vrijdag 24 januari 2014

Solidair met de Groningers in opstand

Sinds de uitbraak van de crisis zijn mensen massaal hun werk kwijt geraakt en kunnen niet meer in hun levensonderhoud voorzien. Ondertussen wordt er vanuit de Europese Unie een neoliberaal beleid opgelegd met sociale afbraak en privatiseringen als gevolg. Deze alsmaar verdere verrijking door financiele instituties en megacorporaties ten koste van de werkende massa's, zorgt voor een steeds grotere toename van de sociale onrust in geheel Europa. Ook in Nederland begint de weerstand tegen het neoliberale beleid dat opgelegd wordt door de corrupte politieke en economische elites van Europa langzaam maar zeker toe te nemen.
                                                             
Een recent voorbeeld hiervan zien we in Grongingen, waar  Aldel, een aluminiumsmelterij die al sinds 1966 in Delfzijl aan de Nederlandse Noordkust gevestigd is, zich genoodzaakt ziet om de deuren te sluiten. Door oneerlijke concurrentie uit het buitenland kan het bedrijf niet langer meedoen aan de dog-eat-dog competitie van de kapitalistische vrije markt. Het verdwijnen van de fabriek vormt een zware slag voor de Groningse economie. Terwijl de Nederlandse regering de schuld bij de aandeelhouders legt en de aandeelhouders de schuld bij de regering, komen de honderden werknemers van Aldel op straat te staan zonder inkomen. Zij hoeven geen compensatie te verwachten voor hun, vaak jarenlange, trouwe dienst, nadat na het failliet van Aldel ongeveer 25 miljoen aan onbetaalde rekeningen achter blijft voor de schuldeisers.



De terechte woede om deze gang van zaken is dan ook zeer voelbaar onder de Groningse bevolking. Donderdag werd er uit naam van het initiatief Groningers in opstand een demonstratie gehouden met 150 man bij het Provinciehuis. Een dag later waren dit er al enkele duizenden bij een protest tegen de sluiting van Aldel op het Molenbergplein in Delfzijl. Ondertussen proberen de corrupte politici en de vakbondsbonzen met hun lege en loze beloftes hun persoonlijk politiek gewin te halen over de ruggen van de werkende massa's. Echter buiten holle retoriek bieden ook deze bureaucraten geen oplossing voor de Groningers. Niemand anders dan de werkende massa's zelf, zijn in staat om sociale gerechtigheid te eisen. Een positieve ontwikkeling is de kritische houding ten opzichte van de gevestigde politieke partijen en burgerlijke vakbonden, die het overweldigend succes van het burgerinitiatief probeerden te kapen voor hun eigen dubieuze doeleinden. De werkende massa's hebben geen witte boorden als vertegenwoordigers nodig, zij representeren hun eigen vertegenwoordiging!



Sinds het Verdrag van Maastricht heeft de Europese Unie onder het vaandel van het neoliberalisme een orgie van sociale afbraak en privatisering ontketend. In nog geen twintig jaar tijd heeft er een ongekende herverdeling van welvaart plaats gevonden waarbij de rijken alsmaar rijker werden en de armen alsmaar armer. Financiele instituties en supranationale megacorporaties hebben ongekende winsten uit de arbeiders geknepen met een wereldwijde crisis als gevolg. De politieke en economisch elites proberen nu het gehele gewicht van de crisis die zij veroorzaakt hebben op de schouders van de werkende massa's te leggen. Zij zijn het die weer voor de rijken moeten betalen. Dat is het kapitalisme!  

