woensdag 6 maart 2013

In memoriam: Hugo Chavez


Op dinsdag 5 maart 2013 is een groot revolutionair ons ontvallen. President Hugo Chavez van Venezuela heeft na twee jaar zijn zware strijd tegen kanker verloren.

Toen de bekende Bolivarist Hugo Chavez aan de macht kwam lag Venezuela in de goot, lijdend onder het juk van jarenlange door de VS geïmplementeerde corrupte kapitalistische leiders en hun wanbeleid. Hij wist in de politiek actieve jaren van zijn leven veel dingen te bereiken en het leven voor zijn volk op vele wijzen significant te verbeteren. Chavez had een groot hart voor zijn volk en vaderland en stelde hun belangen altijd voorop. Hij wist van Venezuela weer een trots land te maken dat, in tegenstelling tot wat de massa media ons voorhoudt, niet onderdoet voor enig Westers "democratisch" land.

In de traditie van het Bolivarisme vond Chavez het van groot belang dat de bourgeois staat die hij van zijn voorgangers "geerfd" had, compleet vernietigd zou worden. Hij wilde zijn land omvormen tot een revolutionair-socialistisch land; een radicale participatieve en protagonistische democratie. Deze hervorming kon enkel doorgang vinden door het teruggeven van de macht en de middelen aan het volk; weg van de gevestigde orde en de grote bedrijven.


Chavez was een groot voorstander en voorvechter van basisdemocratische bewegingen, arbeiderszelfbestuur, gemeenschapsorganisaties en behartigde de arbeidersbelangen en het welzijn van zijn volk. De enorme olieopbrengsten van het land gebruikte hij om zijn volk in de primaire levensbehoeften te voorzien; voedsel, water, medische zorg, onderdak en onderwijs. 

Onder zijn leiding wilde Venezuela volledige nationale onafhankelijkheid bereiken. Venezuela moest een autarkische natie worden, die op generlei wijze nog afhankelijk zou zijn van de imperialistische machten, de grootgrondbezitters of de inlandse rijkelui. Het Venezolaanse volk moest een verenigd front vormen, een organische samenleving zonder sociale klassen, die een ware revolutionaire tegenhanger voor de moderne Westerse materialistische en individualistische maatschappijen moest vormen. 

Hugo Chavez was ongetwijfeld een van de belangrijkste stemmen tegen de imperialistische politiek van de Verenigde Staten en de NAVO. Hij nam het consequent op tegen het imperialisme, boog voor niemand, hield voor niemand zijn mond en liet zich niet corrumperen door het "Westen" of de "Westerse manier van leven". Hij probeerde de vreedzame samenwerking tussen naties te bevorderen, streefde voor meer samenwerking in Latijns-Amerika en was als ware nationalist een groot voorstander van het recht op zelfbeschikking. De ondergang van de neo-koloniale overheersing en de opbouw van een socialistische wereld zonder imperialistische overheersing was dan ook zijn grote droom.

Chavez had nog grote onvervulde plannen voor zijn nieuwe termijn als president. We kunnen enkel hopen dat de toekomstige nieuwe leider van Venezuela, het door Chavez ingegeven pad zal blijven volgen!





maandag 4 maart 2013

Syrië; Bolwerk tegen het Imperialisme


Momenteel is er in de Arabische wereld een sociale explosie gaande. De Westerse imperialisten en alle oude regimes in de regio proberen met alle macht de massa opstanden in de hand te houden en in kanalen te leiden die de imperialistische dominantie in de regio niet bedreigen.

Het Westers imperialisme en haar regionale collaborateurs proberen de twee haarden van verzet die tot de uiteenval van de dictaturen in Egypte en Tunesië hebben geleid - de Islamistische en de seculier-nationalistische krachten - tegen elkaar uit te spelen in een strategie van verdeel-en-heers. Dit heeft geleid tot de val van het Khadaffi regime in Libië en de burgeroorlogen die momenteel in Syrië en Mali gaande zijn.  De NAVO bombardementen en de steun aan gewapende opstandelingen in Libië hebben ons duidelijk laten zien waar het Westers imperialisme voor staat. De supranationale uitbuiters zijn vastbesloten om de macht over de rijkste olie- en grondstoffen reserves in Afrika en het Midden-Oosten veilig te stellen.

