donderdag 19 september 2013

Volksanarchisme en het Vrije Communisme

Voor de 20ste eeuw stond het woord “communisme” nog niet gelijk aan het Marxisme en het Russische bolsjewisme met haar rigide en autoritaire staats-socialisme. De term is terug te voeren tot de Franse revolutie en vroege revolutionaire theoretici zoals Babeuf Gracchus (1760-1797). “Communisme” stond toen nog voor een terugkeer naar de organische gemeenschap van vrijwillige menselijke relaties. Het idee dat de primitieve mens een lange periode van “oer-communisme” kende, is dan ook niet beperkt tot de geschriften van Karl Marx en Friedrich Engels. Dit idee werd gedeeld door praktisch alle grote klassieke historici van Griekenland tot China en vormt een essentieel onderdeel van de mythologische geschiedenis van bijna alle culturen ter wereld.

Onze verre voorouders die in een samenleving van jager-verzamelaars leefden, konden niets anders dan “communistisch” zijn. Het land kon slechts kleine groepen mensen ondersteunen, die leefden door te nemen wat de natuur hen bood. De verdeling van arbeid was zeer beperkt, de man jaagde en de vrouw verzamelde. Hoewel de een wellicht meer gespecialiseerd was in zijn of haar taak dan de ander, kon geen enkel individu binnen de gemeenschap gespecialiseerd genoeg zijn om op zichzelf te overleven. Men was op elkaar aangewezen en er was sprake van een sterke natuurlijke en organische gemeenschap. Overschot kon slechts beperkt gecumuleerd worden, het overschot aan vlees rotte immers weg voordat het gegeten kon worden. In een dergelijke samenleving kon zich simpelweg geen klassenstructuur ontwikkelen.

Sociale laagvorming binnen de vroege agrarische Germaanse stammen die na het neolithicum ontstonden, was altijd binnen handbereik. De stamleiders of sjamanen waren onderdeel van- en onderworpen aan de gemeenschap. Pas met de opkomst van de grootschalige systematische landbouw, irrigatie en de stedelijke revoluties kwamen de kasten en klassen steeds verder van elkaar af te staan. Binnen het Germaanse stamleven nam de Ásatrú religie de vorm aan van een groepsactiviteit, waar de gehele gemeenschap aan deelnam. Ook hier maakte de groei van grotere steden, religie uiteindelijk tot een ceremoniële cultus waarbij volksgenoten slechts nog toeschouwers waren.

Ondanks dat sinds de eerste neolitische revolutie het dagelijks leven door technologische vooruitgang gigantisch veranderd was, bleef in de agrarische Germaanse gemeenschap “het oer-communisme” nog net zo sterk bestaan als in de jager-verzamelaars samenleving die hen voorging. De klasse structuur en verdeling van de arbeid bleef zeer beperkt en de gemeenschap was nog steeds klein, ondanks dat overschot een verdere specialisering van individuen toe stond. De exploitatie van mens door de staat kreeg pas vorm tijdens de stedelijke revolutie die de agrarische samenleving langzaam maar zeker verdreef; toen steden en landbouw zich over grote gebieden gingen uitstrekken. Samen met de eerste kleine steden verschenen tijdens de vroege Middeleeuwen koningen, priesters en een kaste van handelaren evenals oorlog met georganiseerde legers en grootschalige irrigatie.

Door de opkomst van grootschalige landbouw werden er overschotten gecreëerd, hierdoor ontstond een nieuwe klasse van gespecialiseerde ambachtslieden. In de vroege Middeleeuwen ontstond dan ook al snel een primitieve vorm van syndicalisme, waar ambachtelijke groepen in de volksgemeenschap zichzelf binnen religieuze gilden organiseerden. Uiteindelijk wist een nieuwe klasse van krijgers en priesters deze toenemende specialisatie te benutten, door een rigide klassestructuur te ontwikkelen en de landsman meer te laten werken voor het in stand houden van deze nieuwe dominantiestructuur. Hier ligt dan ook de oosprong van onze hedendaagse vervreemding: men werd gedwongen om onbetaald werk te doen voor een autoriteit die ver weg van het gewone volk stond.

