Oproep tot demonstratie: Treurmars Stolberg

Treurmars Stolberg 9 April 2011

Aanvang: 12:00 uur
Verzamelen: Stolberg Bahnhof Schneidmülle
Status: Legaal

Wat is er in Stolberg gebeurt in 2008?

Op vrijdagavond 2008 rond 22:30 uur waren vier Duitse jongeren onderweg om een vriend te bezoeken. Dit voerde hen langs de Birkengangstrasse waar zij een zestal allochtone jongeren tegen het lijf liepen. Na een korte woordenwisseling slaat de eerste allochtoon toe. Om 22.25 worden de hulpdiensten gewaarschuwt. Kevin, een van de Duitse jongeren, ligt hevig bloedend met meerdere steekwonden op de grond en worsteld met de dood. De komende minuten zal hij niet overleven!

Kevin werd in 2008 zonder enige reden vermoord door een buitenlander! 

De officier van justitie oordeelt dat de achtergronden in de persoonlijke sfeer te zoeken waren. Dit resulteert in een kort persbericht waarin men de moord probeert te baggitaliseren.      

In de ochtend na de moord verzamelden meer dan 100 Duitse jonge kameraden om hun verontwaardiging en afschuw over de moord uit te spreken. Velen kende Kevin persoonlijk, maar alle aanwezigen waren verenigt in hun woede. Woede over een samenleving waarin het leven van een jonge Duitser weinig of niets waard lijkt te zijn. Hier werd het duidelijk dat het nooit zal worden toegestaan dat deze brute moord vergeten zal worden.

In 2008 werd bewezen dat het lot van Kevin hetzelfde lot was van alle Duitse jeugd. In een vijandige samenleving geboren probeerde hij te overleven en werd uiteindelijk het slachtoffer van deze omstandigheden. Kevin zijn lot is dan ook een aanklacht tegen de samenleving. Een aanklacht tegen diegene die verantwoordelijk zijn voor deze omstandigheden.     

Stolberg vandaag

De verdachte Josepf Ahmad, een staatsloze Libanees, heeft momenteel bijna de helft van zijn straf uit gezeten. Zijn vrijlating komt iedere dag dichterbij, het zal niet lang meer duren voor deze moordenaar weer wordt vrijgelaten in de maatschappij. Waarna hij terug in de straten van de stad zal komen waar hij in 2008 zonder enige reden een jonge Duitser heeft vermoord. Dit alles met medeplichtigheid van de justitie van de Bundes Republiek Deutschland.


Joseph Ahmad heeft onze natie een van zijn zonen ontnomen!

Hiermee heeft Joseph Ahmad iedere tolerantie verspeelt!  

Mensen zoals Joseph Ahmad zijn een symptoom, een symptoom van een zieke maatschappij die werd gevormt door onmenselijk beleid. Door een onmenselijk beleid dat wordt bevorderd door altijd te tolerant te zijn voor datgene dat vreemd is. Een beleid dat propageert dat elke vreemdeling een aanwinst voor onze samenleving zou zijn en dus de verantwoordelijkheid draagt voor tijdbommen zoals Joseph Ahmad in onze straten.
  
Meer info: http://trauermarsch-stolberg.info/wp/

Raciaal-nationalisme en globalisme

Raciaal-nationalisme en globalisme

De ideologie van het globalisme stelt dat mensen simpelweg "wereldburgers" zijn die zich niet kunnen identificeren met een afzonderlijke groep. Dit is in totale tegenstelling tot de ideologie van het nationalisme, dat juist gelooft in een identificatie met een specifieke natie, cultuur, taal, volk, erfgoed of manier van leven.

Het raciaal-nationalisme heeft zijn basis in de biologie en beschouwt de economie als een belangrijke maar secundaire kwestie. Feit is dat het raciaal-nationalisme er geen vooraf bepaalde economische filosofie op na houdt. Economie wordt puur gezien als een manier waarop het raciale welzijn van de mensen kan worden gewaarborgd. Kortom, het verwerpt zowel het conservatieve model van ongebreideld kapitalisme als de massale staatscontrole van het marxisme.