Syrië heeft haar eigen ontwikkelingsproblematiek, die nog eens verergerd is door de wereldwijde economische crisis en de compromissen die het regime van Assad zijn opgelegd, omdat deze trachten te overleven in een vijandig klimaat van constante politieke, economische en soms militaire aanvallen van buitenaf. Zij is doelwit van het imperialisme geworden vanwege haar weigering om de Zionistische bezetting te erkennen en de heroïsche verdediging van het Palestijns verzet. De hulp van Syrië aan Hezbollah in hun strijd tegen de Israëlische bezetting van Libanon en hun strategische alliantie met Iran, zijn een doorn in het oog van de Westerse imperialisten.      

Hoewel een groot deel van de interne situatie in Syrië moeilijk te begrijpen is, moeten we opmerken dat in het gewapende conflict dat zich hier ontvouwd heeft, het Syrische regime op de steun kan rekenen van de Hezbollah leider Hassan Nasrallah, diverse democratisch verkozen leiders van Hamas die in ballingschap leven en Hugo Chavez in Venezuela. Deze politieke leiders hebben allen ervaring met de destabilisatie campagnes van het Westen, die gebruik maken van media manipulatie, extern gefinancierde oppositie groepen, aanslagen op personen, sabotage en nog veel meer. De "democratische oppositie" van het FSA daarentegen geniet de steun van het imperialisme en haar regionale bondgenoten zoals Saoudi-Arabië.  

Uit documenten die zijn uitgelekt op Wikileaks blijkt dat de VS de Syrische oppositiegroepen in het geheim financiert als onderdeel van haar langdurige campagne om de "autocratische leider Bashar al-Assad omver te werpen" .  Deze campagne begon onder President George W. Bush en werd voortgezet door President Barak Obama, ondanks zijn eerdere verklaringen de relaties met Syrië te willen verbeteren.


Al Jazeera

Een ander voorbeeld van de destabilisatie campagne tegen Syrië vinden we in het aftreden van Ghassan Ben Jheddo, een bekende journalist van Al Jazeera, een televisienetwerk uit Qatar. Ben Jheddo nam ontslag vanwege de lastercampagne tegen de Syrische regering door het televisiekanaal. Al Jazeera deed verslag van elke bewering, hoe ongefundeerd ook, die door de politieke oppositie in Syrië werd gedaan. Met vele miljoenen kijkers is het televisienetwerk een belangrijke stem in de regio geworden voor een Westerse "humanitaire" interventie, no-fly zones en bombardementen. Het is dus belangrijk om de positie van van Al Jazeera als nieuwskanaal te begrijpen, zeker als zij beweert om voor "de onderdrukten" op te komen.  

Al Jazeera, dat in Qatar gezeteld is, bericht nooit dat 94% van de arbeiders in Qatar absoluut geen enkele rechten hebben en dat zij verkeren in omstandigheden die tegen slavernij aanschurken. De brute repressie van de massabeweging in de monarchie van Bahrein, dat naast Qatar ligt, en nu bezet wordt door Saoedische troepen, krijgt ook zeer weinig media aandacht op Al Jazeera.  

Dit censuur is begrijpelijk als men weet dat het Al Jazeera televisienetwerk wordt gefinancierd door de monarch van Qatar, Emir Sheikh Hamad bin Khalifa Al Thani.

Qatar werkt nauw samen met de U.S. State Department en steunt de Westerse interventies in de regio. Vanaf de NAVO basis in Qatar vertrekken regelmatig Drones om geheime missies uit te voeren in het gehele Midden Oosten. Qatar heeft ook deel genomen aan de NAVO bombardementen in Libië. Het was een van de eerste Golfstaten die politieke betrekkingen met Israël aanging.


Facebook revoluties

De CIA en de NGO "National Endowment for Democracy" zijn experts geworden in het gebruik maken van sociale media zoals Facebook, Youtube en Twitter, om zo hun doelwitten te overwelmen met een spervuur van miljoenen gefabriceerde berichten, wilde geruchten en beelden.

Geruchten over scheuringen tussen rivaliserende fracties in de Syrische militaire leiding bleken niet waar te zijn. Izzat al-Rashek van het Hamas Politburo en Ali Baraka, vertegenwoordiger van Hamas in Libanon, ontkenden de claim dat het leiderschap van de Palestijnse verzetsorganisatie van Damascus naar Qatar zou verhuizen. Deze claim was een fabricatie van de VS om druk uit te oefenen op Mahmoud Abbas van Fatah om zo een Palestijnse verzoening te dwarsbomen en het conflict tussen Syrië en verzetsgroepen aan te wakkeren. De Syrische regering beweert dat sluipschutters op de politie en het leger hebben geschoten in een poging om hen op demonstranten te laten schieten.    

