“Het is bekend dat veiligheid een dringende noodzaak voor de gehele
mensheid is. Wij zijn het er niet mee eens dat je het enkel voor jezelf
moet monopoliseren. Waakzame mensen staan niet toe dat hun politici met
hun veiligheid knoeien.
Dit gezegd hebbende, we willen
jullie inlichten dat het bestempelen van ons en onze daden als
terrorisme evengoed een beschrijving van u en uw daden is. Reactie komt
op hetzelfde niveau als de originele actie. Onze daden zijn een reactie
op jullie eigen daden, die gerepresenteerd worden door de vernietiging
en moord op onze verwante volkeren in Afghanistan, Irak en Palestina.
Welke religie beschouwt jullie doden onschuldig en
onze doden waardeloos? En welk principe beschouwt jullie bloed als echt
bloed en ons bloed als water? Wederkerigheid is eerlijk en diegene die
het onrecht begint draagt een grotere schuld.” – Osama Bin Laden
“Als een vijand niet bestaat, dan is het nodig om er een uit te
vinden”, stelde de filosoof Friedrich Nietzsche. Het gezonde verstand
vertelt ons dat deze vijand veel van ons moet verschillen en veel
slechte daden moet plegen - meestal tegen onze eigen mensen. Men vertelt
ons dat de vijand slecht is en dat we voor hem op moeten passen.
Alle onderdrukkende regimes hebben een vijand nodig om de
volksmassa's achter hun heerschappij te krijgen. Met de ineenstorting
van de USSR, die het einde van de Koude Oorlog inluidde, viel het
communisme als de grote vijand van de westerse waardenmaatschappij weg.
Het westen had een nieuwe vijand nodig en dit keer werd het de Islam. Na
de Koude Oorlog werd het Islamisme de nieuwe vijand, die de Verenigde
Staten en haar NAVO bondgenoten moest confronteren in de botsing der
beschavingen die zou volgen. Islamfobie werd daarmee een belangrijk
onderdeel van het beleid van de westerse imperialistische machten.
De
gebeurtenissen van 9/11 luidden een nieuw tijdperk van Islamfobie in.
Amper waren de stofwolken van de Twin Towers gaan liggen, of er werd al
van de daken geschreeuwd dat het Islamitisch terrorisme een
existentiële bedreiging voor het westen zou vormen. Vanaf dit moment was
het gehele westerse beleid er op gericht om "de westerse
waardenmaatschappij te beschermen tegen het Islamitisch terrorisme". De
retoriek van de botsing der beschavingen werd daarmee de ideologische
basis voor de imperialistische agressie-oorlogen tegen Afghanistan,
Irak, Libië en Mali.
Vandaag de dag intensiveert deze retoriek nu de voorheen aan Al-Qaeda
gelieerde splintergroep Islamitische Staat in Irak en al-Sham (ISIS)
(of IS Islamitische Staat zoals ze nu zelf liever genoemd worden) met
een grote opmars bezig is in het Midden Oosten. ISIS weet met groot
succes het machtsvacuüm op te vullen dat na de Amerikaanse bezetting van
Irak, de burgeroorlog in Syrië en de sektarische onlusten die daarop
volgden, is ontstaan.
De snelheid en het succes waarmee ISIS
grondgebied verovert impliceert echter dat er meer aan de hand is dan
enkel de strijd van een Jihadistische groepering. Veel Soennitische
officieren en militairen in het regeringsleger weigerden te vechten
tegen ISIS en velen van hen wisselden van front. We kunnen ISIS dan ook
gerust zien als de belangrijkste fractie binnen een coalitie van
Soennitische stammen en voormalige Ba'athistische milities, die zich het
afgelopen jaar heeft gevormd. Deze coalitie onder de leiding van ISIS
heeft zeker de potentie om de negen miljoen Soennieten in Irak en Syrië
te verenigen tegen het Iraakse regime van Nouri al-Maliki en het
Syrische regime van Bashar al-Assad. Hun opmars lijkt niet te stoppen.