Kapitalisme gaat hand in hand met globalisme. Deze ideologieën houden zich slechts bezig met de economische welvaart en winst maximalisatie. Alle maatschappelijke problemen en het menselijke lijden dat hieruit voortkomt, worden beschouwd als “noodzakelijk kwaad”. Binnen het kapitalisme maakt het niet uit wat je afkomst is, waar je vandaan komt, of je sterft van de honger, of dat je overspoeld wordt met rekeningen die betaald moeten worden. Het doel (winstmaximalisatie) heiligt immers de middelen.

Kapitalisme beschouwt verschillen tussen mensen, bijvoorbeeld op basis van ras, als een disfunctioneel verschijnsel. Je kunt dan ook verwachten dat kapitalisme op de lange termijn als anti-racialistisch gezien kan worden, met het excuus dat racialisme “inhumaan” zou zijn.

Maar is racialisme “inhumaan”? Hier is welbeschouwd geen gegronde reden voor te vinden. Racialisme is juist een oeroude menselijke eigenschap. Ieder mens bezit van nature in een bepaalde mate wel een besef van eigen identiteit. Dit besef van eigen identiteit gaat lijnrecht tegen de kapitalistische grondbeginselen in. Dit in de zin dat de mens slechts een consument en werkkracht is; vervangbare tandwielen in het economische proces. Men wordt uitsluitend geacht alle rotzooi te kopen die er geproduceerd wordt. Dit is hun enige nut, alle andere eigenschappen die men erop na houdt zijn hierbij irrelevant en slechts een overlast in de ogen van globalisten.

Binnen de context van globalisering is het belangrijk om te erkennen dat de snelle aaneenschakeling van escalaties en verscheidene snelle processen ertoe geleid hebben dat iedereen op deze planeet resultaat is van de moderniserende kracht die geworteld is in de industriële revolutie, democratisering en de opkomst van het etnisch nationalisme. Deze veranderingen leiden tot de stopzetting van traditionele kasteachtige sociale verschillen geworteld in de hiërarchische beginselen van ongelijkheid en autoriteit. Globalisatie en imperialisme hebben veel overeenkomsten zoals het proberen te domineren van enkele “universele” waarden, en deze aan een veelzijdigheid van volkeren, culturen en landen op te leggen. Multiculturisme en multiracialisme veroorzaakt door massa immigratie van niet Westerse allochtonen is een onontkoombaar neveneffect van de globalisering.

Dit verklaart hoe globalisering in bepaalde opzichten zorgt voor een complete vernietiging van de natuurlijke orde binnen samenlevingen en culturen wereldwijd. Dit leidt onvermijdelijk tot conflicten en rebellie van etnische groepen die tevreden zijn met hun levenswijze en niet onderworpen willen worden aan de voortgaande globalisatie. 

Als gevolg van de opkomst en ondergang van industriële imperia en de explosie van moderne communicatie mogelijkheden en transport technologie, is de gehele wereld bloot gesteld aan de negatieve effecten die voortkomen uit het vervangen van traditionele sociale structuren door de moderne klasse praktijken. De laatste honderd jaar heeft de technologie meer vooruitgang geboekt dan ooit daarvoor. Dit heeft geleid tot een situatie die enerzijds goede dingen heeft voortgebracht, maar daarnaast ook zeer veel negatieve effecten kent. We zijn niet meer zo dicht bij de natuur als voorgaande generaties, ons ecosysteem heeft grote schade geleden en er zijn gehele diersoorten uitgestorven.

Het kapitalisme beschouwt winst maken van een groter belang dan alle andere zaken in het leven. In de kapitalistische visie heiligt het doel de middelen. Geld is altijd al zeer belangrijk geweest in praktisch iedere samenleving. Echter groeit daarbij, met de opkomst van het kapitalisme, het belang van de financiële markten. Zij zijn momenteel gevaarlijker voor de wereld dan nucleaire wapens en liegen over hun echte belangen. De analisten die de markt bespelen doen alsof ze slechts de waarheid weergeven. Maar de enige ideologische basis die zij erop na houden is dat “de vrije markt zelfregulerend is en uiteindelijk goed doet voor iedereen”, dit is een regelrechte leugen gebleken. Als men teveel liberaliseert dan creëert men juist een hoop negatieve effecten.

