde. In dezelfde periode zei de Britse Minister van Buitenlandse zaken Arthur Balfour steun toe aan het zionistische streven om van Palestina een Joodse staat te maken.

Nu Palestina onder Britse controle was, werd er onder de invloed van de zionistische beweging de emigratie van Europese Joden naar het land gestimuleerd. In een kwart eeuw nam de Joodse populatie toe van 11% naar 31% dankzij deze immigratie. Om tal van redenen namen de etnische spanningen tussen de Arabische bevolking en de Joodse immigranten steeds meer toe. In 1940 besloten de Britten om een einde te maken aan hun bezetting van Palestina en het land te verlaten. Dit vooruitzicht leidde tot diverse conflicten tussen de Arabieren en Joden, met als gevolg dat in 1947 de nieuw gevormde Verenigde Naties een plan voor Palestina uitwerkte: de zogenaamde twee-staten oplossing waarin Palestina verdeeld zou worden tussen een Joodse en een Arabische staat.

De Arabieren verwierpen het plan; dat plan hield namelijk in dat zij het Arabische land dat zij al sinds de kruistochten generaties lang bewoonden en bewerkten af zouden moeten staan aan de Joodse immigranten. Toen de Britten zich in mei, 1948 uit het land terug trokken, riep de zionistische beweging de staat Israël uit. De zionistische beweging negeerde hiermee de aanwezigheid van een Palestijnse meerderheid die haar eigen nationale aspiraties er op na hield. De omliggende Arabische naties verklaarden de volgende dag de oorlog aan de nieuwe staat Israël en vielen het land binnen. Als consequentie van de daaropvolgende strijd wist Israël gigantisch veel territorium te annexeren en wist ongeveer de helft van de door de VN voorgestelde Arabische staat te veroveren.


Genocide door zionistische moordcommando's in Deir Yassin (1948)

Wellicht de grootste humanitaire catastrofe van de oorlog van 1948 was de etnische zuivering van de Palestijnse bevolking door de zionisten: de Nakba (Arabisch voor "ramp"). Voor de oorlog woonden ongeveer een miljoen Palestijnse Arabieren binnen de grenzen van de toen nieuw uitgeroepen Israëlisch staat. Tijdens het einde van de oorlog in 1949 was ongeveer drie kwart daarvan met geweld van hun land verdreven en waren duizenden onschuldige mannen, vrouwen en kinderen tijdens deze zionistische genocide vermoord.

De gevolgen van de Nakba zijn tot op de dag van vandaag voelbaar. Het betekende de vernietiging van de Palestijnse socio-economische structuren; honderden dorpen en steden werden ontruimd en 750.000 Palestijnse Arabieren raakten ontheemd als vluchteling. Nadat Israël hun terugkeer weigerde werden zij gedwongen om in ballingschap te leven met de weinige bezittingen die ze nog hadden.

De strijd tegen het onrecht, tegen de bezetting en tegen de zionistische staat Israël gaat tot op de dag van vandaag door. Om de Palestijnse vrijheidsstrijd te begrijpen, moeten we allereerst de gigantische impact van de Nakba op het Palestijnse volk begrijpen. Pas als de Nakba, deze misdaden tegen de menselijkheid, deze etnische zuivering en deze genocide erkend wordt is er hoop op vrede en rechtvaardigheid. 


Palestijnen worden letterlijk door de zionisten die Jaffa aanvallen de zee in gedreven (1948)


Onze solidariteit gaat dan ook uit naar het heldhaftige Palestijnse volk!


Opdat wij nooit zullen vergeten!



dinsdag 6 mei 2014

Actie tegen de genocide op het Palestijnse volk

De Anti-Zionistische Actie heeft in de vooravond van de dodenherdenking op verschillende plaatsen in Den Bosch e.o. pamfletten opgehangen tegen de zionistische onderdrukking van het Palestijnse volk. Onder het motto "Stop de Palestijnse Holocaust!" wordt aandacht gevraagd voor de misdaden tegen de menselijkheid en de etnische zuiveringen die door de zionistische entiteit Israël begaan worden.

De afschuwelijke dood van miljoenen onschuldige slachtoffers tijdens de tweede wereldoorlog wordt vandaag de dag misbruikt als een rechtvaardiging voor de genocide op het Palestijnse volk door de zionistische entiteit Israël. Sinds de Arabische opstand tegen de zionistische bezetters zijn er al meer dan twee miljoen Palestijnen door geweld, oorlog en verdrijving om het leven gekomen, meer dan 7 miljoen mensen zijn hun land ontvlucht en 4,1 miljoen Palestijnse burgers zijn door de zionistische bezetter van al hun mensenrechten, zoals deze in de UVRM zijn vastgelegd, beroofd.

Toch wordt het veranderen van Palestijnse steden in concentratiekampen, de opzettelijke verhongering van de Palestijnse populatie, het tegen houden van humanitaire en medische hulp, het plaatsen van de muur en de alsmaar voortdurende bombardementen op burgers door het IDF, systematisch door de internationale gemeenschap dood gezwegen.



Stop de Palestijnse Holocaust!

Toen niet, nu niet, nooit meer zionisme!   

vrijdag 2 mei 2014

ACN/AKN: Niet Kiev, noch Moskou: Onafhankelijke Volksrepubliek zuid-oostelijk Oekraïne!

Onze solidariteit en onvoorwaardelijke steun gaan uit naar de Volksrepubliek Donetsk en de zelfverdedigingskrachten in het Donbas-gebied.

Met de spontane bezettingsacties door de plaatselijke volksvrijwilligers van de autonoom opererende gewapende zelfverdedigingskrachten, heeft de bevolking in zuid-oost Oekraïne haar legitieme eis voor onafhankelijkheid en volkssoevereiniteit nogmaals kracht bij gezet.

Het uitroepen van de Volksrepubliek in Donetsk en omgeving is het logische antwoord op de machtsovername in Kiev door de pro-Amerikaanse Junta. De eenheden van volksvrijwilligers zijn spontaan geformeerd om de Volksrepubliek te verdedigen tegen de gewapende agressie van de fascisten uit Kiev. Deze zelfverdedigingskrachten opereren volledig autonoom en zijn géén onderdeel, in welke vorm dan ook, van het Russische militaire apparaat.

Hoewel de zelfverdedigingskrachten Rusland om bescherming hebben gevraagd tegen de agressie uit Kiev, gebruikt de bourgeois kliek in Moskou de vrijheidsstrijders slechts zolang het politiek opportuun is. Zodra het niet langer noodzakelijk is worden deze vrijheidsstrijders aan de kant geschoven.

Met het Akkoord van Genève van 17 april jl. lijkt dit scenario nu waarheid te worden. De vrijheidsstrijders van zuid-oost Oekraïne lijken te worden verkocht en verraden door Moskou. Zij zullen voorts dus op hun eigen kracht moeten vertrouwen op hun rechtvaardige en legitieme strijd voor onafhankelijkheid en nationale zelfbeschikking.

De thans begonnen revolutie is nog niet ten einde; integendeel, zij dient met volle kracht te worden voortgezet! Werkers van het zuid-oosten; Vertrouw niet op Moskou, maar neem zelf uw eigen zaak ter hand! Alle macht aan de sovjets!

Leve de Volksrepubliek Donetsk!

Leve de zelfverdedigingskrachten van het zuid-oosten! 

No surrender! No sell out! Weg met het Akkoord van Genève!
  
Niet Kiev, noch Moskou: Onafhankelijke Volksrepubliek!