Onder de Amerikaanse marionet Nouri al-Maliki heeft het corrupte
Iraakse regime de Soennitische bevolking onderdrukt door middel van
ongekende repressie. Honderdduizenden Soennieten werden zonder enige
aanklacht opgesloten op basis van bekentenissen die tijdens martelingen
werden afgenomen. Soennitische politieke gevangen werden zonder pardon
door het regime geëxecuteerd. Eenzelfde situatie zagen we tijdens de
Syrische burgeroorlog, waar de Soennieten zich tegen de Alawietische
minderheid keerden, die al decennia lang aan de macht was en met harde
hand regeerde. Hierdoor heeft ISIS zich al snel als beschermheer van de
Soennitische bevolking op weten te werpen. ISIS bracht enige orde in de
chaos en onder hun strikte sharia-wetgeving kon het gewone leven weer
enigszins op gang komen. Inmiddels heeft Islamitische Staat het gedeelte
Irak en al-Sham van haar naam verwijdert en kondigt haar kalief Abu
Bakr al-Baghdadi een nieuw tijdperk van internationale Jihad aan.
Sinds de uitroeping van het nieuwe kalifaat weet ISIS haar macht in
de regio steeds verder te consolideren. Op onze televisieschermen zijn
we getuigen van de vele uitgehongerde vluchtelingen die aan het
sektarische geweld proberen te ontkomen. Sjiitische moslims, Christenen,
maar ook andere religieuze- en etnische groepen zoals de Jezidi's en de
Koerden, moeten het ontgelden. Onder ISIS wordt er een uiterst strenge
interpretatie van de Sharia-wetgeving ingevoerd en tegelijkertijd
proberen zij de Soennitische coalitie, waar ze hun snelle opmars aan
dankten, te ontmantelen door Soennitische religieuze en politieke
dissidenten aan te pakken. Hoewel deze acties in de eerste plaats
ideologisch geïnspireerd zijn, zijn deze eveneens het resultaat van de
politieke en militaire positie van ISIS; namelijk die van een groep van
enkele duizenden Jihadisten, die een bevolking van 9 miljoen mensen in
een staat proberen te verenigen. Een moeilijke taak.
ISIS heeft de verhoudingen in het Midden Oosten volledig op haar kop
weten te zetten. De voormalige aartsvijanden Iran en de VS werken
praktisch samen om de opmars van ISIS in Noord-Irak te stoppen. De
voormalige bondgenoot van ISIS, Turkije, bewapent momenteel de
Koerdische milities die zij decennia lang bestreden heeft, om tegen het
kalifaat te strijden. Dit terwijl in Syrië de door het westen
gefinancierde strijders van het FSA in de rij staan om zich vrijwillig
bij de Jihadisten aan te sluiten. Ook voor de Saoudische monarchie die
geholpen heeft dit bolwerk tegen "Sjiitische afgoderij" te creëren als
een tegenwicht voor de Iraanse invloed in de regio, begint ISIS steeds
meer een bedreiging voor haar eigen heerschappij te worden. Momenteel
heeft het land dan ook zo’n 30.000 troepen gestationeerd aan de grens
van Irak. Het lijkt erop dat het Amerikaans imperialisme steeds minder
opties over heeft om haar belangen in de regio veilig te stellen. Er
heeft sinds het Sykes-Picotverdrag van 1916 niet meer een dusdanig grote
verschuiving van machten plaats gevonden in het Midden Oosten.
Het lijkt erop dat in ISIS het westen haar nieuwe vijand gevonden
heeft. In de imperialistische massamedia worden dagelijks de gruweldaden
van ISIS onder een vergrootglas gelegd, terwijl die van andere fracties
verzwegen worden. Hierbij worden de nodige leugens en onwaarheden niet
achterwege gelaten. Nadat de publieke opinie zich na de debacles in
Afghanistan en Irak tegen verdere westerse interventies uitgesproken
had, lijkt het vijandsbeeld van ISIS en haar gruweldaden de ideeën van
“humanitaire interventies” en het “Responsibility to Protect” (R2P)
principe weer te rehabiliteren. Echter bombardementen op ISIS
grondgebied zullen de verhongerende Jezidi’s of de verdreven Christenen
niet concreet helpen. Het waren juist dit soort militaire interventies
waar ISIS haar geboorte en bestaan in de eerste plaats aan te danken
had. Het steunen van een regionaal imperialisme, zoals Iran, is eveneens
geen optie omdat dit enkel de sektarische natuur van het conflict
verder aan zal wakkeren. Dat sektarisme werkt enkel Amerika en Israël in
de hand, want zolang de vijanden van het westen elkaar bestrijden,
zullen zij buiten schot blijven.