Echter voor de 18de eeuw moest de mens nog samenwerken met zijn omgeving om te kunnen overleven. Met de opkomende industrialisering en wetenschappelijke vooruitgang gingen ondernemers de aarde en mensen, in plaats van als een boerderij, steeds meer als een mijn behandelen, die onbeperkt uitgeput kon worden. Toen de kapitalistische vormen van exploitatie door de vroegere feodale en mercantiele vormen heen braken, namen de tegenstellingen tussen sociale- en economische inhoud nog verder toe. De staat en het kapitalistische systeem gebruikten de voortschrijdende technologische revolutie voor een steeds groter wordende industriele, bestuurlijke en politieke centralisatie ten koste van de traditionele volksgemeenschap met als gevolg een ongekende vervreemding en vereenzaming van de moderne mens.

De moderne wereld wordt doormidden gescheurd door twee tegenstrijdige tendensen; de een richting sociale dood en de ander richting de geboorte van een nieuwe samenleving. Terwijl centralisatie en depersonalisatie toenemen binnen de dominante geglobaliseerde samenleving, de concentratie van kapitaal toeneemt door de opkomst van multinationals en lokaal initiatief wordt vervangen door de centrale (supranationale) staat, wordt het leven steeds onwerkelijker, doellozer en leger. Toch zijn er ook mensen die genoeg hebben van een leven zonder inhoud en over heel de wereld zien we van tijd tot tijd dan ook opstanden tegen de ontmenselijking. Waar de dominante machtsstructuur van het kapitalisme faalt, is de algemene neiging deze met het vrije communisme te vervangen en grijpen mensen terug naar basis initiatief vanuit de gemeenschap.

De crisis van de moderne beschaving is een fenomeen dat voortschrijdt zonder het voordeel van een ideologie. De roep om vrijheid, de neiging naar eigen familie, gemeenschap en volk, evenals het offensief tegen vervreemding, zijn grotendeels rudimentair en sociaal instinctief. Men stelt dat de volksanarchistische revolutie een revolutie zonder theorie en anti-ideologisch is. Feitelijk bestaan de theorie en ideologie echter in een traditie die ouder is dan het kapitalisme zelf, zo oud als de mensheid zelf. Het volksanarchisme bestrijdt de dominante staatsorde niet omdat zij vijandig zou staan ten opzichte van orde, maar omdat zij tegen dominantiestructuren is. Het ziet de organische lokale gemeenschap als een soevereine eenheid die vanaf de basis georganiseerd en bestuurd wordt. Het biedt een antwoord op de vervreemding en ontmenselijking. Het streeft ernaar terug te keren naar de natuurlijke organische gemeenschap van vrijwillige menselijke relaties; terug naar het vrije communisme.


zaterdag 31 augustus 2013

Manifestatie tegen NAVO interventie in Syrië - Den Haag

Zaterdag 31 Augustus organiseerde het initiatief "Oorlog is Geen Oplossing" een manifestatie in Den Haag tegen de aangekondigde Amerikaanse militaire acties tegen het Syrische regime. Enkele Vrije Nationalisten sloten zich bij het protest aan om het thema te ondersteunen en solidariteit met het Syrische volk te betuigen, dat al 2 jaar door burgeroorlog verscheurd wordt. Vanaf het Vredespaleis liepen de ca. 50 demonstranten langs het Binnenhof richting het Centraal Station. 