Zoals we nu zien met de wereldwijde economische crisis kan de vrije markt hard terugslaan. Als raciaal-nationalist erkennen we dat er belangrijkere zaken zijn dan de materialistische welvaart, daarom zien wij de economie niet als de belangrijkste drijfveer van ons bestaan. Het is de globalisatie die de kapitalistische ideologie door onze strot geduwd heeft, of we het hier nu mee eens waren of niet.

Het grote plan van de kapitalisten en globalisten behelst enkel alle volkeren van de wereld te knechten en om te vormen tot eenvoudigweg producenten en consumenten. Globalisatie is geen afwijking of een radicale innovatie. Globalisatie is simpelweg een onderdeel van de lange termijn dynamiek van het kapitalisme. Deze redenering valt toe te passen op imperialistische ideologieën zoals het kapitalisme en het socialisme, die ernaar streven om de gehele wereld te onderwerpen aan een zogeheten “nieuwe wereld orde”. Het idee van een unieke identiteit, cultuur of erfgoed wordt als een doorn in het oog gezien en als futiel beschouwt. Het is dan ook de taak van de overheid om eventuele onvrede veroorzaakt door nationalisten of andere anti-globalisten, die tegen de status quo strijden, te vermorzelen.

In de strijd tegen het globalisme moet er desalniettemin rekening worden gehouden met het feit dat nationalisten niet geheel “isolationistisch” zijn in hun opvattingen. Een land met een nationalistische regering zal immers ook met buurlanden handel drijven, als zij eveneens hiertoe bereid zijn.

Verschillende anti-globalistische bewegingen zien niet de hypocrisie binnen hun eigen agenda in. Enerzijds protesteren zij tegen grote multinationals en de grote ongelijkheid waar de derde wereld landen onder te leiden hebben, maar anderzijds besteden zij geen enkele aandacht aan het gevaar dat het globalisme voor mensen in de Westerse wereld vormt. De stilte vanuit traditioneel links omtrent dit onderwerp is oorverdovend. Traditioneel links, met hun zelfhaat en minderwaardigheidsgevoel omdat zij deel uitmaken van de westerse beschaving, lijkt geen serieuze oppositie te willen vormen tegen het globalisme, maar het slechts te willen vervangen door Marxistisch imperialisme.

Het is de roep van nationalisten die mensen moet doen ontwaken uit deze hypocrisie. Het nationalisme zal de imperialistische agenda verpletteren. Historisch gezien gebeurt dit op straat (zoals in Duitsland gebeurde in de jaren ’20 en ’30 van de vorige eeuw) en dit zal zo door blijven gaan. Nationalisme is een vonk die langzaam ontbrand, het gevoel wordt alsmaar groter met meer passie, gewaarwording en emoties. Nationalisme geeft de mens een gevoel van verbondenheid, trots en eigenwaarde. Mensen beseffen dat ze tot een bepaalde groep behoren, en zij zullen er alles aan doen om deze groep sterk en gezond te houden, te laten overleven. Nationalisme helpt die groep om onafhankelijk, vrij en succesvol te worden, en zijn uiteindelijke glorie te vinden.

Als raciaal nationalisten zijn wij van mening dat het besef van raciale identiteit moet worden versterkt om een tegenwicht te bieden tegen de voortschrijdende globalisatie. Het idee achter globalisatie stelt immers dat er niet zoiets als “ras” bestaat, maar dat wij allen slechts wereldburgers zijn. Door globalisatie wordt de wereld kleiner en kleiner. Nationale coöperaties die voorheen slechts kleine vestigingen overzee hadden, zijn vandaag de dag waarlijk internationaal. Hun loyaliteit gaat dan ook verder dan hun nationale afkomst. Winst is hun enige vlag, hun enige loyaliteit. Winst staat boven ras, natie, cultuur, moraal, gezondheid en zorgen omtrent het ecologische systeem. Deze globale concentraties van enorme welvaart zijn een enorm monster geworden, het perst gigantische macht en gewicht bij elkaar, zoals een sneeuwbal die een lawine wordt. Verweven met hun ondernemingen domineren globalisten de media die ook internationaal is geworden. Hiermee controleren zij ook de democratie, waar de massa geen onderscheid kan maken tussen vrije pers en gecontroleerde media. Onze eigen media ondersteunt dus de globalistische agenda, en laat ons alleen nieuws zien dat men wenst te laten zien.