De hysterie rond ISIS beperkt zich niet tot het Midden Oosten. De
irrationele angst voor “het Islamitische terrorisme” dat al sinds 2001
in het westen aangewakkerd wordt, zorgt ervoor dat het westen de
publieke opinie achter haar bloederige imperialistische beleid weet te
krijgen. ISIS draagt gewillig bij aan de opmars van deze vorm van
islamfobie. In de imperialistische massamedia wordt het Islamisme
inmiddels gelijk gesteld aan ISIS en de gruweldaden die zij begaan. De
massamoord op duizenden moslimbroeders in Egypte en duizenden
onschuldige burgers in Gaza wordt daarmee gerechtvaardigd: het zijn toch
allemaal maar “terroristen”. De hysterie heeft inmiddels ook ons land
bereikt, waar sommigen mensen al serieus ISIS menen te moeten bestrijden
in de zgn. “Sharia-wijken”. Immers als bevolkingsgroepen met elkaar vechten blijft de staat buiten schot. Inderdaad de vijand zit in Den Haag; echter
niet in de Schilderswijk, maar op het Binnenhof. Sinds 9/11 is de “War
on Terrror” de ideologische basis geworden van het politieke
westen, om zo haar heerschappij over de onderdrukte volkeren in Afrika,
Azië, Zuid-Amerika, Europa en Amerika te consolideren. Het demoniseren
van de Islam werd daarmee dus een noodzaak om de militaire interventies
van het Amerikaanse imperialisme en haar NAVO bondgenoten te
rechtvaardigen. Doe hier niet aan mee!
woensdag 13 augustus 2014
zondag 10 augustus 2014
Picketlines bij de Israëlische- en Amerikaanse ambassades te Brussel
Zondag 10 augustus hielden een twintigtal activisten van zeer divers pluimage verenigd onder de noemer ‘Comité tegen Imperialisme’ een picketline bij de Israëlische- en Amerikaanse ambassades in Brussel (België).
Terwijl Washington de genocide op het Palestijnse volk door de zionistische entiteit blijft steunen, veroorzaken de Amerikaanse interventies in Afghanistan, Irak, Libië, Syrië en de Oekraïne tot op de dag van vandaag ondraaglijk lijden voor miljoenen mensen en eindeloos veel onschuldige slachtoffers. Massamoord, plundering, uitbuiting, culturele degradatie, het aanwakkeren van sektarisme en psychologische manipulatie zijn de essentiële instrumenten van het Amerikaans imperialisme en haar NAVO bondgenoten. Dit alles om hun 69-jarige heerschappij over een groot deel van de volkeren op aarde veilig te kunnen en blijven stellen.
De zionistische entiteit heeft er voor gekozen om de verdwijning van drie jonge Joodse kolonisten te misbruiken om een gewelddadig offensief tegen Hamas en de bevolking van Gaza te lanceren. Dit geweld heeft ondertussen aan meer dan 1900 Palestijnen – grotendeels ouderen, vrouwen en kinderen – het leven gekost. In hun, al sinds 1948, voortdurende oorlog tegen het Palestijnse volk, kunnen de zionisten op de onvoorwaardelijke niet aflatende financiële, politieke en “morele” steun van Washington rekenen.
Het laatste decennium hebben Amerika en de schurkenstaten van de NAVO een orgie van geweld op de wereld losgelaten. Het financieren en creëren van bloederige burgeroorlogen is het wapen van keuze voor deze imperialisten. Hun zogenaamde morele superioriteit slaat kant noch wal, zij zijn zelf immers verantwoordelijk voor de meeste grote oorlogen van de afgelopen decennia. Onder het vaandel van zogenaamde ‘mensenrechten’ hebben Washington en haar NAVO bondgenoten in tal van landen ongekende bloedbaden aangericht; van Afghanistan tot Irak, van Libië tot Syrië, en nu in de Oekraïne. Als het aan Washington en diens NAVO bondgenoten ligt dan zal deze lijst zeer waarschijnlijk nog lang niet ten einde zijn.