Met grote zorgen luisteren wij naar de oproepen van onze Westerse politici en hun bondgenoten voor militaire agressie tegen Syrië in de achtergrond van het gebruik van chemische wapens tegen burgers in Ghouta. Hun excuses en leugens vinden precedenten in de imperialistische agressieoorlogen in o.a. Joegoslavië, Afghanistan, Irak en Libië. Humaniteit en moraal hebben de VS en haar bondgenoten, zelf de grootste overtreders van internationaal recht, nooit ervan weerhouden om duizenden onschuldige burgers te vermoorden om zo haar hegemonie te consolideren. Achter deze "humanitaire" façade gaat feitelijk een bruut en genadeloos imperialisme schuil dat alle volkeren ter wereld wenst te onderwerpen aan haar neoliberale globalistische hegemonie.


De militaire agressie van de NAVO zal geen oplossing bieden voor het moedige Syrische volk dat al twee jaar door een burgeroorlog in de greep wordt gehouden. Alle naties die onderworpen werden aan NAVO geweld bekochten dit met vele duizenden doden, miljoenen ontheemde vluchtelingen en de complete vernietiging en exploitatie van het land - dat is de realiteit van vandaag de dag in Afghanistan, Irak en Libië. De ware redenen voor deze nooit aflatende imperialistische agressie heeft niets te doen met internationaal recht, humanitair interventionisme of economische vooruitgang; het doel is enkel en alleen de onderwerping van alle volkeren op aarde aan de globalistische wereldorde. Deze nieuwste uiting van imperialistische oorlogsstokerij is dan ook een uitdrukking van de dreiging van de alsmaar groter wordende crisis van het kapitalisme, dat onlosmakelijk gepaard gaat met oorlog en conflict.      

Daarom:

Handen af van Syrië! 

Voor het onvoorwaardelijke recht op nationale zelfbeschikking!

Solidariteit met het Syrische volk!

Amerika en de NAVO: Weg uit de Arabische wereld!


zaterdag 17 augustus 2013

Interview met de metalband "Mind Terrorist"


Kun je ons alsjeblieft vertellen hoe je band "Mind Terrorist" is opgericht? 

Allereerst bedankt voor jullie interesse. Mind Terrorist is met behulp van enkele vrienden twee jaar geleden als een soloproject gestart. Ik had feitelijk in gedachten om muziek te maken voor de vele mensen die in het algemeen in rock en metal muziek geïnteresseerd zijn.  Het punt is dat ik iedereen wil aanspreken, niet enkel de leden van een bepaalde subcultuur, en dit via een moderne weg die een bepaald belang aan de scene kan geven. Het was dus in het begin een persoonlijk besluit, ik wilde een project maken omdat ik een andere richting aan de luisteraars wilde geven, zowel in muziek als in tekst. Dit jaar zijn we bezig om het van een persoonlijk project te veranderen in een band met een solide structuur en leden.

Hoe zou je jouw muziek omschrijven? 

Nou, het draait natuurlijk om metal. Hoewel de gitaren wat zware riffs hebben, kun je ook luisteren naar sommige "Nu" delen in de gitaren, de stem is het meest beïnvloed door hardcore en metalcore, het is dus een beetje een mix van alles. De eerste persoon die ooit naar Mind Terrorist luisterde sprak van "alternatieve metal", dus dit houden we aan omdat dit aardig in de buurt komt, zeker voor onze nieuwste tracks zoals "Dictatorship of stars and stripes".

Behoren jullie tot een bepaalde subcultuur?

Geenszins. Natuurlijk hebben we respect voor groepen die parallelle vormen tegen staatspressie proberen te creëren, ongeacht hun ideologie of politieke achtergrond, maar persoonlijk geloof ik dat subculturen binnen bepaalde grenzen handelen. Wij zijn er om te denken en te handelen "outside the box"  en politieke dogma's neer te slaan. Om zonder stereotypes te spreken, onszelf uit te drukken en ideaal gezien ieder en elk persoon te beïnvloeden. Onze muziek is geen instrument van subculturen, het is iets dynamisch,  het is een inspanning om mensen niet te onderverdelen volgens substijlen en gedrag, maar om dingen in saamhorigheid en eenheid te beïnvloeden. 