Dit laat ons ook zien dat nationalisme tot op bepaalde hoogte ook moet internationaliseren. Door te netwerken met nationalisten wereldwijd, kan er een coalitie gevormd worden tegen globalisatie. Wij moeten erkennen dat globalisatie een wereldwijd gevaar is, dat erop uit is om onze cultuur, ons erfgoed en onze identiteit kapot te maken. Bij onze strijd tegen globalisatie hoeven we echter niet onze ogen te sluiten voor raciale en culturele verschillen, en daarbij onze onderlinge geschillen opzij zetten. Raciaal nationalisme streeft naar separatisme van verschillende raciale en culturele groepen, en respecteert het zelfbeschikkingsrecht van deze volkeren. We dienen alle culturen te respecteren, maar boven alles voor onze eigen cultuur en onze eigen identiteit te vechten.

Reactionair nationalisme versus Revolutionair nationalisme

Reactionair nationalisme versus Revolutionair nationalisme

Een politieke ideologie of beweging kan niet zonder propaganda. Propaganda is een middel om het doel te verwezenlijken. Het is dan ook noodzakelijk dat propaganda het gewenste effect heeft en op een efficiënte manier doorgeeft aan anderen wat een ideologie en/of beweging inhoud. Omdat de manieren waarop de beoogde doelen worden bereikt elkaar vaak tegen werken, en er vaak compromissen gedaan moeten worden, is propageren een moeilijk proces. Om een bepaalde boodschap aan het grote publiek over te brengen, zal men de inhoud van zo’n boodschap gedeeltelijk weg moeten laten om het simpeler en begrijpelijker te maken. Ook ontstaan er problemen als er een verschil is tussen de aandachtspunten voor de beweging en die van het grote publiek. Dit resulteert meestal in een poging om de doelen van de beweging af te stemmen op die van het grote publiek. Er zijn verschillende manieren om nationalisme te propageren. Enerzijds kun je nationalisme propageren als een reactie op eigentijdse problemen, het reactionair nationalisme. Anderzijds kun je nationalisme propageren als een compleet nieuwe nationale en sociale orde, het revolutionair nationalisme.

Reactionair nationalisme kan worden omschreven als een nationalistisch sentiment dat is ontstaan als reactie op een bepaalde crisis of sociale verandering. Reactionair nationalisme is wellicht de meest voorkomende vorm van nationalisme. Het wordt vaak opgevat als een gevoel van bewustwording onder het volk, van onderliggende problemen die geleid hebben tot een bepaalde crisis. Het probleem met deze vorm van nationalisme is echter dat het ontbreekt aan een solide ideologische basis en overtuiging. Het is slechts een emotionele vorm van nationalisme, dat wordt gevoed door een bijna instinctieve reactie op de bescherming van het eigen belang. Het is een opleving van nationalistische gevoelens, die een korte maar explosieve uitbarsting kent, maar verder geen langdurige draagkracht kent.

Nationalisme hoeft niet noodzakelijk deze reactionaire vorm aan te nemen. Nationalisme is het idee dat een land, staat of gemeenschap een vorm van homogeniteit moet kennen, mensen met een gedeelde etniciteit die min of meer raciaal gelijk zijn en dezelfde culturele wortels kennen. Hier ligt ook het verschil met het revolutionaire nationalisme. Reactionaire nationalisten zien dit begrip immers slechts als bijzaak, een oplossing om lastige allochtonen en directe overlast aan te pakken, voor hen is het niet een doel op zichzelf. Het woord natie behelst meer dan een burger van een land zijn, of onderworpen zijn aan een bepaalde monarchie of regering, het verwijst naar etniciteit en afkomst. Veel reactionaire “nationalisten” die een nationalistisch sentiment tonen, zien het ideaal van een natie met bijbehorende etniciteit en afkomst slechts als iets van secundair belang. Zij gaan slechts uit van het ideaal zichzelf te verlossen van directe overlast die men ondervind van allochtonen. De revolutionaire nationalist daarentegen zal trouw blijven aan het ideaal van natie en volk, en al het andere juist als ondergeschikte belangen zien.