De geruchten en anonieme internet berichten hebben als doel de sektarische verschillen te benadrukken als onderdeel van de destabiliseringscampagne.


Tegenstrijdige krachten in Syrië 

Het is duidelijk dat het Westers imperialisme en haar marionetten in de regio, waaronder Israël en de corrupte monarchieën van Jordanië, Qatar, de Verenigde Arabische Emiraten en Saoudi-Arabië, een "regime change" in Syrië willen bewerkstelligen.

Syrië is nog een van de weinige staten die geen politieke betrekkingen met Israël heeft. Verschillende Palestijnse verzetsorganisaties, waaronder Hamas, hebben leiders in ballingschap in Syrië. Syrië kent een sterk bondgenootschap met Iran en Libanon.

Syrië is al lange tijd geen revolutionair land meer. De Ba'ath partij heeft het kapitalisme niet omver weten te werpen. Er bestaat nog steeds een kapitalistische klasse in Syrië, die sterk heeft geprofiteerd van de "hervormingen" van Assad, die uiteindelijk leidden tot de verkoop van de genationaliseerde industrieën aan privaat kapitaal.

Dat neemt niet weg dat de Syrische staat tegenstrijdige krachten representeert. Het is immers altijd een bolwerk gebleven om de overwinningen van de antikoloniale opstanden van de Arabische massa's in de jaren '60 en '70 veilig te stellen. Tijdens deze periode is er veel sociale vooruitgang geboekt, gehele industrieën en grondstoffen die in handen waren van buitenlands kapitaal werden genationaliseerd en er werd grote vooruitgang geboekt op het gebied van educatie, leefomstandigheden en gezondheidszorg.    

Onder de Arabisch-socialistische Ba'ath partij is Syrië sterk seculier. Het heeft een relatieve religieuze vrijheid weten te behouden, zonder dat de ene religieuze groepering de ander domineert. Het regime heeft echter ook sterke repressie uitgeoefend op massabewegingen in Libanon en Syrië die verder in de strijd wilden gaan. Deze repressie werd door het regime gerechtvaardigd met haar precaire positie naast Israël, de impact van twee Israëlische oorlogen in 1967 en 1973, die resulteerden in de bezetting van de belangrijke Golanhoogten.
 
Ook jaren van economische sancties en eerdere destabilisatie campagnes zijn hier van invloed op. Het eens revolutionaire staatsapparaat, in constante angst voor externe interventies, werd bang voor verandering.
Het is belangrijk om dit tegenstrijdige karakter van Syrië te erkennen en we moeten de problemen die hieruit voortvloeien niet gaan ontkennen.

Het land vangt meer dan een half miljoen Palestijnse vluchtelingen op. Hun omstandigheden zijn beter dan in de omliggende landen, omdat in tegenstelling tot Libanon en Jordanië alle vluchtelingen toegang hebben tot gratis onderwijs, gezondheidszorg en woonruimte.


De vluchtelingencrisis in Syrië

De grote invasie en vernietiging door de VS in buurland Irak en de harde nieuwe sancties tegen Syrië hebben een intense druk op het land uitgeoefend. Meer dan anderhalf miljoen Irakezen zijn naar Syrië gemigreerd om de Amerikaanse bezetting te ontvluchten. Dat is een gigantische immigratiestroom voor een land met 18 miljoen inwoners.

De onverwachte instroom van Iraakse vluchtelingen heeft een dramatische impact gehad op de sociale en economische infrastructuur van Syrië. Zij profiteerden mee van de Syrische staatssubsidies op brandstof, voedsel, water en andere essentiële goederen. De toegankelijkheid van gratis onderwijs en gezondheidszorg kwam op het spel te staan en de mogelijkheid tot huisvesting nam af. De prijs van voedsel en basisgoederen nam met 30% toe en de huur van huizen met maarliefst 150%. De instroom van werkloze vluchtelingen leidde tot loonsverlaging en een toenemende competitie voor banen. De impact van de wereldwijde economische crisis kwam nog bij deze moeilijke periode.