Welke bands zijn jullie inspiratiebronnen?

Veel bands met een heavy/trash/hardcore metal achtergrond (Sepultura, Slayer, In Flames, Pantera, Machine Head, Moshpit, etc.). Maar we proberen waar mogelijk onze invloeden te filteren om deze een persoonlijk muzikaal stigma te geven. Bijvoorbeeld; op ons debuut album "Oncer upon a heartbeat" kun je nummers luisteren zoals "Freedom for Death" die je doet denken aan een Paradise Lost riff, terwijl sommige solo's meer klassiek  zijn. Wij denken dat dit soort combinaties een goede balans aan het eindresultaat geven en het interessanter voor de luisteraar maken. Dus om terug te komen op de vraag over hoe we onze muziek beschrijven, in Metal Hammer review schreven ze het volgende; "De muziek bevat veel elementen uit het spectrum van moderne heavy metal, wellicht met hier en daar een vleugje industrial (die eenvoudig kan worden afgeleid uit de productie), terwijl de vocalen in sommige gevallen meer de hardcore kant bereiken (vergelijkbaar met Cavalera stijl, niet in toon). Er is iets bekends en troostends in, met soms een minimalistische benadering van configuraties , met als resultaat dat het niet vermoeiend wordt. Hoewel Mind Terrorist muzikaal gezien niet "het wiel opnieuw uitvindt", denk ik dat de CD een aangename luisterervaring is voor eenieder die de moeite neemt om naar hen te luisteren."

Wat zijn je politieke denkbeelden? 

Ok, hoewel de band niet gecategoriseerd kan worden als het om politiek gaat, omdat elk van de mensen die helpt zijn eigen visie erop na houdt, steun ik persoonlijk anti-statelijke groepen en bewegingen. Ik ben een Tribal Anarchist (geen relatie met Marxisten of Antifa), maar ik sta open om  alles te horen en alles te bediscussiëren. Ik geloof dat de sociale, economische en ecologische zaken ieder wezen op aarde betreft, ieder mens en ieder niet-menselijk wezen. Dit is de basis waar ik vanuit ga, ik ben tegen categorisatie van mensen in politieke partijen of de simpele dogma's van links en rechts. Ik steun alle mensen die voor hun vrijheid vechten tegen de onderdrukking van de staat.

Wat zijn je gedachten over de hedendaagse situatie in je vaderland Griekenland?

Helaas staan we voor een doodlopend pad en we zijn natuurlijk een onderdeel van een bestaand probleem, maar ook een sterk onderdeel van de oplossing. We moeten ons bewust worden en beseffen dat we in staat zijn om de verandering te steunen. Elk besluit binnen het bestaande kader houdt simpelweg in stand wat momenteel bestaat, dus we moeten een stap verder zetten. Als we over de crisis spreken moeten we niet benadrukken wat bekend is, het feit dat mensen niet genoeg geld hebben om te overleven. Er zijn dingen die veel belangrijker zijn. Dit is een tijdperk waarin mensen geen waarden hebben en geen respect voor hun levens. De meeste van onze behoeften zijn niet "echt", kapitalisme creëert altijd nieuwe behoeften om te consumeren. Andere prioriteiten worden opzij gezet. Mensen vandaag de dag worden zo leeg en hebzuchtig, willen meer en meer, maar zij geven zelden toe aan andere sentimenten zoals liefde, sympathie, solidariteit, gemeenschapszin en vriendschap. Zij waarderen een vrijwillige actie niet, omdat het kapitalisme de geen-geld samenleving vernietigd en van mensen dieven maakt die van elkaar stelen. Het gaat niet over een "Grieks probleem", maar over de gehele crisis die veroorzaakt wordt door de liberale dictatuur van het kapitalisme. Neem een kijkje in de wereld met betrekking tot zaken zoals de menselijke relaties, de code van waarden, raciale solidariteit, natuur en milieu, sociale balans, enz.        