Omdat reactionaire nationalisten hun idealen en doelen aanpassen aan het grote publiek, proberen zij zich vaak een “net” imago aan te meten. Ironisch genoeg zijn deze reactionairen, die eerder nationalist in naam dan in daad zijn, evengoed oorzaak van de negatieve wijze waarop het grote publiek het nationalisme ziet. Omdat ze raciale spanningen gebruiken als enige uitdrukking van hun nationalisme, maken zij het de massa media wel erg makkelijk om nationalisme te linken aan haat, intolerantie en xenofobie. Dit zorgt onder het grote publiek voor de aanname dat nationalistisch gedrag dus ook voortkomt uit xenofobie en isolationisme. De gemiddelde burger heeft dergelijke beweegredenen niet hoog zitten en daardoor zal reactionair nationalisme, tenzij er sprake is van belangrijke crisissen, altijd blijven hangen in de marginaliteit. Het aangemeten “nette” imago zal daar weinig aan veranderen.
 

De revolutionair nationalistische beweging zal zich dan ook moeten toeleggen op de basis idealen van het nationalisme. Het is belangrijk dat deze beweging zijn idealen inhoudelijk propageert, dit in tegenstelling tot de reactionaire nationalisten die het volk slechts naar de mond praten. Het moet een beweging zijn die zich naar binnen toe richt, die streeft naar een betere staat voor zijn volk, en die strijden voor de uiting en het behoud van eigen identiteit, eigen cultuur, eigen ras en eigen etniciteit. Een staat voor en door het volk, die niet los staat van diegenen die hem gecreëerd hebben, maar juist een uiting van die volksgemeenschap is. Vandaag de dag ligt de focus van nationalistische propaganda meer op sociale problematiek en doem scenario’s. Wellicht is het beter om ons meer te richtten op de positieve aspecten van het nationalisme, die potentie hebben om aan te slaan bij het grote publiek, en uiteindelijk meer acceptatie met zich mee brengen.
Een beweging die zichzelf presenteert als de oplossing voor criminaliteit, achterstandwijken, straatterreur, geweld en daarbij een harde repressie voorstaat zal tijdelijk de steun krijgen van reactionaire “nationalisten” die deze problemen opgelost willen zien. Maar vele anderen zullen deze beweging associëren met raciale problemen en xenofobie. Als deze beweging zich enkel en alleen richt op het aanvallen van de “ander”, dan portretteert men zichzelf als de aanvaller, en verliest deze beweging zijn aantrekkingskracht bij diegenen met een minder oorlogszuchtig karakter.

Een beweging hoeft zich echter niet te richten op het aanvallen van de ander, om toch door de liberale orde beschuldigt te worden van xenofobie en raciale voorkeur. Hoe het publiek naar een beweging kijkt wordt immers grotendeels gevormd door de massa media. Reactionaire nationalisten die denken dat enkel een “net” uiterlijk iets veranderd maken een grote denkfout. Om een nationalistische beweging positiever te laten overkomen, moet men dus niet een gematigder opstelling aannemen, maar simpelweg een geheel andere aanpak doorvoeren. Een dusdanige verandering zal niet slechts voort moeten komen uit een verandering in tactieken, maar een inhoudelijke diepgaande omslag in de beweging. Slechts door dat te doen kan men het moddergooien en het criminaliseren tegen gaan. Het gaat niet om het op een “nettere” manier aanvallen van “anderen” maar om het bevorderen van het welzijn van de eigen natie en ons volk. Er moet een besef komen dat de problemen waar we voor staan, niet simpelweg een zaak zijn van “wij versus zij”, maar juist voortkomen uit een dieper probleem. Namelijk de manier waarop mensen staan in relatie tot hun eigen land en hun eigen cultuur, andere landen en andere culturen. Het is een fundamentele revolutionaire verandering in het denken van mensen en de functie van de staat die nodig zijn om de problemen aan te pakken.

Nationalisten tegen Globalisatie

Nationalisten tegen Globalisatie

De wereld van vandaag kent gigantische verschillen met de wereld van het verleden. Op dit moment kunnen mensen die de technologie hebben communiceren met mensen over de gehele wereld, de afstand zorgt slechts voor een fysieke belemmering. Grote multinationals gebruiken hun politieke invloed om in Derde wereldlanden fabrieken op te zetten en beloven de regeringen daar banen (goedkope arbeid). Deze multinationals bouwen de fabrieken in Derde wereld landen zodat zij de arbeider minder hoeven te betalen als in de meer ontwikkelde landen zoals we die in het Westen kennen.