Het Amerikaanse imperialisme en het Zionisme zijn de grootste vijanden van alle vrije volkeren ter wereld! Zolang het imperialisme bestaat zal het haar heerschappij over andere naties blijven uitoefenen. Daarom;
VECHT TEGEN HET IMPERIALISME!
HET SOCIALISME ZAL ZEGEVIEREN!
zaterdag 19 juli 2014
Arrêtez le massacre! Libérez la Palestine! in de straten van Brussel
Zaterdag 19 juli werd er in Brussel een manifestatie gehouden om op te roepen de zionistische agressie tegen het Palestijnse volk te stoppen. Ondanks dat de Brusselse autoriteiten de demonstratie aanvankelijk verboden hadden, kwamen er toch duizenden mensen op de demo af om hun solidariteit te betuigen met het Palestijnse volk. Het was een strijdbare demonstratie waarbij de gemoederen soms hoog opliepen.
Sinds de operatie Protective Edge op 8 juli van start ging zijn er bijna onophoudelijke bombardementen op veelal civiele doelen en onschuldige burgers in Gaza geweest, afgelopen donderdag zijn de zionisten nu ook een grondoffensief begonnen. Deze daad van agressie heeft ondertussen honderden mensen - grotendeels onschuldige burgers - in Gaza het leven gekost en nog eens vele duizenden verwond, veelal kinderen.
De westerse leiders dienen hun zionistische meesters goed door de oorlogsmisdaden tegen en de systematische genocide op het Palestijnse volk door de zionistische entiteit onvoorwaardelijk te steunen. Ook onze eigen Minister-President Mark Rutte (VVD) en Minister van BuZa Frans Timmermans (PvdA) vergoelijken het bloedbad dat onder de Palestijnen wordt aangericht en stellen dat 'Israël het recht heeft om zich te verdedigen.' Van zelfverdediging is hier echter geen enkele sprake, het is duidelijk dat de zionisten de agressors zijn.
In de bezette gebieden heerst de zionistische entiteit al decennia lang als een agressieve bezettingsmacht die een streng beleid van onderdrukking en collectieve bestraffing voert. De zionisten controleren het luchtruim, de grenzen en al het water. Honger, vernedering, staatsterreur, gesloten grenzen, isolatie, diefstal van land, alsmaar oprukkende nederzettingen, uitbuiting, standrechtelijke executies, politiek gevangenschap, vernieling van boomgaarden, blokkades, spertijd en checkpoints behoren tot het dagelijkse leven voor de bevolking van de Gazastrook en de West Bank.
De echte terroristen, dat zijn diegenen die het Palestijnse volk van hun land en vrijheid hebben beroofd. De Palestijnen hebben het volste recht om zich tegen de zionistische terreur te verzetten. Zij sterven liever in vrijheid, dan te moeten leven in gevangenschap.
Zij die dagelijks onder de brute bezetting leven en nu in een volledige oorlog gevangen zitten, hebben niet om onze ideologische goedkeuring gevraagd. Zij vragen ons om alles te doen wat binnen onze macht ligt, om een definitief einde te maken aan de bezetting van Palestina en de zionistische terreur!
maandag 14 juli 2014
Het DocP maakt knieval voor zionistische propaganda: Shame on you!
Op de demonstratie tegen de bombardementen op Gaza van 12 juli jl. zijn twee activisten van de VNNB onder dreiging van een arrestatie weg gestuurd door de smeris. De smeris was ingelicht door een vijftal zelfbenoemde "antiracisten" van de AFA Den Haag en politiek fossiel José van Leeuwen. In een verklaring schrijft Sonja Zimmerman van stichting Diensten Onderzoek Centrum Palestina (DocP); "Twee neo-nazi’s met hakenkruisen die onze demonstratie binnendrongen zijn meteen eruit gehaald. De politie is daarin onze bondgenoot." Een onterechte en bovendien in het licht van alle media ophef zeer onhandige leugen; van hakenkruizen was geen enkele sprake en van "binnendringen" evenmin.