Het is de VS die deze vluchtelingencrisis heeft gecreëerd. Meer dan 25% van de Iraakse bevolking is verdrongen door het sektarisch geweld. Toch heeft zij minder dan de kosten van een dag oorlogsvoering in Irak gedoneerd aan VN hulp voor het land. De sancties van de VS op Syrië hebben de economische dislocatie nog eens vergroot.
 
Het Syrische regime en volk is zich dan ook volkomen bewust van de gevaren van een Amerikaanse bezetting en de interne destabilisatie en bloedbaden die voortkomen uit het sektarisch geweld dat is aangezet door de VS.

Washington zegt bezorgd te zijn over de toenemende instabiliteit in Syrië. Maar het Westers imperialisme als systeem wordt gedreven door de creatie van instabiliteit. De overweldigende macht van wapen- en oliecorporaties in de Amerikaanse economie en de gigantische winsten die op oorlogsvoering gemaakt worden, leiden tot een eindeloze drijfveer om naar militaire "oplossingen" te zoeken.

Iedere verklaring die is gemaakt door het Syrische regime erkent het belang van interne hervormingen met behoud van nationale eenheid. Zeker in een zeer divers land, dat historische verschillen kent in religie, stammencultuur, regio's en dat bijna 2 miljoen vluchtelingen huisvest, is dit van groot belang.

Alle nationaliteiten, religies en culturele groepen in Syrië hebben het recht om deel van dit proces uit te maken. Zij moeten zich echter los weten te maken van het constante en meedogenloze Westers imperialisme.



zondag 24 februari 2013

21-02-2013 Massabetoging tegen de "Di Rupo" regering in Brussel


Donderdag 21 februari vond er een massabetoging plaats in Brussel waar tienduizenden arbeiders (volgens officiële bronnen 40.000 betogers) uit binnen- en buitenland kwamen demonstreren tegen de sociale afbraak, de loonbevriezing en de bezuinigingen van de regering van President Di Rupo (en de EU). Een groep autonome activisten reisde naar Brussel af alwaar zij zich onder de demonstranten mengden, om daar de strijd van de arbeidersbeweging te ondersteunen.

Hoewel de betoging voornamelijk door de vakbondsbonzen georganiseerd was (ABVV, AVC en ACLVB), waren er ook diverse vrije krachten en onafhankelijke initiatieven aanwezig onder de betogers. Alhoewel de betogers er grotendeels in slaagden om het openbaar vervoer plat te leggen, bleef een nationale algemene staking helaas uit.


De massaontslagen bij internationale conglomeraten zoals "Ford Genk" en "ArcelorMittal" laten ons zien dat de economische delokalisering van bedrijven en gehele industrieën naar lage lonen landen, enkel ten gunste van de winst van een kapitalistische elite, funest is voor de eigen arbeidersklasse en het eigen volk. Het is dan ook noodzakelijk dat het volk weer grip op de eigen economie krijgt, om zo een rechtvaardig systeem van sociale harmonie te bewerkstelligen. Een economie die zich baseert op de noden van het volk in plaats van de portemonnee van de rijke bovenlaag.  

Hoewel de massabetoging in Brussel grotendeels door de bourgeois vakbonden werd georkestreerd, illustreerde de massale aanwezigheid van ontevreden arbeiders en symphatiserende activisten dat de arbeidersbeweging nog steeds leeft en nog steeds de potentie heeft zich wederom te ontwikkelen tot een revolutionaire kracht van betekenis, mits zij zich weet te bevrijden van het juk van de vakbondsbonzen en partijbonzen!

   




zondag 17 februari 2013

16-02-2013 Aktie AN Vlaanderen te Brugge

Op zaterdag 16 februari organiseerde de Autonome Nationalisten Vlaanderen een eerste aktie in Brugge onder het motto "Baas in eigen land". Zo'n 25 deelnemers namen deel aan de aktie die begon op de Grote Markt en eindigde op 't Zand. Daar werd door een kameraad van de AN een toespraak gehouden rond het thema waarna de betoging ontbonden werd.      

 

vrijdag 15 februari 2013

Kraken: Nog steeds een legitiem aktiemiddel!

Kraken is het bezetten van vastgoed, zonder toestemming van de eigenaar.  Het is ontstaan als een reactie op de enorme woningnood tijdens de jaren '60. Tijdens de crisisjaren van '70 en '80 nam het kraken in populariteit toe en ontwikkelde zich een kraakbeweging met een overwegend "links" ideologisch karakter. Kraken als aktiemiddel is dan ook al lange tijd een onderwerp van hevige discussie binnen de nationale beweging. Op 1 oktober 2010 is kraken echter strafbaar gesteld door middel van de nieuw aangenomen kraakwet, maar dat maakt de discussie over de legitimiteit van kraken echter niet minder belangrijk.