Globalisatie leid tot de vernietiging van erfgoed en culturen van alle etnische groepen in de wereld. Globalisatie zorgt ervoor dat wij veranderen in een ratjetoe ras van bastaarden. Een ras dat Nike kleding draagt, naar Ipods luisterd, MTV kijkt, Mac Donalds eet en Coca Cola drinkt. Onze talen verbasteren tot een mix van Amerikaans-Engels met een “Ghetto slang” en ons schrijven degenereerd naar zogeheten Breezah taal. Deze nachtmerrie kan echt gebeuren als we niet strijden tegen de Globalisering en het kwaad dat het introduceert. We moeten erkennen dat het gevaar niet slechts Nationalisten van Europese afkomst bedreigt, maar Nationalisten over de gehele wereld, of ze nu Aziatisch, Arabisch of Afrikaans zijn. In die zin is Nationalisme een internationale ideologie die door elk volk kan worden gebruikt om hun eigen erfgoed, cultuur en levenswijze te verdedigen.   

Mensen die vanuit de Derde wereld naar Europa migereren om een beter leven voor zichzelf en hun familie te realiseren, zijn het resultaat van Globalisatie. Dit komt gedeeltelijk doordat locale boeren in Derde wereld landen het niet kunnen betalen om nog gewassen te verbouwen omdat de Verenigde Naties het voedsel goedkoper aanbieden dan hun eigen gewassen. Daarbij is er constant armoede en geweld in de meeste Derde wereld landen, wat zorgt voor het nodige menselijk leed. Deze mensen willen weg uit deze verschrikkelijke omstandigheden waarin zij leven en zoeken een beter heenkomen. In de media zien zij hoe Westerlingen leven en dus willen ze zoals ons leven en van de hogere levensstandaard genieten.    

Er is niets mis met een mens dat een beter leven zoekt. Echter zou het beter zijn als zij bleven waar ze waren en op die manier hun eigen natie zouden helpen. Maar dit is uiteraard niet simpel als je in een gebied leeft waar grote ontberingen zijn (zoals bv armoede of oorlog). We kunnen dan ook begrijpen dat mensen de wens hebben om een beter leven te leiden en dat men de problemen in eigen land probeert te ontsnappen. Op de lange termijn zullen deze immigranten die op zoek zijn naar een beter leven, het gastland waar zij verblijven meer kwaad dan goed doen, omdat hun vermogen om in een geavanceerde Westerse cultuur te leven faalt. Dit leid weer tot sociale conflicten en de culturele en raciale spanningen zoals we die vandaag de dag in veel Europese landen kunnen zien.

Het is zinloos om individuele immigranten de schuld te geven dat zij in onze Westerse landen willen leven, dan geven we de verkeerde mensen de schuld. Het zijn de beleidsmakers die immigratie stimuleren en toestaan; corrupte regeringen, multiculturele lobbygroepen, vrije markt Liberalen en het internationaal bedrijfsleven. Zij zijn het die meer immigranten toe willen laten in onze landen ten gunste van de economie. Zij zien economie als het meest belangrijke en ons erfgoed, onze cultuur en onze eigenheid slechts als bijzaak. Deze Globalisten willen slechts goedkope arbeid en consumenten om de economie draaiende te houden.

Het kleine aantal vluchtelingen dat we toelaten in onze landen vanwege humanitaire redenen staat in schril contrast met de gigantische aantallen economische immigranten die toegelaten worden. Mensen maken zich druk over enkele vluchtelingen die per boot op onze kusten stranden, terwijl er lading na lading economische immigranten ons land binnen stromen.