Deze zeven roomblanke gütmenschen denken klaarblijkelijk zonder enige scrupules namens duizenden pro-Palestijnse demonstranten te kunnen spreken. Zij zullen wel even bepalen wie wel en wie niet voor de Palestijnse zaak mag opkomen. Schrijnender is het wellicht dat ook andere demonstranten belerend de les wordt gelezen. Over enkele moslima's die een vergelijking trokken tussen het Derde Rijk en Israël schrijft Sonja minachtend; "Wat er in het hoofd zat van de nog onervaren jonge meisjes die dat spandoek meebrachten weten wij niet. De organisatoren van de demonstratie vond het een onjuiste en ongepaste vergelijking en heeft hun gevraagd het spandoek op te rollen."
Het Palestijnse verzet tegen de zionistische bezetting is een belangrijke beweging richting mondiale solidariteit tussen de onderdrukte volkeren. Hiermee is de Palestijnse zaak een centraal thema geworden voor allerhande bewegingen die zeggen op te komen voor het nationale zelfbeschikkingsrecht en voor sociale gerechtigheid. De keerzijde hiervan is dat sommige van deze bewegingen de Palestijnse zaak voornamelijk voor hun eigen bekrompen agenda willen claimen. Zelfbenoemde 'anarchisten', 'vredesactivisten', 'progressieven' en andere pseudo-linkse krachten, die zogenaamd solidariteit met het Palestijnse volk tonen, verwerpen ondertussen de integriteit van deze volkeren om hun eigen keuzes te maken. Zij proberen de Palestijnen een westers keurslijf, met bijbehorende 'progressieve' waarden, op te dringen en zullen wel even bepalen wat goed voor hen is, wat zij wel en wat zij niet mogen. Hun 'solidariteit' beperkt zich dan ook voornamelijk tot hun eigen nauwe politieke dogma's.
Het is ondertussen bekend dat de massa media het Israëlisch-Palestijnse conflict altijd eenzijdig en ten gunste van de zionisten belicht heeft. Steevast wordt het conflict in de westerse media neergezet alsof het enkel om veiligheid en terrorisme draait en steeds is Israël 'het grote slachtoffer'. De massa media helpt de zionisten dan ook door de lijnen van de realiteit te vervagen, door misbruik van terminologie of - nog erger - door het systematisch verdraaien of verzwijgen van de feiten. Dat is ondertussen algemeen bekend. De massa media had hoe dan ook wel een aanleiding gevonden om het pro-Palestina protest van 12 juli jl. te demoniseren. Dat is echter niet de schuld van enkele moslima's met een bord waarop Israël met nazi-Duitsland wordt vergeleken, noch de schuld van een groep overtuigde moslims die de Vlag van de Profeet meedragen en zeker niet van twee nationalistische activisten die met de beste bedoelingen hun solidariteit kwamen betuigen.
De critici van Israël worden door de zionisten altijd wel beschuldigd van "anti-semitisme". De knieval die Sonja en het DocP maken door een dusdanige verklaring te geven als reactie op deze zionistische propaganda en de lastercampagne die daarop in de media volgde, kan dan ook enkel als een zwaktebod en knieval beschouwd worden. Nu het racisme, de agressie en het geweld van Israël steeds radicalere vormen aanneemt en de roep om vrijheid en recht voor het Palestijnse volk alsmaar sterker wordt, draait de zionistische propaganda machine op volle toeren om eenieder die voor de rechten van de Palestijnen op durft te komen, te demoniseren en te criminaliseren. Dit is echter niets nieuws; de zionisten hebben het anti-semitisme argument en de Holocaust altijd al misbruikt om het collectieve westerse schuldgevoel aan te wakkeren, om zo Israël met haar wandaden te legitimeren. Door het anti-zionisme systematisch met het anti-semitisme te verwarren, vertroebelt de zionistische propaganda de ware wortels van het Israëlisch-Palestijnse conflict en maakt zij haar critici in het westen monddood.