Wij willen voorop stellen dat kraken GEEN exclusief recht van de "linkse beweging" is. Hoewel kraken van oudsher wordt geassocieerd met de "linkse beweging", heeft deze zeker niet het alleenrecht op de strijd voor woonrecht. De woonstrijd gaat ons ALLEN aan. In een tijd waarin volksgenoten vele jaren op lange wachtlijsten moeten staan om in aanmerking te komen voor een overbetaalde "sociale" huurwoning, waarin volksgenoten nog dakloos op straat zwerven en waarin vastgoed massaal wordt misbruikt door malafide huisjesmelkers en speculanten voor egoïstisch eigen gewin, is verzet een absolute plicht!

De onbegrensde overwinning van het kapitalisme heeft geleid tot een samenleving waarin geld nastreven tot hoogste doel verworden is. Winst en economische groei, hoe waardeloos ook, worden aanbeden, hebzucht en egoïsme zijn overal aanwezig. Ook het woonbeleid is slechts een nieuw pad voor de rijken geworden. De woningnood is enkel toegenomen door het beleid van huiseigenaren, geprivatiseerde woningcorporaties en institutionele beleggers, die woningen vanwege economische motieven slopen, om vervolgens niet te voldoen aan het terugbouwen van betaalbare sociale woningen. In hun visie zijn huizen immers geen primaire levensbehoefte voor het volk, maar slechts een product om winst op te maken. De woningnood stelt kapitalistische speculanten en huisjesmelkers in staat om de huurprijzen op te voeren om zo hun winsten te maximaliseren ten koste van het volk. Hiermee hebben zij hun eigendomsrecht verspeelt! Primaire levensbehoeften dienen niet geprivatiseerd te worden!

Diezelfde regering die verzaakt om het volk dat zij zegt te vertegenwoordigen, in de primaire levensbehoefte van woonruimte te voorzien, heeft nu dus een (kraak)wet ingevoerd die bescherming biedt aan speculanten en huisjesmelkers, die zichzelf verrijken door de balans van de woningvoorraad te verstoren. Kraken en andere vormen van protest tegen dit onrecht en tegen de uitbuiting van ons volk zijn dan ook een volledig legitieme vorm van verzet! Wonen is een absoluut recht voor iedere volksgenoot!

De kraakwet moet dan ook in het licht bezien worden van de repressieve wetgeving die de gevestigde orde gebruikt om het volk te onderdrukken. Door deze repressieve wetgeving maakt men iedere vorm van protest tegen het wanbeleid van de regering inzake het recht op wonen onmogelijk en worden de speculanten die ons volk uitbuiten beschermd. Het zal geen aanslag op "linkse" structuren of "AFA bolwerken" zijn , waarvan de meeste noemenswaardige vrijplaatsen al lange tijd opgekocht en gelegaliseerd zijn, maar een aanslag op het recht van ons volk om voor zichzelf op te komen en zich actief te verzetten tegen de gevestigde orde die haar bestaan en zelfbeschikking vernietigd! Het kapitalisme staat het op het lijf geschreven om volkeren aan zichzelf te onderwerpen, hen te onderdrukken en uit te buiten. Via repressieve wetgeving zoals de kraakwet, ontneemt zij het volk de middelen om zich actief te verzetten tegen de malafide praktijken van speculanten en huisjesmelkers, iets wat de staat zelf nalaat. Steun aan de kraakwet, is dus steun aan (nog meer) repressie!

De nationale beweging heeft de plicht om aan de woonstrijd deel te nemen. Een aktiemiddel als kraken dient dan ook niet onbenut gelaten te worden. Door te kraken kunnen nationalistische vrijplaatsen gerealiseerd worden, broeihaarden voor radicaal verzet. Bezet vastgoed kan woonruimte bieden aan volksgenoten, culturele en sociale initiatieven onderdak bieden en nog veel meer. De praktijk van nationale vrijplaatsen zoals "de Kazerne" in Eindhoven of bewegingen zoals Casa Pound, laten duidelijk zien dat kraken ook voor nationalisten nog steeds een legitiem en noodzakelijk aktiemiddel is. Met of zonder kraakwet, kraken gaat door!