Is het Nationaal-Revolutionair/Nationaal-Anarchistisch idee populair in Griekenland?

Ik denk dat deze ideeën dag na dag steeds populairder worden en ik ben zeer voldaan dat we aan dergelijke inspanningen deel kunnen nemen. Het is veelbelovend dat we in contact komen met mensen van verschillende politieke achtergronden en proberen een nieuwe creatieve syntheses van concepten en ideeën maken. 

Nog plannen voor de toekomst?

Op het moment zijn we nieuw materiaal aan het opnemen voor een full length album dat eind dit jaar wordt uitgegeven door One People One Struggle Records. Dit zal ons tweede album worden, onder de titel "Fragments of human decay" en zal 10 tracks bevatten. Meer informatie vind je op onze officiële website www.mindterrorist.gr of via ons facebook profiel  www.facebook.com/onceuponaheartbeat.        

     




zaterdag 10 augustus 2013

Kosmopolitisme of Nationalisme?

Kosmopolitisme is de ontkenning van nationale identiteit en het streven naar een "wereldburgerschap". Het pleit voor een complete apathie voor het volk, het vaderland en ontkent dan ook het bestaan van enige morele verplichtingen aan de natie en het volk. Kosmopolitisme is een onzinnige ideologie die noch de realiteit, noch de waarde van diversiteit erkent.

Globalisten prediken vandaag de dag dat geld geen vaderland heeft en dat men overal waar geld te halen valt een winstgevende onderneming mag beginnen. Met het kosmopolitisme werd de ideologie geboren van de kapitalist zonder vaderland. Eind 20ste eeuw heeft het kosmopolitisme voornamelijk gediend als een ideologisch middel voor de globalistische plunderaars om de wereld te veroveren en haar volkeren uit te buiten. Globalisme is dan ook onlosmakelijk verbonden met nationale onderdrukking en maakt een grove inbreuk op het recht op zelfbeschikking.

Nationalisme - dat is, de strijd voor nationale bevrijding en zelfbeschikking - is het belangrijkste obstakel voor de roofzuchtige aspiraties van deze globalisten. Kosmopolitisme dient in de eerste plaats dan ook als een wapen van het globalisme; een middel om het volk spiritueel te ontwapenen en onder de kapitalistische heerschappij te dwingen. In een poging om het volk haar verzet te breken, predikt het internationaal kapitaal, met haar agenten vertegenwoordigd door reactionair rechts en kosmopolitisch links, dat het nationalisme tot het verleden behoort en de natie ontmanteld dient te worden ten gunste van een fictief "wereldvolk". Deze apologisten van het globalisme verkondigen dat het streven van het volk naar nationale onafhankelijkheid en voortbestaan "achterhaald" zou zijn. Met andere woorden zeggen zij dus eigenlijk: onderwerp je vrijwillig aan het globalisme.

Het moderne kosmopolitisme is de ideologische uitdrukking van het agressieve imperialistische beleid van de kapitalistische machten. Het Anglo-Amerikaanse imperialisme heeft zichzelf onthuld als de pretendent voor de absolute wereldheerschappij. Dat verklaart dan ook waarom de ideologen van het imperialisme de meest geweldaddige en overtuigde propagandisten van het kosmopolitisme zijn. Met behulp van deze propaganda regiseren zij de ideologische voorbereiding voor haar globalistische aspiraties. Kosmopolitisme als de  ideologie van het globalisme is dan ook niets meer en niets minder dan het ideologisch vaandel van het imperialistische anti-democratische kamp!