Diegenen die opkomen voor de rechten van Palestijnen hoeven zich dus nergens voor te excuseren. Diegenen die hen van "anti-semitisme" beschuldigen des te meer; zij dienen als apologisten voor de racistische en gewelddadige misdaden, die systematisch door de zionistische entiteit begaan worden. Er is een verschil tussen solidariteit en slachtofferschap. Het is goed dat organisaties zoals het DocP mensen mobiliseren en aandacht vragen voor de misdaden van de zionistische entiteit. Dat maakt hen echter nog geen woordvoerders voor het Palestijnse volk: zij kunnen voor zichzelf spreken en zij kunnen zichzelf bevrijden. De Palestijnen hebben geen Sonja, geen José en geen AFA Den Haag nodig om te bepalen wat goed voor hen is. Onderdrukte volkeren hoeven hun onderdrukking niet uit te leggen aan hun onderdrukker, noch hoeven zij hun verzet aan te passen aan het comfort van hun onderdrukkers en sympathisanten!
José van Leeuwen, gütmensch en beroepsdemonstrant
Deze zeven roomblanke gütmenschen denken klaarblijkelijk zonder enige scrupules namens duizenden pro-Palestijnse demonstranten te kunnen spreken. Zij zullen wel even bepalen wie wel en wie niet voor de Palestijnse zaak mag opkomen. Schrijnender is het wellicht dat ook andere demonstranten belerend de les wordt gelezen. Over enkele moslima's die een vergelijking trokken tussen het Derde Rijk en Israël schrijft Sonja minachtend; "Wat er in het hoofd zat van de nog onervaren jonge meisjes die dat spandoek meebrachten weten wij niet. De organisatoren van de demonstratie vond het een onjuiste en ongepaste vergelijking en heeft hun gevraagd het spandoek op te rollen."
Ook in 2011 stond AFA Den Haag al zij aan zij met hun goede vrienden van de politie:
Antifa en de smeris, twee handen op één buik!
Het Palestijnse verzet tegen de zionistische bezetting is een belangrijke beweging richting mondiale solidariteit tussen de onderdrukte volkeren. Hiermee is de Palestijnse zaak een centraal thema geworden voor allerhande bewegingen die zeggen op te komen voor het nationale zelfbeschikkingsrecht en voor sociale gerechtigheid. De keerzijde hiervan is dat sommige van deze bewegingen de Palestijnse zaak voornamelijk voor hun eigen bekrompen agenda willen claimen. Zelfbenoemde 'anarchisten', 'vredesactivisten', 'progressieven' en andere pseudo-linkse krachten, die zogenaamd solidariteit met het Palestijnse volk tonen, verwerpen ondertussen de integriteit van deze volkeren om hun eigen keuzes te maken. Zij proberen de Palestijnen een westers keurslijf, met bijbehorende 'progressieve' waarden, op te dringen en zullen wel even bepalen wat goed voor hen is, wat zij wel en wat zij niet mogen. Hun 'solidariteit' beperkt zich dan ook voornamelijk tot hun eigen nauwe politieke dogma's.
Een duidelijke boodschap
Het is ondertussen bekend dat de massa media het Israëlisch-Palestijnse conflict altijd eenzijdig en ten gunste van de zionisten belicht heeft. Steevast wordt het conflict in de westerse media neergezet alsof het enkel om veiligheid en terrorisme draait en steeds is Israël 'het grote slachtoffer'. De massa media helpt de zionisten dan ook door de lijnen van de realiteit te vervagen, door misbruik van terminologie of - nog erger - door het systematisch verdraaien of verzwijgen van de feiten. Dat is ondertussen algemeen bekend. De massa media had hoe dan ook wel een aanleiding gevonden om het pro-Palestina protest van 12 juli jl. te demoniseren. Dat is echter niet de schuld van enkele moslima's met een bord waarop Israël met nazi-Duitsland wordt vergeleken, noch de schuld van een groep overtuigde moslims die de Vlag van de Profeet meedragen en zeker niet van twee nationalistische activisten die met de beste bedoelingen hun solidariteit kwamen betuigen.
Ook Islamisten niet welkom als het aan AFA Den Haag ligt
De critici van Israël worden door de zionisten altijd wel beschuldigd van "anti-semitisme". De knieval die Sonja en het DocP maken door een dusdanige verklaring te geven als reactie op deze zionistische propaganda en de lastercampagne die daarop in de media volgde, kan dan ook enkel als een zwaktebod en knieval beschouwd worden. Nu het racisme, de agressie en het geweld van Israël steeds radicalere vormen aanneemt en de roep om vrijheid en recht voor het Palestijnse volk alsmaar sterker wordt, draait de zionistische propaganda machine op volle toeren om eenieder die voor de rechten van de Palestijnen op durft te komen, te demoniseren en te criminaliseren. Dit is echter niets nieuws; de zionisten hebben het anti-semitisme argument en de Holocaust altijd al misbruikt om het collectieve westerse schuldgevoel aan te wakkeren, om zo Israël met haar wandaden te legitimeren. Door het anti-zionisme systematisch met het anti-semitisme te verwarren, vertroebelt de zionistische propaganda de ware wortels van het Israëlisch-Palestijnse conflict en maakt zij haar critici in het westen monddood.