Het kapitalisme lijkt de strijd van ideeen te winnen door ons te laten denken dat er geen alternatief is. Maar dat alternatief is er wel! In de strijd tegen het kapitalisme zullen de werkende massa's centraal staan. Waarom? Omdat het kapitaal met haar systeem van uitbuiting het enige obstakel vormt tussen ons en en de vruchten van onze arbeid; tussen ons en onze eigen ontwikkeling naar een eerlijke en rechtvaardige samenleving. Enkel als de werkende massa's terug grijpen wat van hen is en de heersende elites onteigenen, zijn wij in staat om sociale rechtvaardigheid te realiseren. Aardgasbaten, het aftreden van een minister om deze door een nieuwe corrupte bureaucraat te vervangen of zelfs regionaal separatisme bieden geen enkele concrete en duurzame oplossing, zolang het kapitalisme met haar systeem van eindeloze uitbuiting in stand blijft! Hoewel het kapitalisme in de 21ste eeuw op wereldschaal opereert, gebruikt zij nog steeds de staat om haar neoliberale dictaten aan de werkende massa's op te leggen. Het tegenoffensief tegen de uitbuiters zal dan ook op regionaal niveau beginnen; in Delfzijl, Groningen, Nederland, Europa en uiteindelijk in de gehele wereld. Enkel door het kapitalisme te vernietigen kan de wereld gered worden en ieder volk in vrijheid leven. Pak terug wat van ons is; geef de werkplaats en gemeenschap terug aan de werkende massa's!




 




vrijdag 13 december 2013

Solidariteit met de Forconi

Sinds 9 december is Italië het toneel van een ware volksopstand, die grote delen van het land heeft platgelegd. In heel Italië protesteren duizenden woedende demonstranten tegen de corrupte politieke en economische elites. Wilde stakingen breken uit, banken, winkels en drukke markten worden gesloten, openbaar vervoer, snelwegen en andere infrastructuur worden bezet. In o.a. Rome, Milaan, Genua en Turijn resulteerde dit al verschillende keren in hevige straatgevechten met de oproerpolitie, die massaal traangas en waterkanonnen inzet om de demonstranten te verdrijven.


De drijvende kracht achter deze spontane volksopstand staat bekend als de "Rivolta dei Forconi", ofwel "Revolutie van de Hooivorken" beweging, een brede alliantie van radicaal rechts tot en met radicaal links geïnspireerd door de Siciliaanse protesten twee jaar eerder. De opstand begon op 9 december met een spontaan protest van boeren en vrachtwagenchauffeurs die protesteerden tegen de toenemende dieselprijzen, EU import regulaties en de bezuigingspolitiek van de Italiaanse regering. Al snel groeide het protest uit tot een brede beweging die alle ontevreden segmenten van de Italiaanse bevolking samen bracht; arbeiders, studenten, kleine ondernemers en werklozen. De Forconi beweging kent geen officiële leiders en richt zich hoofdzakelijk tegen de staat, tegen de globalisering en het monetaire systeem. Ze verwerpt traditionele partijen, de vakbondsdemocratie en eist een einde aan de bezuinigingspolitiek.

De Forconi beweging is uitgegroeid tot de spontane expressie van de onderdrukte klassen in een land waar een op de vijf gezinnen onder de armoedegrens leeft en waar de werkeloosheid dagelijks hard verder oploopt. Door de recessie heeft 40% van de jeugd geen werk of opleiding, terwijl bijna 14% van de bevolking is aangewezen op voedselhulp. Ondertussen heeft de Italiaanse regering van Enrico Letta onder invloed van de Trojka juist een nog strenger beleid van grote bezuinigingen en sociale afbraak ingesteld. Als gevolg van de crisis en het door de Italiaanse regering en de Trojka gevoerde beleid, groeit de Forconi beweging met de dag en neemt de rebellie tegen nationale en internationale instituties steeds meer toe.



Door toenemende repressie van de Italiaanse politieke en economische elites tegen de "Rivolta dei forconi" krijgen de protesten een steeds gewelddadiger karakter. In Turijn en Genua werden demonstranten aangevallen door de oproerpolitie, waarop zij de politie met stenen en flessen bekogelden. Ultra´s van Juventus en Torino FC namen hier een prominente rol in. De beweging heeft ervoor gewaarschuwd dat de Hel pas echt los zal breken als de regering van Enrico Letta niet onmiddellijk aftreed. "De echte Italianen - de werklozen, arbeiders, gepensioneerden, arbeidskrachten in elke sector, studenten, moeders en vaders - zullen de criminelen die de macht hebben eruit gooien!", aldus de beweging.