Nationalisme verdedigt de identificatie van het individu met zijn nationale groep. Het vormt een vitaal component voor solidariteit en de hoeksteen voor het menselijk samenleven. Revolutionair nationalisme streeft ernaar om de positieve aspecten van het nationalisme te behouden en verwerpt al haar negatieve aspecten; het vindt een basis in sociaal-revolutionaire principes. Revolutionair nationalisme verwerpt het burgerlijke kosmopolitische idee van een mythisch "wereldvolk", maar sluit het internationalisme geenszins uit. Internationalisme is het leidende principe aangaande onze relaties met volkeren uit andere naties, die eveneens strijden voor nationale bevrijding en sociale rechtvaardigheid. Het heeft niets van doen met de vage en reactionaire ideologie van het kosmopolitisme dat een "wereld zonder naties" propageert. Internationalisme veronderstelt juist nationalisme; het is een buitenlands beleid dat naties adopteren, de inter-relatie van naties. Het behoudt van nationale zelfbeschikking en nationale integriteit is dan ook de essentiele conditie voor het internationalisme! Zij die zeggen dat socialisme het kosmopolitische denkbeeld omvat, dat het proletariaat geen natie zou hebben en dat alle naties gelijk zouden zijn; dat er niets te kiezen valt tussen een militaire autocratie of een democratische radenrepubliek, prediken geen internationalisme, maar reactionaire onzin!



dinsdag 6 augustus 2013

Nationaal-Revolutionair Manifest

Ons tijdperk is het tijdperk van de definitieve genadeslag voor het kapitalistische systeem overal ter wereld. De huidige economische crisis, de scherpste crisis sinds 1929, is hiervan het levende bewijs. Hooguit kan het kapitalisme haar bestaan nog enkele decennia rekken, maar de uiteindelijke ondergang van deze economische wereldorde is slechts een kwestie van tijd.

Revolutionaire anti-systeem aktivisten, samenwerkingsverbanden, strukturen en bewegingen zijn genoodzaakt met e.e.a. rekening te houden, en zich in te stellen op de komende verharding van de klassenstrijd en de daaruit voortvloeiende nieuwe vormen van organisatie van de arbeidersklasse, alsmede het intensiveren van diverse vormen van ‘direkte aktie’, om zodoende de vernietiging van het kapitalisme te bespoedigen.

1. Wij staan op de fundamentele grondslag van de klassenstrijd. In een wereld waar ca. 98% van de mensheid in armoede leeft en wordt uitgebuit door ca. 2%, waar een steeds kleiner wordend percentage oligarchen steeds meer rijkdom ophoopt, de rijken steeds rijker worden en de armen steeds armer, is het klasse tegen klasse!

2. Wij zijn voorstander van de wereldwijde vernietiging van het kapitalisme als economisch systeem en van de bourgeoisie als politieke klasse. Wij zien het als onze internationalistische plicht, om de sociaal-revolutionaire beweging elders in de wereld te ondersteunen, met alle ons ter beschikking staande middelen en methodes.

3. Wij ontkennen geenszins het belang van de eigen, nationale, revolutie. Wij staan op de grondslag van het bevrijdingsnationalisme. Wij staan op het standpunt dat op nationaal niveau de arbeidersklasse zichzelf bevrijdt en de sociale revolutie ontketent. Hierbij wordt de soevereiniteit van de nationale arbeidersklasse gewaarborgd. Wij maken hierbij géén onderscheid op basis van raciale kenmerken en/of religieuze overtuiging.

4. Wij willen de vernietiging van de Staat. De Staat is de politieke uitingsvorm van de bestaande kapitalistische wereldorde. De bougeois-staat vindt zijn wortels in het parlementarisme, de politieke organisatievorm van de kapitalistische klasse. De Staat is een hiërarchisch stelsel, waarin strikte gehoorzaamheid richting het establishment noodzakelijk is en een ijzeren arbeidsdiscipline ten gunste van de uitbuiters wordt vereist. Wie zich non-conformistisch opstelt, of weigert mee te draaien in het kapitalistische produktieproces ondergaat de repressie van de Staat.