Geen slachtoffers, maar helden
Diegenen die opkomen voor de rechten van Palestijnen hoeven zich dus nergens voor te excuseren. Diegenen die hen van "anti-semitisme" beschuldigen des te meer; zij dienen als apologisten voor de racistische en gewelddadige misdaden, die systematisch door de zionistische entiteit begaan worden. Er is een verschil tussen solidariteit en slachtofferschap. Het is goed dat organisaties zoals het DocP mensen mobiliseren en aandacht vragen voor de misdaden van de zionistische entiteit. Dat maakt hen echter nog geen woordvoerders voor het Palestijnse volk: zij kunnen voor zichzelf spreken en zij kunnen zichzelf bevrijden. De Palestijnen hebben geen Sonja, geen José en geen AFA Den Haag nodig om te bepalen wat goed voor hen is. Onderdrukte volkeren hoeven hun onderdrukking niet uit te leggen aan hun onderdrukker, noch hoeven zij hun verzet aan te passen aan het comfort van hun onderdrukkers en sympathisanten!
Verzet is geen terrorisme
zaterdag 12 juli 2014
Demonstratie in de Hofstad tegen de Zionistische agressie
Zaterdag 12
juli gingen meer dan vierduizend mensen in Den Haag de straat op uit protest
tegen de zionistische terreurcampagne tegen de bevolking van Gaza.
De
zionistische bezettingsmacht voert een agressief offensief uit tegen het
weerloze Palestijnse volk, waarbij het Israëlische leger wordt ingezet tegen
onschuldige burgers. Kinderen, vrouwen en ouderen worden vermoord, huizen, infrastructuur
en instituties vernietigd. Deze criminele agressie vormt feitelijk een
voortzetting van een doorlopende zionistische oorlog tegen het Palestijnse volk
die zich al sinds 1948 voltrekt.
De
Verenigde Naties, de zelf gekozen institutie die mede verantwoordelijk is voor
de illegale creatie van de "Israëlische staat", en die zowel
juridische als humane verplichtingen heeft om de zionistische wreedheden te
stoppen, wil en kan niet interveniëren. Vooraanstaande leden binnen de VN
Veiligheidsraad zoals de Verenigde Staten, Frankrijk, Duitsland, maar ook ons
eigen Nederland, hebben hun volledige steun voor de terreurcampagne van Israël
al uitgesproken.
Zoals
gewoonlijk wordt in de westerse corporate massa media de zionistische entiteit
steevast afgeschilderd als het slachtoffer, dat de illegale Joodse kolonisten
beschermt tegen Palestijnse raketaanvallen. Israëli's die “angstig” een
schuilplaats voor de Palestijnse raketten zoeken is niet te vergelijken met het
doden en verminken van onschuldige en weerloze Palestijnse burgers. Dit weerhoudt
de westerse media er echter niet van om de berichtgeving over het geweld te
verstoren door middel van verdraaiingen en in sommige gevallen regelrechte leugens.
Wij
veroordelen de gruwelijke misdaden van de zionistische bezetter in Gaza, die
tientallen Palestijnen het leven gekost heeft en nog eens honderden verwond
heeft. Onze solidariteit gaat uit naar het heldhaftige Palestijnse verzet dat
vastberaden en standvastig blijft in het aanzicht van de aanhoudende zionistische
agressie. Zij zullen niet rusten voor Palestina van de rivier tot de zee weer
vrij is!
Stop de
Zionistische Bezetting!
Zelfbeschikking
voor het Palestijnse Volk!
Vrijheid en
Gerechtigheid voor Palestina!
Abonneren op:
Posts (Atom)





