Wij moeten ons realiseren dat immigratie een van de vele problemen is die voortkomen uit de Globalisatie. De aanhoudende problemen die de Globalisatie veroorzaakt heeft, hebben de laatste decennia enkel tot reactionaire verontwaardiging geleid bij Nationalisten. In zowel het Liberale als het Marxistische model ontbreekt het enig besef over hoe ras, etniciteit en Nationalistisch sentiment kan botsen met klasse, wat leid tot een politieke strijd met complexe oorzaken. Sinds de jaren ’80 ziet men met de toename van immigratie en Globalisatie dan ook een heropleving van het Nationalisme, Traditionalisme en religieus fundamentalisme. De explosie van regionale, culturele en religieuze verschillen in de Sovjet Unie en Joegoslavië – evenals explosieve stammenoorlogen in Afrika – laten zien dat Globalisatie en Homogenisering niet zo goed werkten als dat voorstanders hoopten en critici vreesden. Cultuur is dus een nieuwe bron voor conflicten geworden en vormt een belangrijke dimensie binnen de strijd tussen Globaal en Nationaal.

Wat Globalisten ook proberen, er zal altijd rebellie en tegenstand zijn vanuit verschillende culturele en etnische groepen die Nationalistisch zijn en hun eigen identiteit willen behouden. Traditioneel links gelooft egoistisch dat zij “de rechten" hebben over bepaalde zaken zoals bijvoorbeeld het milieu, dierenrechten en Globalisatie. Dit is echter een grove leugen, deze zaken beïnvloeden iedereen ongeacht welk politiek gedachtegoed of denkbeeld je aanhangt.

Als Nationalisten geloven wij dat wij als enige de morele rechtvaardiging tegen Globalisatie hebben omdat zaken als cultuur, erfgoed en identiteit ons aangaan. Dit terwijl traditioneel links het thema Globalisatie slechts misbruikt vanuit politiek opportunisme. De misleide “Internationale Socialisten” geloven dat zij Globalisatie bestrijden, terwijl het historische Communisme, net zoals het Kapitalisme, een ideologie is die zijn denkbeelden universeel wilt toepassen op de gehele wereld. Hieruit blijkt eveneens de hypocrisie van traditioneel links, Communisme is technisch immers een Globalistische/Universele ideologie. Traditioneel links streeft een wereldwijde “Socialistische utopie” na, op dezelfde manier als het Internationaal Kapitaal dat meer Globalisatie wenst om winstmaximalisatie te realiseren.

Als Nationalistische actvisten opkomen voor dezelfde doelen als traditioneel links worden deze gelijk weer gelabeld als politieke vijanden; fascisten, nazi’s en/of racisten. Hier komt de totalitaire wereldvisie van traditioneel links tot uiting; zij eigenen zich het recht op bepaalde doelen toe en ontzeggen andersdenkenden datzelfde recht, hun visie is de enige goede visie. Dit laat duidelijk de hypocrisie en tegenstrijdigheden zien die verweven zijn met het traditioneel linkse gedachtegoed.

Wij moeten erkennen dat Globalisatie een zaak is die ons allen aangaat, ongeacht persoonlijke politieke denkbeelden. Als Nationalisten hebben wij de plicht om ons zorgen te maken over de manier waarop ons vaderland wordt beïnvloed door Globale krachten. Wij geloven dat Globalisatie een vorm van genocide is omdat het er uiteindelijk toe leid dat wij onze culturele en etnische eigenheid verliezen. Het Multi-culturisme zoals ons dat door het systeem voorgeschreven wordt is feitelijk Mono-culturisme. Het leid ertoe dat we mensen worden zonder eigen identiteit of cultuur en dat alles verloren gaat door hebzucht en consumentisme. De diversiteit van volkeren zal uitgeroeid worden doordat Globalisatie ertoe leid dat alles hetzelfde wordt.

Trots zijn op je afkomst en cultuur is vandaag de dag een groot taboe. Vooral als je als blanke of Europeaan trots bent op je afkomst belichaam je het ultieme kwaad omdat wij de kwade koloniale imperialisten zijn die moeten boeten voor misstanden uit het verleden en die moeten worden uitgeroeid door diegene met een Globale Mono-culturele agenda. Vele mensen hangen het belachelijke idee aan dat enkel blanke of Europese mensen zich schuldig kunnen maken aan racisme; dat is niks meer dan een grove leugen.