5. Wij zijn voorstanders van de revolutionaire radenheerschappij (=diktatuur van arbeiders- en soldatenraden). De radenheerschappij is de politieke organisatievorm van de strijdende arbeidersklasse en is in tegenstelling tot het burgerlijke parlementarisme wel degelijk direkt demokratisch (=basisdemokratisch). Raden zijn de uitvoerende organen van de arbeidersmacht die direkt door de basis verkozen worden. Vertegenwoordigers in de raden kunnen ten alle tijde worden teruggeroepen en vervangen, zodat altijd de belangen van het collectief worden behartigd. Dit in tegenstelling tot het parlementarisme, waar de omgekochte vertegenwoordigers vaak het tegenovergestelde doen van het behartigen van de belangen van de werkende massa’s.

6. Wij zijn voor de onteigening van alle bezitters van de produktiemiddelen. Wij denken dat het niet meer dan gerechtvaardigd is, dan dat de produktiemiddelen aan hen toebehoren, die produceren. Aandeelhouders, investeerders en andere financiële hyena’s en bloedzuigers (‘Heuschrecken‘, hedgefonds) buiten het proletariaat uit, en eigenen zich de rijkdom toe (d.m.v. meerwaarde, winst) die het proletariaat schept. De meerwaarde (winst) die ontstaat tijdens de goederenproduktie, komt in het socialisme daarentegenten ten goede aan de opbouw van de socialistische maatschappij en dus aan de gemeenschap, en aan de internationale solidariteit (=arbeiderssolidariteit).

7. Wij verwerpen elk imperialistisch streven van het oorlogszuchtige blok der westerse kapitalistische staten (NATO, EU). Het imperialistisch streven komt voort uit de noodzaak binnen het monopolistisch kapitalisme tot export op kapitaaloverschot naar economisch onderontwikkelde gebieden.

8. Wij zijn anti-autoritair. Wij verwerpen het ‘Führerprinzip’ en elke vorm van elitaire voorhoedepretentie. Wij staan op de grondslag van radikale arbeidersautonomie en van de stelling dat de echte bevrijding alleen door de arbeidersklasse zèlf kan worden bevochten. Vakbondsbonzen en partijbonzen van met name de zogeheten ,,socialistische” partijen evenals de ,,socialistische” partijapparaten zelf blijken telkens weer als wapens tègen de arbeidersklasse te worden gebruikt. De arbeiders zouden een domme fout maken, wanneer zij zich blindelings zouden scharen achter de reformistische colonne van de vakbondsbureaukratie en verraderlijke parlementariërs. Iedereen die deelneemt aan de strijd voor de bevrijding van het proletariaat heeft binnen de arbeidersraden direkte inspraak, waarna dit gemeenschappelijk besproken en eventueel in de praktijk gebracht wordt.

9. Wij zijn voor de bewerkstelliging van de revolutionaire eenheid van het proletariaat, d.w.z. de eenheid van de arbeidersklasse op revolutionaire grondslag. Alleen samen kunnen de arbeiders het kapitalisme verslaan. Zij moeten hun ervaringen gemeenschappelijk bundelen, analyseren en in de praktijk brengen – het kapitalisme daar treffen waar het ook inderdaad effectief is. Proletariërs hebben onderling meer gemeenschappelijk dan dat zij met hun klassevijanden hebben, die van dezelfde etnische herkomst stammen of die dezelfde religie aanhangen. Proletarische belangen zijn grensoverschrijdend en laten zich uiteindelijk enkel door de gewelddadige, revolutionaire politieke aktie bewerkstelligen.


(Nationale & Socialistische Actie, Augustus 2011)


VOOR SOCIALE REVOLUTIE & NATIONALE BEVRIJDING!

VOOR DE REVOLUTIONAIRE EENHEID VAN DE ARBEIDERSKLASSE!

VOOR DE WERELDWIJDE VERNIETIGING VAN STAAT EN KAPITAAL!

JA TEGEN DE REVOLUTIONAIRE KLASSEOORLOG!

BEGIN DE OORLOG TEGEN HET KAPITALISME IN HET HART VAN DE WESTERSE METROPOLEN – NU!