Hoewel de eisen van de heterogene Forconi beweging nog vaag geformuleerd zijn, heeft deze spontane volksopstand de potentie om zich als een ware autonome kracht tegen het kapitalisme te ontwikkelen. Onze sympathie en solidariteit gaat dan ook uit naar de onderdrukten in Italië en hun "Rivolta dei Forconi". Hun strijd is ook onze strijd! 

Resistenza Nazionale!

Solidarietà con i Forconi!



zondag 1 december 2013

Vakbondsprotest in Utrecht

Zaterdag 30 november organiseerde de systeemvakbond FNV een protest tegen het regeringsbeleid van kabinet Rutte 2. Bijna 10.000 vakbondsleden reisden af naar de Jaarbeurs in Utrecht om hun grote ongenoegen te laten blijken over het schandalige beleid van de regering. In de Jaarbeurs moesten zij naar toespraken luisteren van arbeidersverraders en bonzen zoals de FNV voorzitter Ton Heerts, FNV kopstukken zoals Mariëtte Patijn en de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Lodewijk Asscher, die massaal door het publiek uitgefloten werd. Vervolgens werd het hele circus afgesloten met een "Mars door Utrecht", waar alle aanwezigen van de vakbondsbonzen en onder strenge coördinatie van een zeer vervelende en autoritaire "ordedienst" nog even wat stoom mocht afblazen, alvorens men weer netjes richting huis mocht keren.


Een groep Nederlandse en Duitse activisten van het ACN/AKN sloten zich bij het protest aan, om de vakbondsleden via folders voor het reformisme van de sociaaldemocratie en de vakbondsbureaucratie te waarschuwen:


Vanmiddag zullen de vakbonden door het centrum van Utrecht demonstreren. De verraders van de vakbondsleiding zullen weer proberen de woede van de massa te sussen, door ons een nutteloos rondje op een vrije zaterdag te laten lopen onder het belachelijke thema van 'koopkracht en echte banen'. In plaats van te agiteren tegen het werkelijke probleem – het kapitalisme –, laten Ton Heerts en dergelijke ons tijdelijk stoom afblazen en blijft de werkelijke strijd uit. Het thema vandaag kan dan ook alleen maar zijn:

STOP NIÉT DE BEZUINIGINGEN – MAAR HET KAPITALISME!

NIÉT DE SOCIAALDEMOCRATIE EN DE VAKBONDEN SLAGEN IN DEZE STRIJD – ALLÉÉN DE ARBEIDERS ZELF!

Dat het arbeidersvijandige Kabinet, de coalitie tussen de liberale (VVD) en de (nog altijd) verraderlijke sociaaldemocratie (PvdA), het sociaal akkoord heeft weggeveegd is een zorgelijk punt, evenals dat nog steeds de banken failliet gaan, de (jeugd)werkeloosheid en armoede blijft stijgen, de productie wordt overgeplaatst naar lagere loonlanden en de meerwaarde resp. winst van aandeelhouders en bedrijfsbezitters nog altijd blijft stijgen – Winsten ten behoeve van de portemonnee van de kapitalisten. Máár, het zwaartepunt van onze strijd ligt tegen het probleem van dit alles zelf – tegen het kapitalisme –, en niét zijn gevolgen! Niét tegen de crisis!

Verzet hiertegen zal niet van buitenaf verwacht moeten worden:

De vakbonden en sociale partijen zijn zelf met het probleem verworven – Het kapitalisme!

De vakbonden hebben de arbeidersklasse allang verraden door alleen de scherpe randjes van het kapitalisme te doen laten slijten, door consensuspolitiek met deze uitbuiters aan te gaan op het gebied van loon, werktijd en materiële behoeftes. Maar de kenmerken van bezit aan eigendomsverhoudingen en de winst zijn nog altijd de oude (in het voordeel van de kapitalisten). De vakbondsbureacratie heeft de klassenstrijd tussen arbeiders en kapitalisten laten begraven!