Als Nationalisten is het onze plicht om te strijden tegen Globalisatie en deze slecht geïnformeerde mensen tegen te spreken. Wij moeten diversiteit, trots en verschil tussen rassen en naties aanmoedigen. Als het gaat om de strijd tegen Globalisatie is het belangrijk dat we onderzoek doen naar het onderwerp en het fenomeen leren begrijpen. Op die manier kunnen we niet enkel fysiek protesteren tegen Globalisatie via demonstraties en protesten, maar kunnen we ook het debat aangaan over Globalisatie en dit vanuit een Nationalistisch perspectief uit lichten. Als Nationalisten moeten wij de emotie uit het debat halen en onszelf voorzien van de juiste feiten en informatie om op intellectueel niveau te discussiëren.

Globalisatie is geen neutrale of onschuldige term, maar wordt vaak gebruikt om oudere termen zoals “imperialisme” en “modernisering” te verhullen. Als de vervanger van het imperialisme kan het de focus verleggen van de dominantie van multinationale coöperaties over nationale economieën. Het kan gebruikt worden als dekmantel om de gruwelen van kolonialisme te verbergen en kan onderdeel zijn van een neoliberaal discours dat de exploitatie van de wereld door een kleine elite wilt voortzetten. Het verbergt de meest barbaarse en destructieve aspecten van de hedendaagse vooruitgang.          

Verslag: Protest tegen Tzahal

Donderdagavond 24 februari 2011 organiseerde “Christians for Israel” een concert van Tzahal in Schouwburg Kunstmin te Dordrecht.

Tzahal is een muziekgroep ter promotie van het Israëlische leger, die door middel van optredens in het buitenland dat leger een “humaan” gezicht wilt geven. Het Israëlische leger is echter de uitvoerende macht van de Israëlische staatsterreur waar het Palestijnse volk dagelijks mee te kampen heeft. Dit leger is direct verantwoordelijk voor brute oorlogsmisdaden en de systematische genocide op het Palestijnse volk. Het leger van een onrechtmatige staat die met gedoogsteun van de VS al meer dan 40 VN resoluties verworpen heeft en ongestraft door blijft gaan met genocide.

“Christians for Israel” is een internationale Christelijk-Zionistische organisatie met een afdeling in Nederland. Deze fundamentalisten zien de Joden als het uitverkoren volk van god en rechtvaardigen het bestaan van Israël op Bijbelse basis. Deze organisatie is dan ook sterk toegewijd aan de Zionistische zaak en dient de belangen van het “verheven Joodse volk” vanuit religieus oogpunt.

De Nationale Jeugd Nederland organiseerde dan ook een tegen protest bij de ingang van de Schouwburg. Vijftien kameraden met spandoeken en vlaggen gingen bij de ingang staan om een tegen geluid te laten horen. Een tiental Palestijnse activisten van “Vrienden van Sabeel”, onder leiding van de extreem-linkse beroepsactiviste José van Leeuwen (bekend van POWnews) hielden eveneens een lawaaidemonstratie om een tegen geluid te laten horen. Opvallend was de aanwezigheid van een vijftal pro Israel demonstranten, inclusief eigen cameraploeg, onder leiding van de radicale Zionist Ben Kok van de Tora-Yeshua gemeente en auteur bij Het Vrije Volk.

In de nasleep van het protest werden de tegen demonstranten naar goed Joods gebruik uitgemaakt voor antisemieten. De meest waanzinnige complot theorieën werden erbij gehaald door zwakzinnige Zionisten om de terechte kritiek op Israël af te doen als racisme en zo hun gebrek aan argumenten te verhullen. Niks is echter minder waar, wij minachten of haten geen Joden, wij zijn geen racisten of antisemieten. Wij verwerpen enkel het imperialisme van de schurkenstaat Israël en het internationaal Zionisme. Het Joodse volk bestaat niet, het is een myhte die in de 19^de eeuw is bedacht door Zionistische denkers zoals Theodor Herzl. Hoewel Joden zeker een aparte status verdienen als culturele en religieuze identiteit, hebben zij geen gedeelde etniciteit. Daarmee vervalt dan ook het recht op een status als volk en de rechtvaardiging van de schurkenstaat Israël. Wij steunen dan ook de anti imperialistische vrijheidsstrijd van het Palestijnse volk en erkennen hun recht op zelfbeschikking en eigen identiteit.