De sociaaldemocratie heeft zijn sociale masker weer verloren en hiermee zijn verraderlijke gezicht laten zien! Zij zijn, en blijven, socialisten in woorden en fascisten in daden! Deze partijen willen laten doen geloven dat verkiezingen de oplossingen bieden voor alle problemen van de arbeiders. Dit door de macht te leggen in de handen van leiders die zelf géén enkele binding hebben met de werkende massa en er zelf niet meer tot behoren. De massa vandaag dient zichzelf dan ook te verzetten tégen de vakbondsleiding en sociale partijen op deze demonstratie, en deze in eigen handen te nemen! Alleen de werkende massa zelf kan het kapitalisme bestrijden:

Organiseer de arbeiders in de bedrijven!

Mobiliseer de massa's op straat en in de wijken!

Infiltreer de bonden! Organiseer het verzet in bedrijfs- en straatcomités!

Leg het kapitalisme plat door de algemene staking!

Werkelijke actie kan alleen van betekenis zijn in de bedrijven! Onder zelfstandige en eigen leiding dienen stakingen gevoerd te worden Bezet de werkvloer, leg gecoördineerd alle sectoren plat – Een algemene staking dient het doel te zijn!

Alleen de basis kan de doodssteek geven aan het kapitalisme!







maandag 25 november 2013

Autonoom: Definitie en betekenis

Het woord 'autonoom' is een samenvoeging van de, uit het Grieks afgeleide, woorden “autos” en “nomos” en betekent letterlijk “zelf wet”. 'Autonoom' is de aanduiding voor een bepaalde manier van denken, waarin onafhankelijkheid en individuele vrijheid, op basis van sociale rechtvaardigheid en -gelijkheid, en solidariteit de belangrijkste uitgangspunten zijn. Individuele vrijheid echter niet, zoals de (neo)liberalen dit begrip onderbouwen (“ongebondenheid van autonome en zelfverantwoordelijke mensen”, d.w.z. losscheuren van het volk), maar juist het tegenovergestelde ervan: “Individuele vrijheid door collectiviteit!”

Autonoom-zijn, betekent nergens afhankelijk van zijn. Om nergens van afhankelijk te zijn, moet men zichzelf dus voorzien in behoeften en zichzelf organiseren en besturen om te overleven. Zelfvoorziening betekent dat; men neemt, waar men gebruik van kan maken om te overleven en bepaalde politieke doelen te bereiken. Zelforganisatie is nodig om collectief de onafhankelijkheid en individuele vrijheden te behouden. Daarbij is verzet de enige weg naar vrijheid, en zelforganisatie dus absoluut noodzakelijk. Zelfbestuur is nodig om collectief doelstellingen te verwezenlijken, zoals bijv. sociale rechtvaardigheid en – gelijkheid. Onafhankelijkheid/ongebondenheid is waar het bij de autonomie om draait. Men wil niet afhankelijk zijn van een of andere staat, partij, vakbond of leider ('Führer'). Autonomen denken zelf, bepalen zelf en doen zelf! Zij hebben niemand nodig, die hen van bovenaf “hulp” biedt of vertelt wat er moet gebeuren, zij lossen zelf hun problemen op. Zij zijn op eigen (daad)kracht en prestaties aangewezen, en hebben lak aan wetten die hen door het establishment worden opgelegd. Autonomen doen aan zelfbestuur, d.m.v. zelforganisatie.

Het zorgt daarom voor fundamentele problemen, indien het autonoom-zijn slechts als 'actiemiddel' wordt gezien. Autonoom-zijn vereist een bepaalde ideologische manier van denken, die op verschillende manieren in de praktijk kan worden gebracht.


Autonoom-zijn betekent zélf handelen, zélf denken, zelfstandig zijn/handelen. (en niet wachten op aanwijzingen, instructies, 'bevelen' van bovenaf, van de een of andere 'leider', 'paus', Voorzitter, volkstribuun, vakbonds- of partijbons, kortom van wat voor zelfbenoemde 'autoriteit' dan ook!) Autonoom zijn betekent wars zijn van elke vorm van gezag en autoriteit dan ook, betekent wars zijn van elke vorm van staatsautoriteit, resp. staatsgezag. Autonomen wachten niet op verbeteringen/veranderingen van bovenaf ('verkiezingen'), maar nemen zélf het heft in handen (vandaar ook >>'Directe Actie'<< = actie van onderop, door de massa's op een directe manier zonder tussenkomst van zelfbenoemde 'leiders'/bemiddelaars [= bonzen] van vakbonden of politieke partijen). De massa's hebben géén leider(s) van buitenaf nodig, ze zijn hun eigen leider. De massa's zelf zijn de voorhoede.

De strijdmethodes vloeien logisch uit deze (anti-autoritaire, anti-gezag, anti-hiërarchische) zienswijze voort. Zie bijvoorbeeld ,,Directe Actie” (actie zonder tussenkomst van wat voor 'autoriteit' dan ook), gericht tegen de staat, het gezag, de autoriteit, bonzen – door de massa's zelf. (Enkele voorbeelden zijn de Culturele Revolutie 1966-1969, de Parijse mei revolte van de arbeiders en de studentenopstand van 1968 en de 1969-Beweging in Italië.) Zie ook het ,,Zwarte Blok” → uitingsvorm, niet alleen van collectieve anonimiteit, maar ook van een collectieve uniformiteit: Wij zijn allen gelijk, wij zijn één collectief geheel! No leaders, no followers, no bull-shit! Er zijn géén 'leiders', wij zijn allen 'leiders'. Wij zijn zelf de 'voorhoede'. D.m.v. de uniforme kledij wordt onderstreept: Wij zijn allen gelijk (egalitarisme). Er zijn geen 'leiders'. Als er al sprake is van 'leiding', dan is dat de collectieve leiding door het collectieve 'Zwarte Blok'. Het 'Zwarte Blok' als collectieve 'leider' – als collectieve 'voorhoede' (bijv. in de strijd met de smeris). (Een dergelijke zienswijze geeft natuurlijk ook weer stof voor de nodige discussie(s), ook en vooral binnen de anarchoscene).

Autonoom-zijn betekent absoluut en vóór alles het verwerpen van elke 'autoriteit' en van alles wat door 'autoriteiten' (geüniformeerd of niet) wordt verkondigd/bevolen/ aanbevolen etc. Autonoom-zijn betekent tegen elke vorm van hiërarchie en/of autoritaire structuren (staat, leger, kerk, partij, vakbond) zijn. Alléén de massa's zelf zijn 'puur', zijn revolutionair, dus is alléén de actie van de massa's zelf 'puur' en revolutionair, al het andere dient te worden afgewezen als;

1: bureaucratisch 2: reactionair 3: verburgerlijkt 4: hiërarchisch Autonoom-zijn betekent tegen elke vorm van persoonsverheerlijking zijn, alléén de massa's zijn de ware helden. Wars van elke Führeraanbidding (Hitler, Stalin, Kim Il Sung, e.d.). Wars van elke chauvinisme (staatkundige grenzen worden niet erkend!). 'Autonome Hitleristen' is evenzeer een onmogelijkheid als (bijvoorbeeld) 'autonome Strasseristen'!



,,Wie niet bang is om gevierendeeld te worden, durft zelfs de keizer van zijn paard te trekken.” – Mao Zedong

Samenvattend: 1: Géén leiding (van buitenaf, van bovenaf) 2: Werkelijk revolutionaire actie alléén van de massa's zelf ('direct' zonder tussenkomst van 'buitenaf') 3: Massa's zélf zijn de voorhoede (geen inmenging van 'buitenaf')

No leaders, no followers! No bull-shit! 
De massa's zijn zijn de voorhoede, zij zijn de leiders!